سعيد قاسمي*

ارديبهشت ماه سال ٩٣ بود كه به فاز 18/17 پارس جنوبي منتقل شدم. مسئولان مي گفتند قرار است تا زمستان اولين رديف گازي به سرويس بيايد اما حقیقتا با حجم کار باقیمانده و آنچه من مي ديدم این اتفاق برايم غيرقابل باور به نظر مي رسيد.
عمليات ساختماني و جوشكاري و نصب برخي تجهيزات هنوز ادامه داشت و صحبت از راه اندازي واقعا غلو به نظر مي رسيد.
اما با گذشت زمان و چندین برابر شدن حجم فعاليت پيمانكاران حاضر در پروژه و انجام كار به صورت شبانه روزي، هر روز این اتفاق بزرگ برای ما دست یافتنی تر به نظر می رسید. كساني كه از روز كلنگ زني اين پالايشگاه حضور داشتند از حضور اين حجم كارگر و نيروي فني در پروژه اظهار تعجب مي كردند.
مهندس زنگنه وزير نفت اعلام كرده بود به دليل كمبود گاز در فصل سرد اين پالايشگاه بايد تا زمستان گاز به خط سراسري تزريق كند.
تلاش ها چند برابر شده بود، تحريم ها هنوز وجود داشت و اين كار ما را سخت كرده بود.حقيقت را بايد گفت بيشترين آسيب را از تحريم ها متوجه صنعت نفت و گاز کشور شد، صنعتي كه در خط مقدم اقتصاد كشور قرار دارد.
مجبور شديم تجهيزاتي که در داخل نداشتيم و وارداتي بود را با چندين برابر قيمت از طريق واسطه ها تهيه كنيم. از سوی دیگر سازندگان خارجي تجهيزاتي كه از قبل خريداري شده بودند، به بهانه تحريم براي راه اندازي تجهيزاتشان نيامدند و ما مانديم و راه اندازي يك مگاپروژه.
تابستان ٩٣ فراموش نشدني بود، چقدر تلاش كرديم و عرق ريختيم تا تست هاي اوليه را مطابق با استانداردهاي جهاني و كاملا ايمن انجام دهيم.
همه چيز خوب پيش ميرفت، اما هنوز كسي باور نميكرد كه با حضور همين جوانان و متخصصان داخلي ميتوان اين پروژه عظيم را راه اندازي كرد.
عده اي از مسئولان حتي نامه نگاري كرده و از وزارتخانه خواسته بودند شركت هاي خارجي را به هر قيمتي شده به فاز 18/17 جهت راه اندازي بياورند، ولي وزارت نفت به ما اعتماد كرد و ما به تعهدمان عمل كرديم.
با تلاش شبانه روزی اولين رديف گازي پالایشگاه آذرماه٩٣ به سرويس آمد و تو گويي فرزندمان به دنيا آمده باشد، شور و شوق عجيبي داشت، بالاخره ما توانسته بوديم با همين جوانان و متخصصان داخلي كار بزرگي انجام دهيم.
بلافاصله چند هفته بعد رديف دوم گازي به سرويس آمد و با تزريق حدود ٢٠ ميليون مترمكعب گاز شيرين ما به تعهدمان در زمستان آن سال عمل كرديم.
سال ٩٤ با توافق برجام همراه بود، برجامي كه به جرئت بيشترين تاثير خود را تاكنون بر توسعه صنعت نفت و گاز كشور داشته است.
به عنوان مثال سه عدد از كمپرسورهاي ساخت آلمان به دليل تحريم ها در دوبي توقيف شده بودند و ما مجبور شده بوديم در واحد مشابه ديگر از سه كمپرسور چيني استفاده كنيم، اما پس از برجام كمپرسورها ترخيص شده و براي نصب به پالايشگاه منتقل شدند.
در سال ٩٤ و ٩٥ به جرئت ماهي نبود كه واحدي راه اندازي نشود. پالايشگاه ما روز به روز كامل تر ميشد تا اينكه در زمستان سال ٩٥ ما به ظرفيت كامل توليد گاز، ميعانات گازي، پروپان، بوتان و اتان رسيديم و اكنون اين مگا پروژه در كنار ٤ فاز گازي ديگر آماده افتتاح است.
اگر نگاهي آماري بخواهيم داشته باشيم، از آغاز بهره برداري فازهاي 18/17 تاكنون  3/15 ميليارد مترمكعب گاز شيرين توليد و به شبكه سراسري تزريق شده است.
در همين بازه زماني، ٣٤٣ هزار تن اتان و روزانه بيش از هزار تن پروپان و بوتان در فازهاي 18/17 توليد شده است.
مبلغ ۸.۱ میلیارد دلار برای راه اندازی این پروژه هزینه شده و هم اکنون روزانه ۸ میلیون دلار درآمدزایی فازهای ۱۷ و ۱۸ است و از دی ۹۳ تاکنون ۲.۵ میلیارد دلار چیزی در حدود یک سوم سرمایه برگشت داده شده است.
اين ميزان از درآمد و سودآوري پالايشگاه هفتم پارس جنوبي در سايه تلاش و همت ايراني و صرف فعل خواستن كارگران و متخصصان داخلي انجام شده است.
در پايان يک خداقوت جانانه به مجموعه وزارت نفت و شركت هاي داخلي كه طي اين ٤ سال و با وجود تحريم هاي ظالمانه، با تكيه بر توان داخلي و تعامل بين المللي تحولي عظيم را در منطقه پارس جنوبي رقم زدند تا ما امروز شاهد افتتاح 6 فاز پارس جنوبی و 4 طرح بزرگ پتروشیمی با سرمایه گذاری حدود 20 میلیارد دلاری در عسلویه باشیم، این افتتاح عظیم صنعتی به جرئت تبلوری از خودباوری و اعتماد ایرانی است./ج

*سوپروايزر بهره برداري فاز 18/17 پارس جنوبي