پیرامون محدودیت فضا در شهر بوشهر و قیمت بالای مسکن، عدم اتصال محله های بهمنی، سبزآباد، خواجه ها، تنگک، امامزاده، ریشهر و... بصورت مستقیم با شهر بوشهر و دور ماندن مردم این محلات از بعضی خدمات شهری و دیگر مشکلاتی که همگان می دانند، مباحث متعددي مطرح شده است و هر بار این سخنان را می شنویم ناخودآگاه به یاد فرودگاه، پایگاه هوایی و دریایی می افتیم. چرا که وسعت آن مجموعا 2.5 برابر پهنه مسكوني شهر بوشهر می باشد.

اتحادجنوب به نقل از دانشجونیوز؛  در سالهای اخیر پيگيري ها براي الحاق بخش هايي از پايگاههاي هوايي و دريايي به شهر بوشهر صورت گرفته كه تا حدودی نتیجه بخش بوده است، اما هنوز نتوانسته آن طور که باید و شاید انتظارات مردم را برآورده کند.

در این زمینه گروهي معتقدند که پایگاه هوایی و دریایی و همچنین فرودگاه مرکز استان باید بجای اینکه درون شهر باشد، به حومه آن منتقل شود. اين مهم، مصوبه هيات دولت و مجلس را هم دارد، اما به راستي، آیا امکانات مالی و فنی این کار در دسترس مسئولین می باشد یا خیر؟

اگر پاسخ مثبت است، چه مدت زمانی برای انجام این طرح نیاز است؟ و اگر خیر، پس در کوتاه مدت برای رفع بعضی از مشکلات چه باید کرد؟

در این يادداشت زير تلاش شده به یکی از تنگناههاي بوشهر به دليل وجود پایگاه های هوایی و دریایی در این شهر اشاره گرديده و راه حلی برای برون رفت از آن ارائه شود كه نيازمند بررسي دقيق تر از سوي اهالي فن است:

تصوير شماره 1

شهر بوشهر در دماغه شبه جزیره بوشهر واقع شده است (تصوير شماره 1) که از دو راه ساحلی و راه ورودی شهر، به بهمنی به عنوان منطقه جنوبي شهر اتصال می یابد و کسانی که می خواهند با ماشین از بوشهر به بهمنی و بالعکس این راه را طی نمایند، به اجبار باید کل پایگاه هوايي را دور زده تا به میدان حر واقع در بهمنی برسند.

 

همچنین این مشکل از طرف دیگر باعث ایجاد ترافیک در ميدان ورودی شهر (ميدان آزادی) شده، زیرا محل تلاقی چندین مسیر ورودی و خروجی می باشد. مسیر خودروها در این محور شامل:

الف) از بیرون شهر به بوشهر و بالعکس
ب) از تنگک به بوشهر و بالعکس
ج) از بیرون شهر به بهمنی و بالعکس
د) از بوشهر به بهمنی و دیگر محلات متصل به آن و بالعکس می باشد.

مشکلی که موضوع اين يادداشت است، طولانی شدن محور جنوب و مركز بوشهر به سبب قرارگيري پایگاه هوايي و اختلاط ترافیک این مسیر با ترافیک ورودی و خروجی شهر است كه ناشي از وجود يك مسير دسترسي مشترك مي باشد.

از اين رو راهي برای رفع این مشکل و كاهش فاصله پیشنهاد می شود مسیر میدان امام خمینی تا سه راه بهمنی (میدان حر) می باشد که در ادامه به آن پرداخته مي شود.

 

 

خیابان و میدان امام خمینی را می توان شاهراه اصلی بوشهر محسوب نمود که یک سر آن از مركز شهر شروع شده و سر دیگر آن متصل به خیابان بیسیم می شود که در میانه راه (شکل شماره 3) به دلیل عبور باند فرودگاه، این مسیر تقریباً تمام شده و به اندازه 60 درجه به سمت چپ منحرف و به خیابان آزادگان (فنس) متصل می گردد.

