اتحاد خبر: «أَیْ بُنَیَّ إِنِّی وَ إِنْ لَمْ أَکُنْ عُمِّرْتُ عُمُرَ مَنْ کَانَ قَبْلِی فَقَدْ نَظَرْتُ فِی أَعْمَالِهِمْ وَ فَکَّرْتُ فِی أَخْبَارِهِمْ وَ سِرْتُ فِی آثَارِهِمْ حَتَّى عُدْتُ کَأَحَدِهِمْ بَلْ کَأَنِّی بِمَا انْتَهَى إِلَیَّ مِنْ أُمُورِهِمْ قَدْ عُمِّرْتُ مَعَ أَوَّلِهِمْ إِلَى آخِرِهِم‏؛[1] فرزندم! من هر چند عمر پیشینیان را یک جا نداشته ‏ام، ولى در اعمال آنها نظر افکندم، در اخبارشان اندیشه نمودم، و در آثارشان به سیر و سیاحت پرداختم، آن چنان که گویى همچون یکى از آنها شدم، بلکه گویى من به خاطر آنچه از تجربیات تاریخ آنان دریافته‏ام با اولین و آخرین آنها عمر کرده‏ام"!»
1] نهج البلاغه نامه 31،


هویت تاریخی و فرهنگی هر قوم به مثابه شناسنامه آن قوم در عصر حاضر است و پاسداشت این هویت، نشانه بلوغ فرهنگی آن جامعه می باشد.
گذشت روزگار و نشستن غبار تاریخ بر چهره فرتوت آثار تاریخی و فرهنگی ,نه تنها از ارزش آن نمی کاهد که بسان لعلی گرانبها بر بهای آن نیز افزوده می‌گردد. اهمیت نگهداشت و مرمت آثار و ابنیه تاریخی از چشم هیچ کس پوشیده نیست و مرور آن تکرار مکررات است.
مرمت، نگهداری و بازآفرینی هویت تاریخی و فرهنگی هر اثر تاریخی وظیفه نهادهای متولی اثر می باشد و با توجه به تاکید قانون اساسی به حفظ این آثار, هرگونه بی توجهی و اهمال در حفظ و حراست از این آثار، چیزی جز خیانت به قانون اساسی و فرهنگ و تاریخ این ملت نیست.

کاروانسرای مشیرالملک برازجان که از پشت طورق قریب به دو قرن از تاریخ، روایتگر جرس کاروان های مسیر خلیج نیلگون پارس تا سرزمین فارس بوده است, اکنون با تنی رنجور و خاطری آزرده از بی مهری روزگار و انگشت حیرت به دهان از بی تفاوتی جماعتی مسئول، فریاد و نهیب های مبارزان راه استقلال و شرف و آزادگی را در مقابل استعمار و بندگی بیگانه گان با خود زمزمه می کند و یاد آن همه سلحشوری ها و حماسه ها را در دل خود مدفون.

پیکره ای که همچون طفلی یتیم هر زمان به انتظار دایه ای مهربانتر از مادر از آغوش یک نهاد به نهاد دیگر در سیر است و عجب که با این همه بی وفایی قامتش هنوز پابرجاست!

مردم شهر برازجان فارغ از هیاهو و دعواهای حقوقی حول و حوش تملک این شناسنامه فرهنگی و تاریخی، خواهان ورود به تحولات پیرامون انتقال مالکیت این اثر به سازمان اوقاف هستند تا سرگذشت بی مهری ها و بی تفاوتی های رفته بر این میراث گرانبها مجدد سیر تکرار را به خود نبیند و گرد فراموشی متولیان مرمت و نگهداری، بیش از این بر تن خسته این راوی حماسه و فرهنگ مردم این دیار، نتازد.

مردم شهر برازجان قطعا نظاره گر نحوه مدیریت و مرمت و نگهداری این اثر تاریخی دیار خود هستند و مسئولین نیز می بایست وظایف خود را در قبال این امانت تاریخی به نحو احسن به انجام رسانند.

مواردی چون تملک املاک مجاور کاروانسرا به منظور ساماندهی و منظر سازی بهتر جهت دسترسی و بازدید مردم و گردشگران، ممانعت از از صدور مجوز ساخت و سازهای غیر مجاز که به حریم بصری اثر تجاوز می نمایند و استفاده بهینه از فضا و ساختمان اثر جهت بهره برداری چندگانه و بهینه، همچون موزه مردم شناسی، گردشگری فرهنگی و نمایش گاه های هنری در حین رعایت وحدت سبک در مرمت سازه ,همگی از مطالبات به حق شهروندان است که از مقام معظم رهبری دام ظله العالی خواستار ورود به این موضوع و تشکیل کارگروه ویژه با موضوعیت این اثر در مجموعه مالک نهایی و شفاف سازی عملکرد متولیان و انتشار میزان پیشرفت امورات به اذهان عمومی را داریم.

بی مهری بیشتر بر این اثر از هیچ نهاد و مسئولی پذیرفته نیست و تسریع در روند برنامه ریزی و اجرایی کردن برنامه ها از خواسته های شهروندان در قبال حفاظت و پاسداشت این لعل گرانبهای تاریخی می باشد و مردم حق خود می دانند که هرگونه اهمال از سوی ارگان یا هر مسئولی را فریاد زنند و در مراجع قانونی کشور و سازمان های نظارتی ,پیگیر این کوتاهی در انجام وظیفه  به عنوان خیانت به فرهنگ و هویت تاریخی خود باشند.

غلامرضا شاکری/ مهدی شاد/ اسماعیل(عادل) قلی زاده