دلایل آرتریت سپتیک

آرتریت سپتیک به طور معمول توسط باکتری‌ها که از طریق جریان خون از یک بخش بدن پخش می‌شوند، شکل می‌گیرد. در بزرگ سالان و کودکان، استافیلوکوک و استرپتوکوک دو باکتری متداول است که موجب آرتریت سپتیک حاد می‌شود.

اما از جمله ویروس‌های دخیل در آرتریت سپتیک می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• هپاتیت A، B و C
• اچ‌آی‌وی (ویروس ایدز)
• اچ‌تی‌ال‌وی-۱
• اوریون

نیمی از موارد عفونت مفصل در زانوست و ۲۰ درصد عفونت‌های مفصلی در مفصل ران اتفاق می‌افتد. مفاصل شانه، آرنج، مچ دست و مچ پا هم می‌تواند دچار عفونت شود.

افراد در معرض خطر

کودکان و افراد مسن احتمال بیشتری دارد که به آرتریت سپتیک مبتلا شوند. افرادی با سیستم ایمنی ضعیف و آن‌هایی که به بیماری‌هایی مانند سرطان، دیابت، سوء مصرف مواد مخدر و اختلالات نقص ایمنی مبتلا هستند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به آرتریت سپتیک قرار دارند. مفاصل آسیب دیده نیز احتمال بیشتری دارد که دچار عفونت شوند.

علایم

علایم آرتریت سپتیک به طور معمول به سرعت با درد شدید، تورم مفصل و تب بروز می‌کنند. از علایم این شرایط می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• لرز
• خستگی و ضعف عمومی
• تب
• ناتوانی در حرکت اندامی که مفصل عفونی در آن قرار دارد
• درد شدید در مفصل
• تورم (افزایش مایع درون مفصل)
• گرما (به واسطه افزایش جریان خون، مفصل قرمز و هنگام لمس گرم احساس می‌شود)

تشخیص

تشخیص قطعی این بیماری با کشیدن مایع مفصلی و بررسی آزمایشگاهی آن میسر است. در مایع مفصلی که عفونت وجود داشته باشد گلبول‌های سفید به‌شدت افزایش می‌یابد، پروتئین آن زیاد و قند آن کم می‌شود.

روش‌های درمان

روش‌های درمان آرتریت سپتیک شامل استفاده از آنتی بیوتیک‌های قوی و همچنین تخلیه مایع سینوویال عفونی از مفصل می‌شود. احتمالا برای پیشگیری از شیوع عفونت، آنتی بیوتیک‌ها بلافاصله تجویز خواهد شد.

آنتی بیوتیک‌های درون وریدی تجویز می‌شوند، اما به طور معمول برای درمان اولیه به بستری شدن در بیمارستان نیاز است. با این حال، ادامه روند درمان ممکن است در خانه صورت بگیرد. در ابتدا، آنتی بیوتیک‌های رایج برای پوشش طیف گسترده‌ای از عفونت‌ها انتخاب می‌شوند.

در صورت شناسایی باکتری ها، آنتی بیوتیک‌های ویژه مورد استفاده قرار خواهند گرفت. روند درمان با آنتی بیوتیک‌ها برای حصول اطمینان از ریشه‌کن شدن عوامل عفونی ممکن است چهار تا شش هفته ادامه یابد.

عوارض عفونت مفصل

• محدودیت حرکتی مفصل
• تخریب غضروف مفصل و ایجاد آرتروز و ساییدگی
• استئومیلیت و عفونت استخوان‌های مجاور
• نکروز استخوان مفصل به علت کاهش خون رسانی (مانند نکروز سر استخوان ران)
• آسیب صفحه رشد نزدیک مفصل و به دنبال آن اختلال در رشد استخوان
• انتشار عفونت به دیگر نقاط بدن و فوت بیمار

در نتیجه اگر علائمی که در مطلب برایتان توضیح دادیم را در خود یا اطرافیانتان مشاهده کردید، به‌راحتی از آن رد نشوید.