*پرسوک:

به نام خدا

موضوع انشا : گرانی

کمی بعد از اول ماه که پدرم حقوقش را گرفته بود مادرمان مثل هر ماه کارت پدر را در کیفش گذاشت و برای خرید ماهیانه ی خانه به بازار رفت وقتی بعد از ساعت ها به خانه برگشت اخمهایش در هم بود و از گرانیِ لحظه به لحظه شکایت می کرد او می گفت قبلا ها با صدهزار تومان یک وانت از این هایی که خریدم می شد خرید اما  الان با صد هزار تومان دو کیلو گوشت نمی شود خرید. او گفت اگر اینطور ادامه داشته باشد باید مثل ژاپنی ها قورباغه و هر چه جک و جانور و هر چه علف است بپزیم و بخوریم.

یادم آمد خیلی بچه تر که بودم و هنوز به مدرسه نمی رفتم یکبار که به خانه ی همسایه مان برای بازی با پسر همسایه مان رفته بودم برادر بزرگ پسر همان همسایه مان ملخی شکار کرد آن را کباب کرد و به ما داد و ما آن را خوردیم الان هرچه که فکر می کنم یادم نمی آید مزه اش چجوری بود.

شب که خوابیده بودم همه اش به این فکر می کردم که چگونه باید قورباغه را قورت بدهم آخر تصورش هم سخت است با خودم گفتم اگر روزی مجبور شدم قورباغه بخورم آن کوچک کوچک ها را برمیدارم و یکباره قورت می دهم همینطور که به فکر کردن ادامه می دادم یادم آمد که ژاپنی ها جک و جانورِ زنده هم می خوردند آنوقت به قورباغه ای که در خیالاتم قورت داده بودم فکر کردم، اگر در شکمم زنده می شد و بپر بپر کرد چکار باید کنم؟ بعد با خودم فکر کردم مادرم از قورباغه ی زنده می ترسد عمرا آن را زنده سر سفره بیاورد تا ما بخوریم خیالم راحت شد و کمی از فشار روحی ام بابت آن کم شد. دوباره فکر کردم اگر گوشت قیمتش مثل قیمت خاویار بشود (البته تا حالا خاویار نخورده ام حتی آن را ندیده ام فقط اسمش را شنیده ام) آنوقت آیا مادرم  قورمه سبزی را با قورباغه می پزد؟ آیا خوشمزه است؟ اگر همه چیز گران بشود حتما قیمت سبزی هم گران می شود آنوقت قورمه سبزی را با چه سبزی ای درست کنیم؟

نکند مجبور شویم با هرگونه گیاهی که از زمین در می آید قورمه سبزی بپزیم؟ اگر مجبور  به این کارها شدیم آیا می شود آن را خورد؟ دیگر داشت از ازن فکرها گریه ام می گرفت که یادم آمد هنوز آن روزها نرسیده است شاید نتوانیم مثل چند سال قبل گوشت و مرغ و ماهی بخوریم اما هنوز مجبور به خوردن قورباغه و جک و جانورهای دیگر هم نشده ایم.

امیدوارم مسئولین ما کمی به این پایین پایین ها نگاه کنند و یادشان بیاید چه حرفهایی به مردم زده اند تا به آن بالا بالاها برسند تا ما هم شبها  از فکر قورباغه قورت دادن گریه مان نگیرد و بتوانیم بخوابیم.

این بود انشای من

خواب نمی آد تو چشا        با این همه سر و صدا
کاشکی منم اونجا بودم       خوش بحال قورباغه ها