به گزارش مجله پنجره خلاقیت؛ دارا خسروشاهی که در سال 1348 شمسی در تهران متولد شده، از سال 2005 مدیرعامل سایت مشهور مسافرتی اکسپدیا بوده است. سرمایه گذاران اکسپدیا به خاطر عملکرد خوب خسروشاهی 90 میلیون سهم این شرکت را به عنوان هدیه به او دادند. حقوق او در سال مالی 2016 بالغ بر 2.5 میلیون دلار بوده است.

 

دارا خسروشاهی همچنین عضو هیات مدیره نیویورک تایمز نیز هست. خسروشاهی یکی از سه کاندیدای نهایی هیات مدیره اوبر برای تصدی این پست بود. جفری ایملت مدیرسابق جنرال الکتریک که او نیز یک کاندیدای مدیرعامل اوبر بود، از نامزدی برای این پست کناره گرفت. دو منبع نزدیک به موضوع به نیویورک تایمز گفتند او پس از آن که دید از حمایت کافی برای تصدی این پست برخوردار نیست کناره گیری کرد.

 

مگ ویتیمن مدیرعامل Hewlett Packard Enterprise نیز از حمایت کافی برای این پست برخوردار بود اما در آخرین لحظات او و هیات مدیره اوبر به توافق نرسیدند و کاندیدای سوم یعنی خسروشاهی از سوی هیات مدیره معرفی شد. آنچه شاید در دارا خسروشاهی برای سرمایه گذاران اوبر جالب بوده، تجربه مشابهی بوده که او در سایت مشهور مسافرتی اکسپدیا با آن مواجه بوده است.

خسروشاهی همچنین از سال 2015 عضو هیات مدیره روزنامه نیویورک تایمز نیز هست. او پیش تر در شرکت IAC/InterActive نیز مسئولیت هایی داشت. خسروشاهی از جمله معترضان قانون ممنوعیت مسافرتی دولت ترامپ بود که به خصوص ایرانیان را هدف می گیرد. شرکت وی اکسپدیا و آمازون از نخستین شرکت های تکنولوژی بودند که اقدام حقوقی علیه آن قانون انجام دادند. هیات مدیره اوبر و همچنین اکسپدیا هنوز به طور رسمی موضوع مدیرعاملی خسروشاهی را تایید نکرده اند. در ادامه گفتگویی با او را می خوانید که بر محور مفاهیم موفقیت در زندگی متمرکز است.

از نگاه مدیریتی و مهارتی، کدام یک از استعدادهای مهم و کلیدی را در دهه بیست زندگی ات تقویت کردی؟

- وقتی در دهه بیست زندگی ام بودم، یاد گرفتم فقط سخت کار نکنم. در مورد اهمیت تمرکز در کار چیزهای زیادی فهمیدم. کارم را با بانکداری سرمایه گذاری در Allen & Company در سال 1991 شروع کردم. خیلی سرمان شلوغ بود. شما باید از ایده ها و نکته های خاصی که در اولین فعالیت خود به عنوان یک فرد حرفه ای جوان به دست می آورید، برای آینده استفاده کنید. من از همان ابتدا اهمیت تمرکز داشتن روی اهداف و پرورش دادن فرهنگی را یاد گرفتم که باید از موانع غیر ضروری اجتناب کند.

فکر می کنی از نظر احساسی و انسانی، مهم ترین قابلیت هایی که در این مقطع سنی تجربه کردی کدام بودند؟

- یاد گرفتم که انعطاف پذیر بودن تا چه اندازه حیاتی و مهم است. یادگیری رقابت با تقاضاهای بی پایان در سن پایین، شما را برای رشد و پیشرفت هر چه بیشتر آماده می کند. هر چه پیشرفت می کنید، مشکلات بیزینسی غیر منظم تر شده و سیستم ها غیر قابل پیش بینی تر به نظر می رسند.

 

یک شیوه برخورد یکسان و مشابه برای حل مشکلات کافی نیست و بنابراین مجبور هستید که با مسائل به شیوه های مختلف و با انعطاف پذیری فراوان مواجه شوید. یادم می آید که هربرت آلن در همان سال های اوایل کارم یک مهارت مهم به من آموخت. او نگران بود که یکسری محصولات به بمب ساعتی تبدیل شوند.

 

وظیفه تحقیق موضوعی و ارائه گزارش به هربرت آلن بدون کمترین راهنمایی و آموزشی به من سپرده شد. شرایط کاری در خیلی از کمپانی های تازه تاسیس شده به همین منوال است و شما باید به این شرایط عادت کنید و با آن راحت باشید. همان طور که اشاره کردم هر چه رو به جلو می روید، برنامه و استراتژی منظم یا سوابق ساختاری کمتری در اختیار دارید.

 

وقتی در دهه بیست زندگی بودی، اغلب به چه چیزی فکر می کردی؟ چطور نقاط ضعف و قوت خودت را شناختی؟

- وقتی حرف6ه کاری ام را شروع کردم، از نظر موفقیت مالی خیلی به وال استریت فکر می کردم. سپس Expedia به من یاد داد که شور و هیجان و ماموریت خیلی بیشتر از پول انگیزه بخش تر هستند.

اگر بتوانی به عقب برگردی و تصمیم متفاوتی بگیری، چه کار می کنی؟

- اگر بتوانم عقب برگردم و تصمیم دیگری بگیرم، بیشتر سفر می کنم. ولی شما می دانستید که من این جواب را می دهم.

خدمت کردن به عنوان مدیر یک شرکت از چه نظر با آنچه عموم مردم تصور می کنند، تفاوت دارد؟

- خیلی زا مردم فکر می کنند که مدیریت فقط به ارتباطات، معرفی محصولات، سخنرانی کردن و ایجاد انگیزه خلاصه می شود. این که شما در برقراری ارتباط با دیگران موفق باشید قطعا خیلی مهم است ولی من فهمیده ام که یکی از مهم ترین مهارت های یک مدیر این است که شنونده خوبی باشد. هر چه شما در یک زنجیره مدیریتی در جایگاه بالاتری قرار داشته باشید، فهمیدن این که چه اتفاق هایی در حال رخ دادن هستند، سخت تر است.

 

بنابراین باید این اطلاعات را از افرادی که برای تان کار می کنند دریافت کنید. باید در خواندن زبان بدن و پرسیدن سوالات، فوق العاده باشید. باید اعتماد ایجاد کنید تا به چیزهای واقعی برسید. مدیرانی که با واقعیت ارتباط ندارند، آنهایی هستند که شکست می خورند.

با نگاهی به گذشته، اگر بخواهی به خود 30 ساله ات چیزی بگویی یا توصیه کنی، چه چیزی به ذهنت می آید؟

- بدون تردید می گویم که شکست خوردن ایرادی ندارد. وقتی جوان تر بودم، خیلی از این که اشتباه کنم، دیر به جایی برسم یا این که جواب منفی بگیرم، می ترسیدم. از شکست خوردن می ترسیدم. اما موضوع این است که شکست در زندگی خیلی اهمیت دارد. نه فقط از نظر یادگیری بلکه از نظر ریسک پذیر بودن.

 

چه در بیزینس و چه زندگی شخصی. باور کنید، زمین خوردن اصلا جالب نیست، ولی این اتفاق رخ می دهد، شما از جای تان بلند می شوید، خودتان را تکان می دهید و به حرکت ادامه می دهید. یک زندگی بدون ترس اساسی از شکست خیلی هیجان انگیزتر از این است که تمام عمر مواظب باشید اتفاقی نیفتد./س