اتحادخبر: زهرا زیارتی، متولد بیست و ششم شهریور سال ۶۴ و دانشجوی حقوق دانشگاه علمی کاربردی خورموج، هنرمندِ ورزشکار و بازیگر تئاتر با مقام ها و مدالهای مختلف استانی و ملی، نماینده جامعه توانمندان و از نخبگان و فرهیختگان شهرستان دشتی که از پاهایش کمتر از دیگر اعضای بدنش استفاده می کند. 

به گزارش اتحادخبر؛ آخرین افتخاری که او برای شهرستان دشتی کسب کرده،  نفر اول بازیگری تئاتر و راهیابی به جشنواره بین المللی تئاتر مهرآیین است.

این گفتگو به مناسبت روز جهانی معلولان البته با دو سه روز تاخیر و در گروه مجازی شعر و ادب بچه های دشتی انجام شد. مقدمه این گفتگو را مهدی شیخیانی نوشت و در بین بحث دوستان نکات لازم را برای بهتر شدن این گپ و گفت ارائه کردند. سپاس از بچه های خوب گروه شعر و ادب “حاج علی مرادی”

لطفا این گفتگو را بخوانید

خانم زیارتی لطفا خودتون رو معرفی کنید. یک اتوبیوگرافی که دوست دارید
زهرا زیارتی معلول جسمی حرکتی ار ناحیه پا سمت چپ
متولد کدام شهر هستید؟
خورموج
معلولیت شما کی حادث شده است سرکار خانم؟
از بچگی بوده ولی خوب یه پا مشکل داشتم، ولی خوب تنبلی می کنم بعضی اوقات شاید هرکی ببینه فکر می کنه دو پا مشکل دارم
یعنی مادرزادی؟
اره
دقیقن اسم معلولیتتان و علتش چیه البته می تونین پاسخ ندین یعنی در کلاسهای معلولیت درصد معلولیت شما چقدره؟

والله خودمم نمی دونم اسمش چون حتی تو کارت معلولیت هم چیزی ننوشته فقط نوشتن جسمی حرکتی. تک کلاسا ۵۰ زدن ولی کمتر

خب بریم سر سوال دیگه.از شروع تحصیلاتتون بگین
خوب سالای اول مدرسه مثل خیلی از دانش اموزان که با مادراشون می رفتن منم بامادرم می رفتم تا راهنمایی با مادرم می رفتم. دبیرستان دیگه خودم می رفتم و می اومدم
تو مدرسه با بچه های غیر معلول درس خوندین؟
آره
 شاگرد زرنگی بودین
تا راهنمایی اره، دبیرستان یکم ضعیف شدم، تو دبیرستان حسابداری خوندم حسابداری نمرتم ۱۶به بالا بود
چرا؟
آخه حسابداریا سخت بود

کی فعالیت های هنری رو شروع کردین؟
سال ۸۵ شروع به فعالیت هنری و ورزشی کردم

کی احساس کردین بازیگرین
دیپلمم که گرفتم شروع به کار تو جشنواره ها و مسابقات کردم.
از موفقیتهای ورزشیتون بگین
بعد از اینکه مدرسم تمام کردم دیپلم خیاطی گرفتم و همون سال تو مسابقات کشوری دو و میدانی شرکت کردم.  در دو و میدانی، دو دویست متر مقام سوم کشوری مدال برنز کسب کردم با هیچ تمرینی و هیچ مربی ای، خودم مربی خودم بودم.

