داسارگر «کلاس» را یک فیلم بدون مکان و جغرافیایی دانست و گفت: بیش از آنکه جغرافیا برای ما اهمیت داشته باشد، موضوع اهمیت داشت. این فیلم روایتگر داستان بچه‌های کلاسی است که می‌خواهند به یک اردو بروند اما قبل از آمدن معلم به کلاس، کاری می‌کنند که باعث می‌شوند آن معلم اردو را کنسل کند و بعد به خاطر قضاوت اشتباهی که این معلم می‌کند، او خودش را تنبیه می‌کند.

وی درباره روند ساخت این فیلم توضیح داد: حدود یک هفته بازنویسی فیلمنامه زمان برد و یک هفته پیش‌تولید آن طول کشید. به طور کلی یک ماه صرف ساخت این فیلم شد که یک ماه برای ساخت یک فیلم سه دقیقه‌ای زمان کمی نیست ولی به دلیل اینکه ما کار را جدی گرفته بودیم، چنین زمانی را به آن اختصاص دادیم. این را هم باید بگویم که «کلاس» مرداد ماه امسال ساخته شد.

این کارگردان اضافه کرد: من دوست داشتم یک فیلم بلندتر و جدی‌تر بسازم اما در این مدت فیلمنامه‌هایی که به دفاتر سینمایی برای ساخت ارایه داده‌ام، نتیجه مثبتی در پی نداشته و هیچ‌کدام به مرحله تولید نرسیده است. البته یک فیلمنامه جدی دیگر هم با عنوان موقت «غروب روز دهم» دارم که در خوشبینانه‌ترین حالت ممکن اواخر امسال ساخته می‌شود. این فیلم ۴۰ دقیقه‌ای درباره مدافعان حرم است که اگر به مرحله تولید برسد در مدرسه سینمایی «عمار» ساخته می‌شود.

اصلی‌ترین کاری که جشنواره «عمار» توانسته انجام بدهد این است که بستری فراهم کرده تا یک جریان فرهنگی ناپیدا بتواند تا حدی خود را نشان بدهد و مقصد فیلمسازان انقلابی باشد به طوری که دور هم جمع شوند و فیلم‌های آنها دیده شودوی در ادامه با اشاره به فیلم «هنگامه» که در دوره قبل جشنواره «عمار» حضور داشت، گفت: این فیلم در اکران مردمی جشنواره «عمار» حدود ۶۵ میلیون تومان فروش داشت که البته ده ها برابر ۷۰۰ اکران اقتصادی آن، اکران‌های خودجوش داشته است که اگر چند درصد از آن مدیریت می‌شد، برای فروش آن اتفاق بزرگتری می‌افتاد اما با این وجود در چهار ماه اکران خود توانست ۶۵ میلیون تومان بفروشد.

داسارگر با اشاره به کارکرد جشنواره فیلم «عمار» گفت: اصلی‌ترین کاری که جشنواره «عمار» توانسته انجام بدهد این است که بستری فراهم کرده تا یک جریان فرهنگی ناپیدا بتواند تا حدی خود را نشان بدهد و مقصد فیلمسازان انقلابی باشد به طوری که دور هم جمع شوند و فیلم‌های آنها دیده شود البته تا رسیدن به نقطه ایده‌آل فاصله زیادی داریم به خصوص اینکه ما در شبکه اکران دچار مشکلاتی هستیم. ما هنوز نتوانستیم جماعت حزب‌اللهی و توده‌های مردمی را دور هم جمع کنیم در حالی که این جماعت اکثریت جامعه ما را تشکیل می‌دهند.

وی ادامه داد: روزی ما موفق می‌شویم که شبکه اکران مردمی مان سامان پیدا کند. البته بچه‌های «عمار» در حال کار کردن روی این مساله هستند ولی آنها باید این احساس را در مخاطب ایجاد کنند که در عرصه فرهنگ پیشگام هستند و مردم این فیلم‌ها را ببینند. فیلم‌های این عرصه بسیار مظلوم واقع شده‌اند زیرا سینما برای مخاطبان انقلابی و حزب‌اللهی مساله و دغدغه نیست. روزی که ما بتوانیم سینما را به عنوان دغدغه آنها مطرح کنیم و بعد برای فیلم‌های جشنواره مردمی فیلم «عمار» از طریق اکران مردمی بلیت فروشی کنیم، می‌توانیم بگویم جشنواره «عمار» موفق بوده است.

این کارگردان عنوان کرد: حدود یک سال است که رفت و آمدم به دفتر جشنواره فیلم «عمار» زیاد شده است و می‌بینم که این دفتر از معدود دفاتر سینمایی است که افراد به صورت شبانه‌روزی در آن کار می‌کنند اما شاید به دلیل حجم زیاد کارها و گسترده شدن پروژه‌های سینمایی، برنامه‌های جشنواره «عمار» هنوز جای کار دارد. به هر حال باید بپذیریم که برگزاری یک جشنواره با این کیفیت کار آسانی نیست. برای مثال جشنواره مردمی فیلم «عمار»، فیلم‌هایی را که با سرفصل‌های آن مطابقت نداشته باشد، قبول نمی‌کند که همین موضوع کار را کمی سخت می‌کند.

داسارگر بیان کرد: جدای از همه انتقادها باید بگویم که این جریان با سختی بسیاری راه خود را پیش برده و باید نسبت به آن غیرت داشته باشیم اما باید آن را به صورت جدی و منصفانه نقد کنیم.

وی در پایان خاطرنشان کرد: «کلاس» برای من یک چالش بزرگ بود چون با ۲۰ کودک زیر ۱۰ سال سر و کار داشتم و آن یک روزی که به فیلمبرداری پرداختیم، کار دشواری برایمان بود. سختی کار با بچه‌ها آن هم در یک لوکیشن محدود در یک کلاس برای من تجربه نابی بود.