اتحادخبر:تیم ملی فوتبال زنان ایران در شرایطی عازم جام ملت‌های آسیا می‌شود که نام یکی از تاثیرگذارترین مهاجمانش در فهرست مسافران دیده نمی‌شود.

به گزارش مهر، جام ملت‌های فوتبال زنان آسیا در حالی برای تیم ملی ایران آغاز می‌شود که فهرست مسافران استرالیا یک نام آشنا را کم دارد. نگین زندی نامی که می‌توانست وزن خط حمله را تغییر دهد. مهاجمی که گل صعود را زد اما خود به مقصد نرسید. پارگی رباط صلیبی در اوج آمادگی او را از مهم‌ترین تورنمنت قاره دور کرد و حالا تیم ملی باید بدون مهاجمی که «بوی گل» می‌داد وارد گروهی شود که از همان ابتدا بی‌رحم به نظر می‌رسد.

شاگردان مرضیه جعفری در شرایطی عازم استرالیا می‌شوند که قرعه مسیری آسان پیش پایشان نگذاشته است. تقابل با کره جنوبی منظم و ساختارمند، استرالیای فیزیکی و میزبان، و فیلیپین جاه‌طلب کار را برای هر تیمی دشوار می‌کند. بدون تردید در چنین فضایی از دست دادن یک مهره تعیین‌کننده صرفاً حذف یک نام از لیست نیست بلکه می‌توان آن را تغییر معادله نامید.

خط حمله‌ای با چهار روایت متفاوت

برای جبران غیبت نگین زندی چهار مهاجم در اختیار کادرفنی قرار گرفته‌اند که هر کدام با نقطه‌قوت‌ها و تردیدهای خاص خود گزینه‌ای متفاوت برای خط حمله محسوب می‌شوند.

زهرا قنبری همچنان باتجربه‌ترین گزینه است. کاپیتانی که سال‌ها بار هجومی تیم را به دوش کشیده و در لحظات بزرگ ترسی از مسئولیت نداشته است. تجربه تورنمنتی او می‌تواند در بازی‌های پرفشار ضربان تیم را تنظیم کند. با این حال افت نسبی او در فصل گذشته و جابه‌جایی‌های پیاپی باشگاهی این تردید را به وجود آورده که آیا دوباره به همان قنبری برنده دوئل‌های سرنوشت‌ساز بازمی‌گردد.

در نقطه مقابل افسانه چترنور ایستاده است. مهاجمی که فصل اخیر را با آمار خیره‌کننده به پایان رساند و عنوان خانم گلی را به دست آورد. فرم بدنی و شم گلزنی او یک امتیاز مهم برای تیم ملی است. اما چالش اصلی چگونگی استفاده از اوست. مهره ثابت برای شروع طوفانی یا برگ برنده‌ای برای نیمه دوم؟ تصمیمی که می‌تواند مسیر بازی‌ها را تغییر دهد.

سارا دیدار نماینده نسل تازه است. بازیکنی که در مسیر صعود نشان داد از صحنه‌های بزرگ نمی‌ترسد. جسارت و تحرکش می‌تواند دفاع‌های فشرده را به هم بریزد. با این حال تجربه محدود بین‌المللی او برابر تیم‌هایی با ساختار دفاعی منظم آزمونی جدی خواهد بود. آزمونی که تفاوت لیگ داخلی و سطح قاره‌ای را عیان می‌کند.

در نهایت روژین تمریان گزینه‌ای که شاید بیشتر برای تغییر ریتم بازی از روی نیمکت تعریف شود. انرژی و انگیزه‌اش می‌تواند در دقایق پایانی کارساز باشد هرچند هنوز در حال ساختن نسخه کامل‌تری از خودش است.

جای خالی یک «امضای گل»

ترکیب این چهار نفر مجموعه‌ای از تجربه، آمادگی و استعداد را کنار هم می‌گذارد اما آن عنصر تعیین‌کننده‌ای که می‌تواند در یک لحظه بازی را برگرداند همان چیزی است که با مصدومیت زندی از دست رفت. او مهاجمی بود که در اوج اعتماد به‌ نفس قرار داشت و توانایی‌اش در زدن گل‌های سرنوشت‌ساز تیم را یک پله جلوتر می‌برد.

حالا تیم ملی باید راه دیگری برای رسیدن به همان تأثیر پیدا کند. شاید با تقسیم مسئولیت گلزنی میان چند بازیکن، شاید با تغییر در سیستم بازی و شاید هم با ظهور ناگهانی یک قهرمان تازه این خلأ را جبران کند. فوتبال همیشه برای روایت‌های غیرمنتظره جا دارد.

پرواز به استرالیا انجام می‌شود. لیست نهایی بسته خواهد شد و مسابقات آغاز می‌شود اما بزرگ‌ترین غایب این سفر نه در فهرست خط‌خورده‌ها که در ذهن ترکیب اصلی است.