اتحادخبر - خان :پسرِ بزرگ جوَر: ناظر و کارشناسِ انتخابات: تویِ مجلسِ فاتحه نشسته ام. نگاهم یک باره سُر می خورد روی عکسِ مرحوم. دلم می سوزد برای جوانی اش. برای پدرش که کارگر بود و از بوقِ سگ تا ناله یِ شغال حمّالی می کرد و همیشه یِ خدا هشتش گروِ نهش بود.تمام آرزویش این بود که: "شکمِ خانواده اش سیر باشد، سقفی بالایِ ...

اتحاد خبر - خان : چوب دستیِ پیرمرد پیش از قیافه ی زوار در رفته اش، سرِ کوچه پیدا می شد. چراغ عمرش پِت پِت می کرد. صورتش خطمخالی شده بود. پاهایش را مثل دو تایرِ تاب برداشته لَخ لَخ می کشید و دم غروب می رفت به سمتِ مسجد. تا چشمِ پسرِ سید شریف می افتاد به پیرمرد. فریاد می زد:"نمکه! نمکه!" باقی بچه ها  هم صدا فریاد می زدند:..

اتحاد خبر - خان :"بار پروردگارا، ثوابی از این مجلسِ پر فیض به روحِ درگذشتگان، بالاخص والدینِ بانی مجلس عطا بفرما."همه گفتند: "آمین"مُلَارضا مثل این که خبرِ آتش گرفتنِ خانه اش را به او داده باشند، مجلس را زخمی کرد، به سرعتِ نور از بالایِ منبر آمد پایین. یک چای گرم دبش سر کشید و رفت تا به دو سه مجلسِ دیگرش برسد.یک باره همهمه شد تویِ مجلس ...

اتحاد خبر- خان: خیلی سال پیش، دوستی که دستی بر آتشِ تندِ تعلیم و تربیت دارد؛ هر جا می نشستیم افسارِ سخن را در دست می گرفت و یک فصل از فصولِ آموزش و پرورش پیشرفته ی فنلاند را رو می کرد. الحق، اطلاعاتِ خوبی داشت و جمع را شیفته یِ سیستم آموزشی فنلاند می کرد به گونه ای که در آن دوران، حضّار آرزوی فنلاند را در سر می پروراندند..

اتحاد خبر- خان:  عَلو دِقّ کرده بود. کاردش بزدی، خونش در نمی آمد. دو سه هفته ای عزا گرفته بود. اصلاً داشت دیوانه می شد. نشسته بود، به گوشه ای زُل زده بود و لام تا کام هیچ نمی گفت. وقتی به خانه رسیدم، اشک مثلِ دَمِ مشک از چشمانِ ننه جاری بود. گفتم: ننه؛ کسی مرده؟ طاعون آمده یا وبا؟ کسی سکته کرده؟ و ... میان هِق هِق هایش فهمیدم که ...

اتحاد خبر- خان: در عالم خواب؛ خود را مثل تازه دامادها با کتِ و شلوار سفید، عینکِ ریبن و کفشِ برّاق دیدم. با منّت بر زمین و زمان، دربِ مؤسسه را هل دادم و وارد شدم. همه یِ کارمندان به احترامِ من تمام قد ایستادند. مستقیم رفتم نزد ریاستِ محترم (همان باجناقِ گرام که ذکر آن گذشت.)  رئیس به محضِ رؤیتِ قیافه یِ ماه من، مثلِ فنر از جا پرید و به پیشواز آمد...

اتحاد خبر- خان: به سرعت برق و باد شماره ی مدیر را گرفت، گذاشت روی آیفون و شروع کرد به خُش و بِش، مرورخاطرات و ... گذشته به شکلِ رمز با مدیر. در آخر هم سفارش کرد که؛ "هوای بچّه ی باجناقِ عزیزِ ما را در مدرسه داشته باشید و برای پیشرفت وی مضایقه نکنید." مدیر آن طرفِ گوشی "بله قربان، چشم و ... "گفت و سپس خدا حافظی کردند...

اتحاد خبر- خان: می گویند: تویِ شب قدر؛ نصیب و قسمت یک ساله یِ انسان تعیین می شود. لابد نافِ ما با قبضِ جریمه گره خورده است.. قبل از نبش قبر مسیرهایِ دیگر توسط مأمورانِ خدوم؛ در کمالِ صحّتِ عقل و سلامتِ نفس قول شرف می دهم؛ از این تاریخ هر وقت گذرمان به آن بزرگراه افتاد. از ماشین پیاده می شویم، خود، اهل و عیال هُل می دهیم تا سرعت آن از سی تجاوز نکند...

اتحاد خبر- خان: بار اول؛ در یک جاده ی کویری که مور و ملخ هم پَر نمی زد؛ به خاطرِ سبقت، جریمه ی سنگین شدم. فارغ از دوربین هایِ مدار بسته که انگار نصب شده اند فقط برای ثبتِ سرعتِ بیچاره هاییِ امثال من.. هر وقت هم ماشین را پارک می کنم توی خیابان یا خانه. باز پیامک جریمه دست از سر من بر نمی دارد!. تا بیایم، بجنبم و ثابت کنم آن ساعت و آن دقیقه در قوزآباد سفلی ....

اتحاد خبر- خان: محمدو خنده ای کرد و گفت: "یک خبر خوب داشتم، بشنوی بال در می آوری!" گفتم: "اگر خبر دست اول باشد، مُشتلق داری! چند روز گذشت. به محمدو گفتم: ماجرای عزلِ مدیر چه شد؟ گفت: پرونده قطوری برایش ردیف کرده بودند لیک با کدخدا زشتی!!! اربابان، تمام تقصیرها افتاد به گردنِ دو خدمتگزارِ بیچاره و آن ها از کار معلق شدند!!! و رئیس هم چنان می تازد...

اتحاد خبر- خان: رسیدیم به یک خانه یِ ساده در دِه. محمدو گفت: "همین جاست... پیاده شد." کوبه یِ در را زد. در باز شد. پسرِ خوش قامتِ جور بود که موهایش جو گندمی شده بود. با خوش رویی ما را برد داخل. جواد متّکاهای نرمی گذاشت پشتِ سرِ ما و گفت:" والله؛ هر چه به پدر می گوییم از سیاستِ بی پدر و قدرتِ بی شرف دست بردار، اعتنا نمی کند!...