ریچارد بدینگ فید بعد از یک سفر اسکی در کلورادو به خانه برگشت اما دیگر نتوانست عینک آفتابی خود را پیدا کند. او تا حالا چیزهای زیادی گم کرده است اما این دفعه او یک ردیاب بلوتوثی کوچک به نام «تایل» (Tile) در داخل وسایلش جاسازی کرده است.

وقتی ریچارد به خانه برگشت از این برنامه برای نشان دادن آخرین موقعیت عینک خود استفاده کرد؛ فرودگاه دنور. زمانی که کاربر دیگر تایل از کنار وسایل گم شده شما عبور کند، به صورت خودکار محل وسایل گم شده تان به شما مخابره خواهد شد. البته روزهای بعد آدرس های دیگری از عینک گمشده ارسال شد. ریچارد هم در اولین حدس فکر کرد که عینکش به سرقت رفته است.

ریچارد در گم کردن وسایلش تنها نیست. آمریکایی ها سالانه به طور میانگین 2.5 روز در جستجوی وسایل گمشده شان سپری می کنند. همچنین خانوارها سالانه در مجموع 2.7 میلیارد دلار را صرف جایگزینی وسایل گمشده شان می کنند.

رایج ترین وسایل گمشده شامل کنترل تلویزیون، تلفن و کلید و ماشین و کفش می شود. سال 2013 که تایل راه اندازی شد، با دستگاه بلوتوثی خود به بازار آمد. سال 2016، درآمد شرکت دو برابر سال 2015 شد. یعنی چیزی حدود 100 میلیون دلار. تایل در بیش از 230 کشور و قلمرو جهان کاربر دارد و بیش از 2 میلیون آیتم هر روز توسط این نرم افزار پیدا می شود. این روزها تایل در حال رشد و توسعه خود است و ابزارهای جدیدی ارائه می دهد که توانایی دو برابر مدل های قبلی اش دارد.

در بازار تنها تایل نیست که به پیدا کردن وسایل گمشده شما کمک می کند. استارت آپ های دیگری هم مانند Chipolo Pixle، Pebblebee هم مانند تایل عمل می کنند. حتی اپل هم برنامه ای در iOS به عنوان Find My Phone طراحی کرده است که به کاربران اجازه می دهد تا تلفن های همراه، آی پاد یا مک بوک های گمشده خود را پیدا کنند. تحلیلگران این بازار را بازاری در حال ظهور می دانند که می تواند رشد کند. احتمالا در ایران هم میزان گم شدن وسایل کم نیست و آدم ها پول زیادی برای جایگزینی آن می پردازند. شاید برای آدم های خلاق، خلق استارت آپی مانند تایل که بتواند وسایل گمشده را پیدا کند، خالی از لطف نباشد/س