چه سالی؟

اگه اشتباه نکنم سال۸۴

بعد سال ۹۰ هم تو مسابقات تنیس روی میز تهران مقام دوم کشوری مدال نقره گرفتم

 این مسابقات کشوری بود یا دانش آموزی و …

کشوری بود. معلولین

یعنی دیپلم حسابداری گرفتین و بعدشم خیاطی

دیپلم خیاطی آموزشگاه آزاد بود

 کی رفتین دانشگاه

آنقدر خودم  را به ورزش و تاتر و مسابقات و جشنواره این استان و اون استان درگیر کرده بودم که دیر رفتم دانشگاه
خب
از طرفی چون هنر دوست داشتم با مدیریت باید می رفتم پیش دانشگاهی می نشستم و انتخاب رشته می کردم چون از حسابداری نمی تونستم برم هنر یا مدیریت
دانشگاه چه رشته ای رو انتخاب کردین و ..‌.
رفتم دانشگاه علمی کاربردی رشته حقوق خوندم با توجه به این که به این رشته هم علاقه داشتم که ازطریق علمی کاربردی رشتمو تغییر داده باشم که الان دارم خودم  را آماده می کنم برای دولتی
کدوم دانشگاه؟
علمی کاربردی خورموج
الان رشته حقوق رو تموم کردین؟
هنوز تموم تموم نه
پس اکنون دانشجوی حقوق هستین؟
دوسال حقوق تموم ولی برای کارشناسی بهمن ماه باید شروع کنم
کاردانی رو تموم کردین و …
کاردانی تموم مونده کارشناسی که گفتن برای ثبت نامش بهمن مراجعه کنید ولی خوب امسال تمام تلاشم اینکه دولتی برم

خیلی خوب حالا از علاقه مندیتون به هنر و زمینه آشناییتون به هنر تاتر بگین؟
دبیرستان که بودم به هنر علاقه پیداکردم. دیپلم که گرفتم ازم خواستن که برای کار تاتری آماده بشم با وجود اینکه اون لحظه تو بازیگری اعتماد به نفسم پایین بود
ومی گفتم نمی تونم از پسش بربیام. با وجود اینکه دوست هم داشتم دیگه با تشویقای آقای شاکری و معاون بهزیستی این اعتماد به نفس در من قوی شد که ادامه بدم.
 اولین کار تاتریتون خاطرتون هست؟
آره اول کار تاتری خواهران گمشده بود. سال اول کار اول
خلاصه ای از داستان اون تاتر رو بگین؟
داستان اینجور بود چند خواهر که بخاطر زلزله زیر آوار بودن و همدیگه رو گم کرده بودن و بعدها یکی یکی دنبال همدیگه می گردن و پیدا می کنن که هرکدومشون یه شغلی داشتن که من نقش دکتر داشتم
داستان مال قبل زلزله دشتی بود؟

آره، سال۸۷ بود فکرکنم این کار
به موفقیتی هم رسید اون تاتر
آره من با وجود اینکه کار اولم بود و فکرش نمی کردم بتونم از پسش بربیام گفتم مقام نمی گیرم.صحنه و لباس یادم نمیاد گرفتیم یا نه
مقامهایی که اون تاتر به دست اورد رو لطفا بگین
 – مهدی شیخیانی : زهرا دختر بسیار صبور و با تحملی هست که سختی و مشکل براش معنا نداره و اینطور که ما حوصلمون سر رفت اون به هیچ وجه صبرش سر نمیره و بسیار کوشاست
ممنونم

خوبی این گفتگو اینه که دسته جمعیه.دوستان هر جا اگر دیدین نکته ای باید گفته بشه یادآوری کنن
دقیقا یادم نمیاد لباس و صحنه گرفتیم یا نه ولی بازیگری مرد و زن گرفتیم که خودم مقام سوم گرفتم

