1-آقای دکتر مزارعی، کنفرانس ژنو در شرایطی به پایان رسید که کمتر از 10 روز پس از توافق ایران و گروه 1+5 زمزمه هایی از سوی طرف غربی به ویژه آمریکا، مبنی بر عدم رسمیت غنی سازی در ایران شنیده شد و این روزها رئیس جمهور و وزیر خارجه ایالت متحده صریحاً این موضوع را تکرار می کند، نظر شما در مورد این اظهارات چیست؟

در ابتدا تشکر از اینکه این فرصت در اختیار من گذاشته شد تا به طور گذرا و خلاصه پاسخهای اجمالی نسبت به سوالات مطرح شده داشته باشم.
در پاسخ به این سوال باید اذعان کرد که این پارادوکس ها و تضادهای گفتمانی در میان سران کشور آمریکا نشان دهنده این می باشد که این کشور از یک انفکاک درونی و تضاد سیاسی در میان کارگزاران خود رنج می برد به طوری که یک روز ما شاهد حمایت رییس جمهور و وزیر خارجه آمریکا از به رسمیت شناختن غنی سازی هسته ای در ایران هستیم و روزی دیگر به جهت فشارهایی که از طرف سنا و لابی های صهیونیستی بر مجریان سیاست گذاری آمریکا اعمال می شود شاهد استراتژی و رویکردی متفاوت می باشیم . به هر صورت چیزی که مبرهن و متقن می باشد این است که کشور آمریکا از راهبردی یکسان و هماهنگ در قبال این موضوع یعنی همان غنی سازی در کشور ما برخوردار نبوده است و با توجه به فشارها و محدودیتهاییی که از داخل به آن وارد می شود سیاستهای ضد و نقیضی را در قبال این موضوع در پیش گرفته است.

2-جنابعالی مذاکرات و توافق نامه ژنو را چگونه ارزیابی می کنید و به نظر شما آیا این توافق نامه پیروزی برای جمهوری اسلامی است یا تعلیق همه فعالیت های هسته ای؟
در پاسخ به این سوال نیز باید گفت که کنفرانس ژنو یک توافقنامه بین ایران و 5+1 نبوده است بلکه یک (اقدام عمل مشترک) از طرف ایران و پنج عضو دائم شورای امنیت و آلمان بوده است که هر کدام از طرفین متعهد به تعهداتی در قالب این اقدام مشترک بوده اند.
به اعتقاد من این مذاکرات همانطور که مقام معظم رهبری فرمودند نتیجه ان در هر دو صورت پیروزی و برد برای دستگاه دیپلماسی کشورمان می باشد به این معنا که اگر در این مذاکرات غربی ها حقوق هسته ای ایران را که به مدت ده سال است به رسمیت نشناخته اند با این مذاکرات به رسمیت بشناسند و صحه بگذارند بر فعالیتهای هسته ای ایران این خود یک پیروزی محسوب می شود و از طرفی دیگر بی اعتمادی مردم کشورمان نسبت به آمریکا مهر تایید دیگری می خورد و این باز نتیجه مقاومت و ایستادگی بیشتر ملت ایران را در پی خواهد داشت.
در پاسخ به قسمت دوم سوال نیز باید گفت که استراتژی کلان و راهبردی جمهوری اسلامی ایران همانطور که مقام معظم رهبری و رییس جمهور محترم در موارد مختلف در این خصوص متذکر شده اند همان فعالیت صلح آمیز هسته ای می باشد که این راهبرد خط مشی نهایی کشور ما محسوب می شود و عملا چیزی بنام تعلیق فعالیتهای هسته ای با توجه به این راهبرد در کشور ما وجود نخواهد داشت.

3-یکی از انتقادها به توافق نامه این است که داده های ایران در قبال وصولی ها از غرب بسیار اندک است. تحلیل شما چیست؟
به اعتقاد من به رسمیت شناختن غنی سازی در ایران از طرف غرب و جامعه بشری پس از ده سال و ایستادگی و مقاومت مردم ،نظام ورهبری در قبال این سیاستهای خصمانه و غیر انسانی یک موفقیت بزرگ برای نظام سیاسی حاکم بر کشور ما است ، چرا که برای اولین بار ما شاهد بودیم غرب و در راس آن آمریکا حقوق هسته ای ما را به رسمیت شناخته است .

