در نروژ، به جای انباشتن مرده‌ها به صورت لایه لایه، گورهای قدیمی هر بیست سال دوباره کنده شده و فرد جدیدی در آن‌ها دفن می‌شود. حتی برخی گورستان‌ها محلول آهک به تابوت‌ها تزریق می‌کنند تا اجساد سریعتر تجزیه شوند. نروژ تنها کشوری نیست که این کار را می‌کند. قبرستان‌های انگلستان هم به سرعت در حال پر شدن هستند و یک تحقیق نشان می‌دهد که اگر تا سال ۲۰۵۰ دفن کردن به اندازه امروز طرفدار داشته باشد، جهان به ۶۵۰۰ کیلومتر مربع فضای تدفین نیاز دارد که تقریبا ۵ برابر مساحت نیویورک سیتی است.

 

 

کشورهای بسیاری به جای زمین به دنبال راه حلی برای این مشکل در آسمان هستند. آسیا در حال حاضر پیشروی گورستان‌های عمودی است. در بسیاری از فرهنگ‌های آسیایی رسم است که مرده‌ها را در پاگوداهای چند طبقه دفن می‌کنند. همین موضوع روی طراحی گورستان‌های بلند در تایوان تاثیر داشته است. در هنگ کنگ، قبرستان‌ها اغلب روی شیب تپه ساخته می‌شوند تا در فضا صرفه جویی شود. در ژاپن، یک تاجر هتلی برای مرده‌ها باز کرده که در آن خانواده مرحوم به طور موقت اجساد مرده خود را نگه می‌دارند تا نوبتشان برای دفن در یکی از گورستان‌های شلوغ شهر برسد و جایی برایشان باز شود.

 

 

«Memorial Necrópole Ecumênica» در سانتوس در برزیل، یک گورستان عمودی واقعی است. این قبرستان در حال حاضر ۳۲ طبقه و فضا برای نگهداری بقایای ۲۵۰۰۰ نفر را دارد. وقتی این گورستان در سال ۱۹۸۳ ساخته شد، تنها یک ساختمان کوچک بود، اما تقاضا برای مقبره‌های بلند با منظره آنقدر زیاد بود که طبقات دیگری به آن اضافه شد تا جایی که تبدیل به بلندترین قبرستان جهان شد. هر طبقه ۱۵۰ قبر دارد که دارای سیستم تهویه پیشرفته هستند و می‌توانند ۶ جسد را در خود جای دهند. وقتی جسد تجزیه شد، که حدود ۳ سال طول می‌کشد، خانواده مرحوم می‌توانند آن را خارج کنند. این ساختمان توسط باغ‌های زیبا، جنگل، تالاب و آبشار احاطه شده است.

 

تل آویو نیز در حال ساخت یک گورستان بلند است که گنجایش ۲۵۰ هزار جسد را دارد. برج‌های این ساختمان حاوی لوله‌های پر از خاک است بنابراین هر لایه هنوز به زمین متصل است. یک قبرستان عمودی دیگر نیز در بمبئی در حال ساخت است. این قبرستان که برج موکشا نام دارد، بلندترین قبرستان عمودی جهان خواهد شد. حتی با وجود فضای زیادی که این قبرستان ارائه می‌دهد، طراحان برج اظهار کرده اند که اجساد تنها ۵ تا ۱۰ سال در آن خواهند بود.