احمدرضا كاظمي در ستون طنز روزنامه قانون نوشت:

یکی از چیزایی که واسه خیلی از ما ایرانیا ننگ محسوب میشه (اونم از نوع پاک‌نشدني!) اینه که توی شهر خودمون بخوایم بریم یه جایی و بین راه به علت پیدا نکردن مقصد، آدرس رو بپرسیم! یه عده هم که پا رو از شهر خودشون فراتر میذارن و فقط کافیه مثلا یه بار توی مسیر اصفهان-تهران از کاشان عبور کرده باشن، دیگه حتی اگه یه زمانی مسیرشون به کاشان هم بخوره معتقدن که نیازی به پرسیدن آدرس ندارن و اینجا رو مثل کف دستشون میشناسن!

اینا آدمایی هستن که نه تنها خودشون حاضر نیستن آدرس بپرسن بلکه به شما اجازه نمیدن از ماشین بغلی هم سوال کنید كه آقا فلان جا کجاست! این غرور «آدرس‌دانی»، اگه شما راننده تاکسی یا آژانس باشید به مراتب چندین برابر هم میشه.

چون عموم مردم راننده‌های تاکسی رو به عنوان مرجع رسمی مسیریابی میدونن. یه جورایی این عزیزان گوگل‌مپ‌های ناطق و wazeهای مجسم محسوب میشن برای همینم هیچ کدوم زیر بار خفت نصب مسیریاب بومی و غیربومی نمیرن! اما خب راننده‌های اسنپ طفلی‌ها اکثرا اون اعتمادبه‌نفس مسیریابی راننده‌های تاکسی رو ندارن و شما کمتر کسی رو می‌دیديد که توی یکی از این اَپ‌های تاکسی کار کنه ولی وِیز روی گوشیش نصب نباشه که حالا با ممنوع شدن استفاده از این مسیریاب، راننده‌های اسنپ حکم رئال مادریدِ بدون کریس رونالدو رو دارن و سراغ هر گزینه‌ دیگه‌ای برن، در بهترین حالت به کریم خوش‌پا (کریم؟ کدوم کریم؟ کریم بنزما) و گرت بیلِ همیشه مصدوم (نسخه اروپاییِ مجتبی جباری) میرسن!

البته ما مشکلی با وجود مسیریاب‌های بومی نداریم، ولی قطعا بعضي مردم ترجیح میدن زنگ بزنن مقصدی که میخوان برن و بگن اونجا به سبک سرخ‌پوستا آتیش روشن کنین ما با دودش شما رو پیدا می‌کنیم، ولی آمار رفت و آمد و موقعیت‌ مکانیشون رو به کسی ندن که خب حق هم دارن! شما کافیه بعضي مسیریاب‌ها رو نصب کنی رو گوشیت و پنج‌شنبه عصر بخوای بری مثلا سمت ایران‌زمین؛ همون موقع برات پیام میاد: «ای شیطون؟ میخوای بری دوردور شب جمعه‌ای؟ مگه تو زن و بچه نداری؟!»

خلاصه اگه دو سه بار به نوتيفیکیشن‌هاش بی‌توجهی کنی، اونجاس که مسيریابت یه شب زهر خودش‌رو میریزه، به بهونه اینکه اتوبان الان خیلی شلوغ و ترافیکش قفله، یه مسیری میذاره جلو پات که تهش یهو می‌بینی به‌جای مقصدت که زیر پل گیشا بوده، رسیدی جلوی در یه ون سبز و سفید!/ب