مقام سوم استانی یا کشوری؟
استانی
 جشنواره استانی در موردش برام بگین. سالانه هست. همه شهرستانا هستن؟
جشنواره های استانی سالانه برگزار می شه امسال هم بود که شرکت نکردیم. بله همه شهرستانها هستن
دلیل عدم شرکتتون سرکار خانم؟
خوب کارگردان ها گرفتار بودن.مشغله کاری کارگردانان
کدوم بخش از بهزیستی مسول برگزاری این جشنواره است. زمانش کی هست.لطفا برای من که آشنایی ندارم تا حد امکان کامل بگین
بخش فرهنگی هنری.‪جشنواره آذرماه گفتن ولی خوب الان دارن بازبینی می دن
تا الان چند کار تاتری داشتین.همش بازیگر بودین یا خیال کارگردانی و نمایشنامه نویسی و …هم دارین؟
تا الان سه کار تاتری که برای جشنواره بود و یک کار کارگاهی که اونم دو هفته دیگه اجرا عموم بوشهر و اگه خدا کمک کنه اسفند برای جشنواره ببریمش،
کم تو جشنواره ها شرکت کردم چون واقعا هزینه رفت و آمدمون زیاد می شد و بهزیستی بودجه هم نداشت ولی خوب سالای قبل خودم هزینه می کردم و می اومدم
 جشنواره کارگاهی
گفتن اجرای عموم تو بوشهر، گفتن جشنواره کارگاهی اسفندماه
از مشکلاتی که تو شهرستان پیش روی شماست بگین؟
مشکلات ایاب و ذهاب
اگه براتون مقدوره کامل بگین سرکار خانم.قطعا مشکلات زیادی فراروی کار هنری تو شهرستان هست. حالا هنر معلولان که قطعا مشکلاتش بیشتره
ما برای او مدنمون سر تمرین حدودا هفت هشت ماهی شد تمرین می کردیم ما با آژانس رفت و برگشت۶۰۰۰تومن می دادیم رفت و برگشت هر روز ازجیب خودمون فقط دو سه ماه تونستن این هزینه بدن چون بودجه نبود که بخوان بقیشو پرداخت کنن.
تمرینات شما هفتگی است یا…؟

برای ما رفت و آمد هزینه هایی که از جیب خودمون باید پرداخت می کردیم جوری شد که دیگه واقعا پولی برامون نموند که به آژانس بدیم تا خونه پیاده می اومدیم
تمرینات ما هر روز بود حتی روزای جمعه.
الان گروه تاتر شما چند نفر عضو داره؟قاعدتا همگی معلول نیستن و شما فقط این مشکل رو دارین؟

۱۱ نفر می شیم. آره فقط من معلولم
محل تمرین و پشتیبانی از کار اینها راضی کننده بوده
آره راضی کننده بود
خب خدا را شکر
چون به شهرستانها و استانهای دیگه نگاه می کنم و مشکلات زیادی دارن ولی خدا راشکر ما نداشتیم
شما به عنوان یک هنرمند چه توقعی از مسوولان شهرستان و استان دارید؟

به یک هنرمند توجه بشه به کارش به هنرش به استعدادهاش
من سوالات زیادی دارم. گمانم وقت گذشته و شما هم خسته شدید. ببخشید. فکر کردم این نوع گفتگو هم جذابیت داشته باشه و هم یه کار جدید باشه که تقریبا مشابه گفتگوی زنده است و بهتر از گفتگوی مکتوبه که معمولا تو نشریات انجام می شه.