 

 

همانطور که در تصویر بالا مشخص است، اگر خط جاده را به درون محوطه داخل فنس و فرودگاه ادامه دهیم، به یک جاده باریک می رسیم که تا 20 متری لبه باند فرودگاه رسیده است. این مسیر را در خاطر نگاه می داریم و به طرف دیگر فنس پايگاه یعنی محله بهمنی می رویم.

همچنين در تصوير مشخص است که در میدان حر چهار مسیر وجود دارد: سمت چپ به طرف بهمنی، سمت راست به طرف میدان آزادی (مسیر شهر)، پایین به طرف امامزاده و ریشهر و بالا به سمت درون پایگاه و باند فرودگاه...

 

 

در شمال میدان حر (تصوير شماره 4)، جاده دوبانده ای وجود دارد که مستقیماً به طرف باند فرودگاه می رسد و نکته جالب اینجاست که پایان این خیابان - که کاملاً درون پایگاه ششم شکاری قرار گرفته- دقیقا برابر جاده ای در آن طرف باند فرودگاه می باشد که به میدان امام متصل گرديده است؛ یعنی مسیری کاملاً مستقیم از بهمنی تا میدان امام بوشهر.

 

اگر فرض حاصل شود توافق و تفاهم نامه ای همه جانبه با در نظر گرفتن جوانب کار بین پایگاه ششم شکاری شهید یاسینی، شهرداری و استانداری از طرف دولت برای بازگشایی این مسیر برقرار شود، فقط یک مشکل اساسی بر سر این راه باقی می ماند و آن هم باند فرودگاه است. (تصوير شماره 6)

 

با توجه به تصویر بالا، ساخت یک راه زیرگذر به طول 450 تا 700 متر از این طرف باند فرودگاه به طرف دیگر آن با استفاده از تجارب گذشته در زمینه حفاري هاي مترو و راه های زیر زمینی در دیگر شهرهای بزرگ کشور، می تواند باعث اتصال این دوجاده در دو طرف باند فرودگاه شود و زمينه اتصال مستقیم بهمنی و مركز شهر بوشهر به گونه ای فراهم كند که به باند فرودگاه صدمه ای وارد نيايد.

با انجام این طرح، فاصله بوشهر-بهمنی تقریباً کمتر از نصف می شود. (تصوير شماره 7)

 یعنی در صورتی که بخواهیم از میدان امام خمینی در شهر تا میدان حر بهمنی برویم، بجای مسیر ساحلی با فاصله بیش از 10 کیلومتر و یا مسیر برج مقام با فاصله تقریباً 9 کیلومتری، مي توانيم از مسیر 4 کیلومتری و مستقیم در مسير پايگاه هوايي استفاده کنیم و همین امر به سهم خود باعث تسهیل در تردد ناوگان حمل و نقل شهری و رفاه بیشتر اهالی مهجور مانده در محلات جنوبي شهر شود.

 

شاید این ايده در نگاه اول طرحی کاملاً ساده انگارانه به نظر آید، اما با انجام آن می توان از تأثیرات مثبت و شگرفش بهره جست.


مزایای طرح
 
1- نصف شدن طول مسیر بهمنی بوشهر، کم شدن و تسهیل مسیر رفت و آمد بوشهر بهمنی و دیگر محلات جنوبي شهر
2- کم شدن هزینه حمل و نقل عمومی و خدمات شهري كه نيازمند ناوگان خودرويي است
3- صرفه جویی در مصرف سوخت
4- کم شدن حجم ترافیک خیابان ورودی شهر و انتقال قسمتی از آن به خیابان جدید
5- اتصال خیابان اصلی شهر به بهمنی و در ادامه ریشهر و امامزاده و پیشرفت و توسعه اطراف خیابان
6- خارج شدن محلات نامبرده از دور افتادگی به سبب ارتباط مستقیم با خیابان اصلی شهر
7- با توجه به اینکه در کوتاه مدت امکان خروج پایگاه از شهر امکان ناپذیر نیست، بهترین و ارزانترین راه برای استفاده بهینه از زمان و شروع حرکتی به سمت توافقات بیشتر در زمینه استفاده از فضای موجود شهری می باشد.


