محمد عابدی:

سابق براین تاسال1380 درشهرستان دشتستان کارشناسان بخش ترویج کشاورزی جهت شناخت آفات درختان خرما و انتخاب سموم مخصوص آن چند روز در فرودگاهی که درشمال آبپخش ساخته شده بود چادری برپا کرده و با توجه به نوع آفت باغی، سمی را انتخاب میکردند. سپس طبق استاندارد تعیین شده زیر نظر مستقیم کارشناسان و با هواپیمای سمپاشی نخیلات منطقه را سمپاشی میکردند از سال80تا85 سمپاشی هوایی تعطیل شد و به مدت5سال به صورت رایگان (یک نوع) سم در اختیار باغداران قرارمیگرفت.

از 85 به بعدعلاوه براینکه خدمات کشاورزی نتوانسته جایگزین مناسبی برای سم انتخاب کند به بهانه های نامعلومی همه ی این خدمات راتعطیل کرده است. ابتدا گفتند وضعیت اقتصادی دولت مناسب نیست شما میتوانید سموم را از بخش خصوصی خریده و اقدام کنید. به آنان پیشنهاد شد باهزینه های مردمی انجام دهید. گفتند محیط زیست را آلوده می کند. یعنی ممکن است به زنبور، سوسک، موریانه، ملخ و موش آسیب برساند. کشاورزان نیز جز سکوت راه دیگری نداشتند اما نمی توانستند ببینند با وجود اعتبارات موجود در بخش کشاورزی نخیلات آنان دچارآفت های گوناگون می شود. این بود که دست به کارشدند. امابه دلیل عدم شناخت لازم و با توجه به قیمت سموم، هر باغدار سمی خریداری کرده و باسلیقه و استاندارد خودش مخلوط و یک یاچند بار نخیلات را سمپاشی می کند. آنهم آنقدر سم می پاشند که آرام شوند، نه آنقدر که درختان لازم دارند. 

استفاده ازسموم متنوع به گونه ای است که مثلن چهار باغدار همسایه ممکن است گاهی از چهارنوع سم استفاده کنند. این ترکیبات مشکلات عدیده زیست محیطی رافراهم می کند. از این رو علاوه براینکه زندگی انسانها را با مشکل جدی مواجه کرده جان همان حشرات نیزهمچون سابق درخطراست. البته نقش خدمات کشاورزی در حد مشاوره ای است که معمولن درجلسات سالانه به نمایندگان کشاورزان داده می شود انهم به دلیل عدم نظارت مستقیم چندان موثر نیست.
هرساله ازهرخانواده باغداریک یا چند نفر در موقع سمپاشی مجبورند حمام سم بگیرند!! زیراسمپاشی باغات به گونه ای است که سمپاش پایین و ثمر نخیلات در ارتفاعات چندمتری آنهم بالای سرسمپاش قراردارد. سم از یک لوله ی باریک به بالا پرتاب می شود اما مثل باران برسر باغدارفرود می آید. لذاهر باغدار برای یک نوبت سمپاشی مجبوراست نصف روز و گاهی باتوجه به تعداد نخیلات چندبار زیر باران سم قرارگیرد. حتی به کارگیری تراکتور هم وضعیت راچندان بهتر نکرده است.
اگر قبلن یک نوع سم پاشیده می شد، امروز انواع سموم درطبیعت پخش می شود. اگرقبلن از یک فرمول استفاده می شد، امروز هر کشاورز فرمول ابداعی و تجربی خود را به کار می برد. اگرقبلن درموقع سمپاشی مردم چندروز در باغ خود نمی رفتند، اکنون زیرباران سم قرار می گیرند. اگرقبلن به دلیل متنوع نبودن سموم فقط حشرات موزی حساسیت داشتند اکنون به دلیل تنوع، ازحساسیت آنان کاسته و به حساسیت انسان ها افزوده شده است و...

مشکلاتی که گفته شد فقط در بخش آفت کشی نخیلات دامن گیر باغداران منطقه است. افزایش هزینه های سنگین نگهداری و برداشت خرما، کم آبی، سرقت تلمبه و وسایل آبرسانی هرکدام جای بحث جداگانه ای دارد. خرمای سال گذشته ی اغلب آنها هنوز فروش نرفته است. وشرایطی هم که اخیرن توسط بخش خرید خرما مطرح شده معلوم نیست چه مقدار از هزینه و قیمت خرمای سال قبل راجبران کند.

پرسشهایی که مطرح است:

1-دراین اوضاع واحوال گرانی، باغداران منطقه باچه رغبتی به کار و ماندن در روستا ادامه دهند؟
2- دردنیای امروز که حشرات، عزیز و محترم شمرده می شوند و دولتها برای حفظ جان آنان تدابیری می اندیشند، شمابرای سلامتی جان باغداران وحفظ خانواده
آنان چه تدبیری اندیشیده اید؟

3- براستی این است نتیجه شعار (پیشگیری ارزان ترازدرمان؟

4- ازنظرمسولین خرما جزو تولید ملی به حساب نمی آید؟