به گزارش روزنامه صبح نو؛  در هر مغازه‌ای یکی- دو تا مشتری وجود دارد. انواع مدل لباس‌های پلنگی سبز و کرم و کاپشن‌های نایلونی تمام دیوارهای مغازه‌ها را پوشانده است. روی زمین هم پر از وسایل است. تنها یک راهروی باریک برای خریداران باز گذاشته‌اند. پوتین‌های خاکی، کیسه‌خواب و اجاق‌گاز کوچک دستی مخصوص کوهنوردی روی زمین چیده شده‌اند. در کنار لباس سبز و پلنگی انتظامی، وسایل کوهنوردی هم به فروش می‌رسند. در میان بی‌نظمی منظم سبز و خاکی مغازه‌ها، اثری از وسایل ممنوعه مثل دستبند، شوکر برقی و گاز فلفل نیست. به نظر می‌رسد که همه فروشندگان پاک هستند.

 

واکنش همه فروشندگان در سؤال: «آقا شوکر برقی دارید؟» یک‌جور است: بعد از شنیدن این سؤال، لبخند بر لبان همه‌شان خشک می‌شود، لحظه‌ای گنگ نگاه می‌کنند،  دستان‌شان را توی جیب‌شان جا می‌دهند و همان‌طور که رو برمی‌گردانند، قاطع و محکم، گاهی هم از سر بی‌حوصلگی، جواب می‌دهند: «نه». از مغازه که بیرون می‌آییم، سنگینی نگاه فروشنده احساس می‌شود. همه‌شان با نگاه خیره‌شان بدرقه‌مان می‌کنند. جو‌همه مغازه‌ها سنگین است، با شنیدن این سؤال هم سنگین‌تر می‌شود. در یکی از مغازه‌ها باتوم پیدا می‌شود. فروشنده باتومش را داخل یک کیسه‌خواب جاسازی کرده است، سر سیاه‌رنگ باتوم اما پیداست. او توضیح می‌دهد: «قیمت باتوم 10 هزار تومان است.

 

جنسش هم از پلاستیک فشرده است.» از شوکر که می‌پرسیم، واکنشش تقریباً شبیه به بقیه هم‌صنفانش است، البته توضیح می‌دهد: «اینجا دنبال شوکر و فلفل نگرد، در هیچ مغازه‌ای پیدا نمی‌کنی.» گویا در هیچ یک از مغازه‌های میدان گمرک وسایل ممنوعه به فروش نمی‌رسند، حتی در مغازه‌هایی که در کوچه‌های تنگ و بن‌بست قرار دارند. مغازه‌های خریدوفروش وسایل انتظامی به پایان می‌رسند، تازه راسته موتورسیکلت‌ها و دوچرخه‌ها شروع می‌شود. فروشنده آخر با شنیدن اسم شوکر برقی، با خنده می‌گوید: «برقش را داریم. شوکرش را نه.

 در فضای مجازی اوضاع خریدوفروش وسایل ممنوعه طور دیگری است. به‌راحتی با چند دقیقه جست‌وجو، می‌توان فروشنده‌ای را پیدا کرد که کارش به‌طور خاص، فروش وسایل انتظامی به تمام نقاط کشور است. در سایتش انواع و اقسام، شوکرها، اسپری فلفل و دوربین دید در شب، وجود دارد. صدایش از پشت تلفن به میان‌سال می‌خورد. اسمش توفیق است و کمی هم لهجه دارد، تمام ک‌هایش را غلیظ ادا می‌کند. بعد از شنیدن دلیل تماس، سریع می‌گوید: «الآن من خودم مرز هستم. مرز بسته است.

 

اصلاً وسایل انتظامی خیلی خیلی کم شده است. خودم از مرز وارد می‌کنم. از سلیمانیه، حوله می‌آورم. از این طریق وسایل را جاسازی می‌کنیم.» درباره انواع شوکر برقی‌هایش می‌گوید: «انواع مدل شوکر می‌فروشم که بسته به قدرت وات قیمت هریک فرق می‌کند. مدل چراغ‌خوابی هست که از 300 هزار تومان قیمتش شروع می‌شود تا 240 هزار تومان، است. قیمت‌ها به آن چیزی که شما می‌خواهید بستگی دارد؛ مثلاً مدل پرتابی دارد که شوک را تا چند متر فاصله پرتاب می‌کند، قیمتش از 450 هزار تومان شروع می‌شود. تحویل به تهران هم دارم.» توفیق درباره مجوز داشتن شوکرهایش توضیح می‌دهد: «اگر وسیله‌ای مجوز داشته باشد، قیمت آن بالاتر می‌رود.

 

تا یک‌میلیون تومان یا یک‌ونیم میلیون تومان هم می‌رسد. اگر مجوز بخواهید، می‌توانیم برای شما جور کنیم. ولی لازم نیست. این شوکری که من می‌فروشم، شبیه به چراغ‌قوه است. اگر هم دستت باشد، کسی متوجه نمی‌شود که شوکر است. مگر اینکه خودت بگویی که این شوکر است.» به‌جز شوکر برقی، واردکننده، وسایل دیگری را هم می‌فروشد: «اسپری فلفل هم دارم، انواع مدل‌ها؛ ناتو، پایه‌بلند، پایه کوتاه، همه مدل‌ها را می‌فروشم. الآن دیگر پایه کوتاه از مرز نمی‌آید. پایه‌بلند، خواهان بیشتر دارد. پایه‌بلند، بزرگ‌تر است و موادش هم بیشتر است. 90 میلی‌گرم است.

 

پایه کوتاه‌ها کوچک‌ترند. اگر اسپری بخواهی تحویلی در تهران 55 هزار تومان برایت آب می‌خورد، هم پلیسی و هم ناتو، قیمت‌هایش یکی است. ما با گاز هم کار نمی‌کنیم‌ها. چون ایرانی است و نشت دارد. این‌ها مهم است.» توفیق نطقش بازشده است و درباره تمام محصولاتش با جزییات تمام توضیح می‌دهد: «دوربین دید در شب هم دارم. البته برای همه دوربین نمی‌آورم‌ها. دوربین‌ها سفارشی‌اند. دید در شب‌ها گران است و آنها را مستقیم از عراق می‌آوریم. قیمتش هم در دامنه بردش متفاوت است. از 80 میلیون تا 100 میلیون است. بسته به این‌که کدام را انتخاب کنی، فرق می‌کند.