موانع و معایب:

1- سخت بودن کار و مشکلات زمین شناسی از جمله بالا بودن زه آب و اثر آن بر تونل زیر زمینی
2- احتمال بروز مشکلات و موانع امنیتی برای فرودگاه و پایگاه
3-  تقسیم شدن پایگاه به دو قسمت کاملاً جدا
4- توافق های فی مابین دولت و نیروی هوایی ارتش و فرودگاه


مشايه اين ايده كجاست؟

نمونه ای از یک طرح موفق داخلی برای تونل های زیرزمینی شهری، تونل زیر زمینی اتوبان نیایش در کلانشهر تهران و اتصال آن به بزرگراه صدر می باشد. این راه شامل دو تونل رفت و برگشت مجزا به عرض 16 متر مطابق طرح هندسی است که برای مهار ترافیک پایتخت در نظر گرفته شده است.

این تونل که در کل تقریباً  10 کیلومتری طول دارد، سه و نیم کیلومتر آن دقیقاً از زیر سازه های شهری به صورت دو باند رفت و برگشت رد شده و یکی از نکات جالب آن عبور قسمتی از تونل از زیر دریاچه پارک ملت می باشد که از سازه هاي مهندسي كم نظير در خاورميانه مي باشد. (تصاویر زیر)

 

دانلود فیلم افتتاح تونل نیایش و مشخصات فنی آن

مشکلات پروژه تهران بيشتر از بوشهر

از جمله مشکلات پروژه نیایش عبور از آبرفت با قرار گرفتن قنوات و مسیر آب های زیرزمینی و ایجاد انباره های فاضلاب مسیر پروژه، عبور از مجاورت منازل مسکونی و ساختمان های تجاری و همچنین گذر از زیردریاچه پارک ملت و برخورد با معارضین تاسیساتی بی شمار، احداث 5 دو راهه در آبرفت و به طور کلی اجرای پروژه در محیط شهری و لزوم پشتیبانی بدون وقفه است.

 

اكنون در مقياس بوشهر، با نگاهی ساده متوجه می شویم فارغ از بحث مالکیت پایگاه که با یک توافق دوجانبه و با تدبیر مسئولین قابل حل می باشد، مشکلات احداث این راه تقریباً 450 الی 700 متری به مراتب کمتر از تونل نيايش در تهران می باشد.

همچنين طرح های زیادی برای حفر تونل های زیرزمینی در سطح کشور از جمله نزدیکترین کلان شهر به استان بوشهر یعنی شیراز براي مترو و خیابان های شهر در حال انجام می باشد، از جمله افتتاح عریض ترین تونل شهری کشور در شیراز که می توان با استفاده از تجربیات پیمانکاران آن، طرح های مشابه را برای بوشهر نیز پیاده کرد.

گرچه از نظر شرایط فنی، زمین شناسی و بودجه ای تفاوت هایی بین شهرهای دیگر کشور و بوشهر وجود دارد که با اهتمام مسئولین استان و شهرداری بوشهر و در نظر گرفتن منبع مالی مناسب، این مسئله قابل حل می باشد.

بار دیگر تأکید می شود طرح ارائه شده از سوي نگارنده، فقط در حد یک ایده می باشد كه در سطح کارشناسی هنوز بررسی نشده، اما کار اصلی یعنی تخصیص بودجه و مطالعات فنی و اجرایی آن را باید به اساتید فن و متوليان اجرايي سپرد تا امکان انجام آن را با توجه به آماده بودن 85 درصد از مسیر (که تمامی آن درون پایگاه واقع شده) را بررسی کنند و در صورت توجبه پذير بودن، گام مهمی در توسعه شهر بوشهر به عنوان مرکز استان بردارند.

همچنین یادآور می شود تا توافقی مابین دولت و نیروی هوایی ارتش و فرودگاه صورت نگیرد، حتی امکان مطالعات اولیه آن نیز فراهم نمی باشد كه اين مهم بايد در اولويت برنامه ريزي ها باشد.

امید است در صورت اجرایی بودن اين ايده، مسئولین امر با دقت به این طرح توجه نمایند./ب

دانشجو نیوز