4-وقتی وزیر خارجه آمریکا حتی در خلال مذاکرات بارها با نخست وزیر رژیم صهیونیستی تماس تلفنی برقرار می کند، می توان گفت توافق نامه ژنو با طراحی صهیونیست ها و یا لااقل حمایت آنها همراه است؟
دقیقا این موضوع بطور شفاف برای همه مسجل و اثبات شده است که دستگاه سیاست خارجی آمریکا به طور مستقیم از لابی ها و رژیم صهیونیستی متاثر است چرا که دقیقا بعد از اتمام کنفرانس ژنو ما شاهد مسافرتهای دیپلماتیک برای چانه زنی غرب با اسراییل و اعلام دلجویی آمریکا از رژیم صهیونیستی بودیم.

5- پس از کاهش مقطعی نرخ ارز یا طلا در بازار ایران، سخنان مقامات آمریکایی در روزهای اخیر باعث بالا رفتن این قیمت ها شد. اصولاً آیا می توان به توافق ژنو به عنوان عامل ثبات بازار یا ارزان شدن اجناس اشاره کرد؟
به اعتقاد من نمی توان به این موضوع به عنوان یکی از مهمترین و شاخصه های اصلی کاهش قیمت دلار و طلا اشاره کرد چرا که متغیرهای بسیار بسیار زیادی در داخل و خارج کشور وجود دارند که باعث تاثیر گذاری در کاهش و یا افزایش قیمت ارز و طلا می شوند که به نظر می رسد تاکید بر اقتصاد مقاومتی که از طرف مقام معظم رهبری مطرح شده یکی از شاخصه های اصلی برای مقابله با افزایش نرخ طلا و ارز و کنترل تورم می باشد.

6- در روزهای اخیر دولت آمریکا تعدادی از شرکت ها و اشخاص ایرانی را در لیست تحریم های خود قرار داد. آنها ادعا می کنند این تحریم ها ربطی به توافق ژنو ندارد ولی مقامات ایرانی آن را نقص توافق ژنو می دانند، اصولاً اعمال این تحریم های جدید چه پیغامی دارد؟
این تحریمها خلاف روح حاکم بر اقدام مشترک میان ایران و 1+5 یا همان کنفرانس ژنو بود چرا که هر دو به یک برداشت مشترک در رفع مسائل مشکلات مطروحه رسیده بودند و لذا طبیعی است که این اتفاق با توجه به سابقه بی اعتمادی ایران نسبت به غرب بدبینی کشورما را نسبت به آنها بیشتر می کند.
بعد از آنکه سناتورهای ضد ایرانی در سنای آمریکا مجددا بحث تحریم های جدید بر علیه ایران را مطرح کردند، واکنشهای فراوانی به این موضوع در میان محافل سیاسی و رسانه ای آمریکا و غرب شکل گرفت. این واکنشها تا به آنجا پیش رفت که سخنگوی کاخ سفید اعلام کرد که دولت در صورت تصویب این طرح آن را وتو خواهد کرد.
این طرح آنگونه که گفته میشود از حمایت 13 سناتور جمهوری خواهد و 13 دموکرات برخوردار است و کلیت آن بر این اساس شکل گرفته که اعمال تحریم های جدید بر علیه ایران را در صورت عدم دستیابی توافق هسته ای با 5 + 1 در دستور کار دارد و عجیب تر از همه اینکه خود شرایط عدم دسترسی به توافق را به شکل ضمنی فراهم کرده است!
به نظر می اید این موضوع ریسکی بزرگ بر سر راه مذاکرات ژنو و دستیابی به توافق با ایران است. چنانچه سناتور کارل لوین و باربارا باکسر، در بیانیه ای تاکید کرده اند که این طرح خطری بزرگ برای رسیدن به یک راه حل صلح آمیز در توافق با ایران است .هر چند که باراک اوباما رییس جمهوری آمریکا در واکنش به تلاش برخی سناتورها برای تصویب تحریم های بیشتر علیه ایران گفت: اگر واقعا بدنبال توافق با ایران هستیم، نباید تحریم جدید تصویب شود. و اگر تحریم جدیدی در کنگره علیه ایران تصویب شود، اوباما آن را وتو خواهد کرد.
به نظر می اید که اقدام آمریکا در افزایش تحریم‌ها علیه ایران بسیار "ناصحیح" و "غیرسازنده" است و افکار عمومی جامعه ما انتظار دارند بر اساس توافق ژنو، برخی مسائل به سمت حل و فصل رود، اعمال این تحریم‌ها، نشانه هایی بسیار منفی برای افکار عمومی از خود بجای می گذارند و این با اصل حسن نیت در مذاکرات تعارض دارد.

