شبکه خبری «سی ان ان» روایت زنانی را نقل می‌کند که اکنون بیوه‌های داعشی محسوب می‌شوند. آنان به امید زندگی‌ای بهتر به مناطق تحت قلمرو خلافت خودخوانده داعش رفتند اما با بهت و ناامیدی مواجه شدند. این افراد عروس‌های سابق جنگجویان داعش هستند، هنگامی که در خلافت زندگی می‌کردند. 

به گزارش آفتاب‌نیوز؛ یک بیوه فرانسوی از اعضای داعش که رویاهایش را در شام می‌دید یکی دیگر معلم انگلیسی از سوریه از حمص است و می‌گوید که از مسیر ترکیه به رقه رفته بود و عاشق یک ستیزه‌جوی مراکشی شده بود. سه خواهر اندونزیایی می‌گویند که با وعده مراقبت‌های بهداشتی رایگان و اموزش و پرورش راهی رقه شده بودند. 

شبکه خبری سی ان ان می‌نویسد: «ده‌ها تن از بیوه‌های فراری داعشی در یک زندان بتنی شلوغ همراه با فرزندان‌شان نشسته‌اند و صبر می‌کنند. بقیه زنان در اردوگاه پناهجویان در شمال رقه پایتخت داعش مستقر شده‌اند. سعیده که اصالتا از جنوب فرانسه است در میان زنان داعشی است که توسط نیروهای تحت حمایت امریکا فرار کرده است. بسیاری از این زنان می‌گویند که به قاچاقچیان پول پرداخت کردند تا آنان را به خارج از رقه در منطقه تحت کنترل کردها هدایت کنند. سعیده می‌گوید: «من عاشق زندگی هستم. دوست دارم کار کنم، شلوار جین خودم را دوست دارم. دوست دارم آرایش کنم. من والدینم را دوست دارم». او می‌گوید تنها چیزی که می‌خواهم این است که به عقب بازگردم، خودرویم را بگیرم و به عقب بازگردم». 

او در نزدیکی پسر ۱۴ ماه‌اش نشسته است. سعیده می‌گوید که او و همسرش که ستیزه‌جویی به نام یاسین بود مبلغ ۶ هزار دلار به قاچاچیان پرداختند تا آنان را از شهر خارج کند. او می‌گوید یاسین در حین سفر جانش را از دست داد و او با پسر جوانش فرار کرد. سعیده و دیگر زنان خارجی مانند او با وعده آغاز زندگی جدید با مردان قوی و مومن به رقه رفتند. آنان می‌گویند آنچه در رقه دیدند با تصور ذهنی قبلی‌شان کاملا متفاوت بود. زنان طلاق گرفته زنانی که بیش از شش بار ازدواج کرده بودند و خوابگاه‌های زنان آن چیزی بود که می‌دیدند». 

این زن فرانسوی می‌گوید که در خوابگاه زنانه برای آنان رزومه و پرونده‌ای تشکیل می‌دادند. او می‌گوید: «سن‌مان را می‌گفتیم. خلقیات‌مان و آنچه از یک مرد می‌خواهد پرونده‌ای برای همسریابی بود. سپس زوج شما را معرفی می‌کنند با ۱۵ تا ۲۰ دقیقه صحبت و سپس بله یا خیر می‌گوید. اگر موافق بودید به سرعت ازدواج می‌کردید». 

«می» یک زن سوری است که معلم زبان انگلیسی بود و از حمص است. او می‌گوید اصلا به دنبال عشق نبوده است. او ادعا می‌کند که در حال عبور از شهر در مسیر به ترکیه بوده؛ جایی که شوهر اولش توسط یک تک‌تیرانداز کشته شد. او با فرزندش در خانه یک دوست می‌مانند و با بلال آشنا می‌شود که در خانه مجاور زندگی می‌کرد. می‌گوید آن زمان فکر می‌کرد خدا او را برایش فرستاده است. مانند بسیاری از همسران داعش می‌گوید بلال در ابتدا مردی خوب بود و نمی‌خواست مبارزه کند اما سایر زنان می‌گویند که آنان به خوش‌شانسی این زن نبودند. «می» می‌گوید زنان اروپایی در عمل در جستجوی مردان اروپایی در رقه بودند؛ آنان مردانی قوی و با اسلحه هستند و می‌توانند از زنان محافظت کنند. این ایده ذهنی‌ای است که این زنان را به رقه می‌کشاند؛ مانند فیلم‌ها. بسیاری از آنان شوکه می‌شدند؛ چرا که می‌دیدند مردی که با او ازدواج کرده بود سه چهار روز بعد و یا یک ماه بعد زنان دیگری را می‌گرفت و یا آن زن را طلاق می‌داد. او یکی از زنانی است که دست کم شش بار طلاق گرفته بود و ازدواج کرد. تا زمانی که قاضی دادگاه طلاق در خلافت داعش او را تهدید به شلاق زدن و زندانی کردن نمود. 

این زن می‌گوید می‌خواهد کسی باشد که او را بکشد چرا که نمی‌تواند خودش خود را بکشد چون این خودکشی است. 

خبرنگار «سی ان ان» در ادامه به سه خواهر اندونزیایی در اردوگاه اشاره می‌کند و می‌نویسد: «رحمه، فیونا و نور که می‌گویند هرگز با جنگجویان داعش ازدواج نکردند. آنان مبلغ زیادی را برای سفر با خانواده‌شان از جاکارتا به رقه پرداخت کردند؛ می‌گویند که پس از آن ناامید شدند. فهمیدند که داعشی‌های آن مسلمانان خالصی که فکر می‌کردند نبوده‌اند». او می‌گوید که فکر می‌کردند داعشی‌ها بدنبال جهاد در راه خدا هستند اما واقعیت آن بود که تمام فکر آنان زنان و سکس بود. رحمه می‌گوید این منزجرکننده بود. فیونا می‌گوید ستیزه‌جویان اگر باید ازدواج می‌کردند، هزار دلار می‌گرفتند. نور می‌گوید در خوابگاه‌های زنانه شیوه‌ای غیراسلامی حاکم بود. شیوه‌ای خشن و فریاد زدن بر سر یکدیگر و جنگ بین زنان. 

این زنان می‌گویند برای مراقبت‌های بهداشتی رایگان و... به رقه آمدند اما اکنون مشتاق برقراری ارتباط با سفارت اندونزی و بازگشت به کشورشان هستند.