من خسته نیستم. می تونیم ادامه بدیم
خب خانم زیارتی بزرگوار از برنامه های آینده هنریتون هم بگین
دوست دارم تاتر ادمه بدم نه تنها تاتر چون هنر فقط تو تاتر تنها نیست مثل مجریگری، خطاطی
خانم زیارتی زندگی واقعی با تاتر چه تفاوتهایی داره؟تو زندگی واقعیتون چقدر بازیگر خوبی بودین؟
تو تاتر نقش هایی بازی می کنیم که تو زندگی واقعی هم رخ داده.
بازیگری چقدر به شما کمک کرده زندگی واقعی رو هنرمندانه اداره یا ارائه کنین؟
تو زندگی واقعیم دوست داشتم خودم باشم ظاهر و باطن نه اینکه باطن یه چیزی بگه و ظاهر شعار بده مثل کسایی که فقط به ظاهر می خندن ولی خند ه شون مشخصه که مصنوعی مثل داورایی که وقتی برای کار ما بیان ببینن حس خوب نگرفتیم و الکی بازی می کنیم می فهمن حسمون ضعیفه زندگی واقعی باعث شده روتاترم تاثیر بزارهچون همیشه به خودم میگم موفقیت به داشتن امکانات نیست اینکه همه چیز داشته باشیم تا موفق بشیم من قبول ندارم.
الان حضور ذهن یا حس بازگویه یه خاطره خوب و بد از خودتون دارین؟
تو کارگاه بازیگری بودیم حدودا ۱۰نفر بودیم استاد گفت جلسه بعد سه نشستن و برخاستن بچه ها گفتن زهرا از این تمرین معافیا… گفتم فکرنکنم حالا تا جلسه بعد ببینم چه می شه. هفته بعدش اومدیم کارگاه استاد به یکی یکی از بچه ها گفت تمرین انجام بدین  همه رفتن جز من تمام که شد گفت زهرا نوبت تو فکرش می کردم بگه
چون وقتی خودم خودمو باورداشته باشم توانایی هامو باور داشته باشم دیگران هم باور دارن پس استاد توانایی هامو باورداشت که گفت این تمرین برو وگرنه نمی گفت.
زهرا زیارتی از اینکه معلول به دنیا اومده هیچ گاه شکایتی داشته یا خیر؟
اصلا
چه حرفی داری برای منی که سالمم اما همیشه شاکیم از شرایط
تو سختی هاست که باید افراد را شناخت. چون این به همه گفتم اینجا هم الان میگم چون تو این شرایط نشون داده می شه کی دوستت داره کی باهاته و گرنه تو شرایط عادی که همه با همن معلول بودن فقط به این نیست که پا چشم گوش یا دست نداشته باشیم
همون که نا امید باشیم اعتماد به نفسمون پایین باشه معلولیم
بیشتر ماها توقع داریم همه چی تکمیل باشه تا وارد کاری بشیم. شما چطور با مشکلات خاص خودتون و مشکلات مبتلا به هنر در شهرستان اینقدر روحیه کار دارین؟
خداکنه روح معلول نباشه اگه کسی افسردگی بگیره سخته بدست آوردن خیلی چیزا ولی با نبود پا دست، چشم خیلی چیزا می شه به دست آورد.
مهدی شیخیانی: زهرا تو کار نمایش افتو پر بینی درسای زیادی به من دادمقاومت، بردباری، صبوری، تحمل،خواستن و توانستن

من حتی یه بار به عنوان نماینده شهرستان دشتی انتخاب شدم که مشکلات مردم شهرستان تو جلسه ای که با آیت الله صفایی بوشهری و استاندار بود مطرح کنم
– شما که بیشتر درس دادین آقای شیخیانی
 خب دخترای خوب هم دیارم همه این روحیه رو دارن.

زهرا خانم شما مشکلات مردم شهرستان رو چطور بازگویه کردین؟

مهدی شیخیانی: بازیگری بسیار بسیار سخته. خصوصا تو تئاتر برای اینکه یه صحنه درست دربیاد بی اغراق بیش از هزار بار باید بازیگر رو صحنه بره و بیاد. زهرا برا یه صحنه بارها و باره رو زانوهاش رفت و اومد که بعد تمرین آقای آلبویه اشکش در اومد یه بار ، من سرم پایین بود و خجالت می کشیدم از روح بزرگ این دختر که هر چی سرش داد می زدیم با این که از همه ما بزرگ تر بود همه جوره بزرگتر ما بود…

ممنونم
ازکسایی که واقعا می دونستم مشکل دارن و می شناختم مثل گزارشگرا می رفتم ازشون می پرسیدم. درکل این رفتار جدی بودن کارگردان و دستیارش قابل تحسین بودچون منو با بقیه مقایسه نمی کردن.همون سختگیری که برای بقیه بود برای منم بود.
نگفتین مشکلات شهرستان رو چطور بازگویه کردین به نماینده ولی فقیه و استاندار محترم؟
کسایی بودن که مشکل مدرسه، راه، آب و … داشتن و یاحتی اشتغال.کسایی بودن تو روستا مشکل رفت و آمد داشتن یا حتی خرید و بهشون گفتم که مردم شهرستان چه روستا و چه شهر با این مشکلات مواجه هستن.
ان شاءالله شاهد موفقیتهای بیشتر شما خواهرم باشم.از حوصله ای که به خرج دادین بی نهایت سپاسگزارم. اعضای محترم گروه جسارت مرا برای ورود به ساحتشون ببخشن.امیدوارم این گفتگوها ادامه داشته باشه و مردم خوب دیارم سالم و سرفراز باشند.
منم ممنونم ازشما .

اگر سوالی بود که من نپرسیدم و دوست داشتین بپرسم خودتون مطرح بفرمایید
ممنون. شما هم خسته نباشید/ص

منبع: مند