7- آیا طرف غربی از یک همگرایی و هماهنگی لازم برای کاهش تحریم ها و عادی کردن پرونده ایران برخوردار است یا اهداف دیگری را در مذاکره دنبال می کند؟
با توجه به سابقه بسیار منفی که ما از غربی ها در زمینه های مختلف دیدیم به نظر می آید که غربی ها از شفافیت لازم در این موضوع برخوردار نیستند و طبیعی است که ما این رفتار آنها را به مثابه رفتارهای قبلی محسوب کرده و عملا نسبت به آنها بد بین و بی اعتماد باشیم. البته باید این نکته را نیز متذکر شد که به علت تعدد منابع قدرت غیر همسو در این کشورها ما شاهد چنین رفتارهای متناقض از انها باشیم .

8-به عنوان یک کارشناس روابط بین الملل چشم انداز مذاکرات ایران و گروه 1+5 را در موضوع هسته ای چگونه پیش بینی می کنید؟
به اعتقاد من، برنامه هسته‌ای ایران باید بدون محدودیت به کار خود ادامه دهد و با آن مشابه برنامه هسته‌ای کشورهای غیرهسته‌ای برخورد شود. ما باید تاکید کنیم که حتما باید راه‌حل نهایی دارای محدوده زمانی مشخص باشد. همان‌طور که راه‌حل کوتاه مدت نیز محدوده زمانی مشخص دارد.
من معتقدم که توافق ژنو میوه مقاومت ملت ایران در برابر اعمال تحریم ها و فشار و نتیجه ثبات و امنیت در ایران است، آمریکا امروز به این نتیجه رسیده است که دیگر نمی توان ایران را منزوی کرد و باید بپذیرند که ایران در این منطقه حرف برای گفتن دارد و باید منافعش را به رسمیت بشناسند.
ما باید در کنار تحلیل دقیق جزییات توافق ژنو که خیلی هم مهم می‌باشد تحلیل چارچوب مفهومی و سیاسی و راهبردی را هم به تحلیل خود اضافه کنیم. مردم ما لازم است به خوبی در جریان این تحول راهبردی قرار گیرند. آن‌چه مشهود است این‌ است که به نظر می‌آید آمریکایی‌ها بعد از 35 سال خصومت و با توجه به مقاومت مردم ایران مجبور به پذیرش این واقعیت شده‌اند که ایران به عنوان امن‌ترین و باثبات‌ترین کشور منطقه که در نقطه‌ای بسیار استراتژیک است باید مشارکتی جدی در روابط منطقه‌ای و جهانی ایفا کند و نقش ایران باید به رسمیت شناخته شود. بنده معتقدم آمریکایی‌ها نگاه استراتزیک‌شان به منطقه و ایران را تغییر داده‌اند و این توافق ثمره این تغییر نگاه است.
آمریکا به این نتیجه رسیده است که دیگر ناچار است قدرت ایران را بپذیرد و دقیقا همین مساله موجب نگرانی برخی کشورهای حاشیه خلیج فارس و خاورمیانه شده است. من معتقدم اگر توافق ژنو توافقی بر سر برخی مسایل فنی بود این امری نبود که رژیم صهیونیستی بخواهند به خاطرش این قدر ناراحت شود و رفتاری غیر عقلانی از خود نشان دهد. متاسفانه برخی از کشورهای همسایه هستند که احساس می کنند هر چه نقش قدرت ایران بیش تر در منطقه شناخته شود از نفوذ ان ها کم می شود.
در پایان باید گفت که این انتظار طبیعی ماست که در جریان مذاکره طرف‌ مقابل با حسن نیت وارد شوند و از اقداماتی که بر مذاکرات تأثیر منفی بر جای می‌گذارد خودداری کنند . /ج