مطلبی در تایید تفکرات نماینده محترم دشتستان مبنی بر تجزیه شهرستان توسط صاحب نظری چون جناب آقای میگلی نژاد به چاپ رسید صرف نظر از اهانت های مطروحه. 

ایشان نماینده دشتستان را با گالیله مقایسه کرده ولی غافل از اینکه گالیله به یقین و باور علمی رسیده بود که زمین به دور خورشید میگردد و توسط عده ای کوردل به محکمه کشیده شد ولی منتقدین سید از دوستداران ایشان هستند و از سر دلسوزی به وکیل جوان انتقاد میکنند و نه مثل مخالفین گالیله که بی منطق بوده اند. نماینده محترم خود اذعان داشته که هریک از طرحهایی که بتواند متضمن منافع مردم و توسعه شهرستان باشد باید اجرا شود و هنوز به باور قطعی نرسیده لذا به صراحت اعلام مینماید که 3 راه برای پیشرفت شهرستان وجود دارد و تجزیه یکی از آن 3 عوامل است. پس قیاس ، قیاس مع الفارق است.

ایشان اظهار میدارند طرح ایده های نو و بیان غیر معمول با واکنش و مقابله بخشی از جامعه مواجه میشود که این افراد در معنای اصطلاحی مرتجع و در گذشته مانده اند.این طرح که نو نیست، یکبار هم در دولت سازندگی مطرح ولی به هر علتی منتفی گردید.

اما عقیده ما ارتجاعی و در گذشته مانده نیست بلکه صادقانه است. طرح ایده نو زیباست و باید قبل از اعتماد مردم اظهار شود نه خدای ناکرده پنهان کاری شده و بعد از اعتماد مردم ظاهر شود، شجاعانه و مدبرانه آن بود که قبل از پذیرش مسئولیت عنوان می شد نه پس از آنکه مردم اعتماد نمودند. به همین سبب است که با یک ایده غیره منتظره روبرو گشته و شوکه شده و از خود واکنش نشان میدهند.

چگونه است که هشت تن از نماینده های ادوار مختلف مجلس در مدت 32 سال نمایندگی راه برون رفت را یاد نگرفته و ندانسته اند، لیکن آقا سید جوان در این مدت اندک راه برون رفت از مشکلات فعلی دشتستان را بخوبی با تجزیه دریافته است.

کدام قلم زهرآگین و زبان گزنده از کمین بیرون آمده اند تا وی را از اسب تاخته، پیاده کنند این از اقتضای طبیعت است که هر کنشی، واکنشی به دنبال خواهد داشت چطور وقتی رئیس جمهور اظهاراتی بیان میکند از همه سو مورد انتقاد و هجمه قرار میگیرد طبیعتاٌ نماینده محترم دشتستان هم اظهار نظرهایش مورد نقد واقع می گردد. جنابعالی که از دوستان اجازه خواسته اید دیگران حرف خود را بزنند، چگونه خود اجازه نمیدهید مخالفین نظرات خود را بیان کنند و آنها را کوته فکران دوران گالیله تصور می کنید و منتقدین را مرتجع خوانده اید و اذعان داشته اید که این موضوعی نیست که چند نفر در برازجان بنشینند و تصمیم بگیرند.

شما فکر می کنید مردم شهر برازجان به جز دوستی و محبت و ابراز علاقه و رفاقت چه منفعتی از قبل بخشها و شهرهای، شهرستان می برند آیا شهرها مالیات و عوارض و خراج پرداخت میکنند که با جدایی آن خراج و مالیات هم قطع خواهد شد؟ ما افتخار میکنیم که سالهای متمادی است در کنار همدیگر زندگی میکنیم و سعدآباد، شبانکاره و آبپخش و منطقه ارم و بوشکان را جدا از خود نمیدانیم.

عده ی کثیری از مردم شهرستان براین باورند که تجزیه دشتستان نه تنها منفعتی نداشته بلکه اثرات سوء امنیتی و اجتماعی بدنبال دارد و تجزیه کمکی به حل مشکلات اعتبارات شهرستان نمی نماید. اخیراٌ فرماندار کنگان در مراسم تودیع خود میگوید یک سوم اعتبارات استان به کنگان اختصاص داده شده اگر این خبر صحت داشته باشد پس میتوان با اینکه شهرستان کنگان 16درصد جمعیت استان را در خود جای داده و تقریباٌ از شهرستانهای کوچک استان است یک سوم اعتبارات استان را گرفته و این جز با تلاش مسئولین میسر نمیگردد.

حال یک سئوال دارم و آن اینکه اگر جنابعالی مسئولیت تقسیمات کشور را به عهده داشته باشید آیا حاضرید هر سه شهر سعدآباد، شبانکاره و آبپخش را با شعاع 20 کیلومتر فاصله به سه شهرستان تبدیل کنید؟ آیا عقل و منطق میپذیرید؟ آیا سه شهر شرایط لازم را برای شهرستان شدن دارا هستند؟ اگر به عنوان مسئول تقسیمات کشوری تنها راه حل آن را بپذیرید که با جمع شهرهای مذکور یک شهرستان ایجاد شود صادقانه بگویید آنوقت جنابعالی کدام شهر را مرکز شهرستان قرار میدهید؟ آیا سعدآباد که سال 1354 شهر گردیده و یا شبانکاره که در سال 1369 مجوز شهر شدن را کسب نموده و یا آبپخش که سال 1379 شهر شده؟ البته آقا سید هم با تشکیل یک شهرستان به مرکزیت یکی از آن سه شهر موافق نبوده و نیست.

اگر چناچه احساسی و ناسیونالیستی به قضیه نگاه نکنیم و منطقی موضع را مورد نقد بررسی قرار دهیم ، تجزیه نه تنها سودی نداشته بلکه باعث تفرقه و نفاق هم خواهد شد. ما اعتقاد داریم بایستی انسجام و یکپارچگی خود را حفظ کرده، دشتستان بزرگ را تقویت کنیم و پیگیر مطالبات و احقاق حقوق شهروندان باشیم و اگر نتوانیم حقمان را بگیریم ترجیح میدهیم برادریمان را حفظ کنیم بقول قدیمیها برار بیشتر ، بهر کمتر .

پیشنهاد میکنم سید ما اسب خود را زین کرده بدنبال حل مشکلات اساسی دشتستان همچون راه آهن ، پتروشیمی ، کشاورزی و حل معضل بیکاری بتازد ما هم چون لشکر پیاده بدنبال ایشان خواهیم شتافت.