به گزارش مهر، مرحله مقدماتی جام ملت‌های فوتبال بانوان آسیا در سال ۲۰۲۵ با حضور ۳۴ تیم از کشورهای مختلف قاره کهن به زودی برگزار خواهد شد. این رقابت‌ها در قالب ۸ گروه برگزار می‌شود و تیم ملی فوتبال زنان ایران در گروه A با تیم‌های اردن، لبنان، سنگاپور و بوتان همگروه شده است. گروهی که در نگاه نخست می‌تواند فرصت مناسبی برای صعود تیم ملی ایران به مرحله نهایی این مسابقات باشد، اما شرایط آماده‌سازی و تغییرات فنی اخیر این مسیر را با چالش‌هایی همراه کرده است.

در حالی که قرار بود این رقابت‌ها از تاریخ ۲ تا ۱۴ تیرماه ۱۴۰۴ به میزبانی اردن و در شهر امان برگزار شود تحولات و شرایط منطقه‌ای باعث شد که مکان برگزاری تغییر یابد.

در نهایت، قطر به عنوان میزبان جدید انتخاب شد و مسابقات در بازه زمانی ۱۶ تا ۲۸ تیرماه در این کشور برگزار خواهد شد. این جابه‌جایی میزبانی در فاصله زمانی کوتاه پیش از آغاز رقابت‌ها برنامه‌ریزی تیم‌ها از جمله ایران را با پیچیدگی‌هایی همراه کرده است که باید منتظر ماند و دید فدراسیون فوتبال چه تصمیمی برای ادامه روند آماده سازی تیم در نظر خواهد گرفت تا ملی پوشان ایران با آمادگی مطلوب قدم در این مسابقات بگذارند.

آغاز عصر جدید با مرضیه جعفری

یکی از اصلی‌ترین تحولات در آستانه این رقابت‌ها تغییر کادر فنی تیم ملی فوتبال زنان ایران بود. فدراسیون فوتبال مرضیه جعفری یکی از پرافتخارترین مربیان فوتبال زنان کشور را به عنوان سرمربی جدید انتخاب کرد. جعفری نامی آشنا در فوتبال بانوان ایران است. او را می‌توان بنیان‌گذار تیم شهرداری بم (که امروزه با نام خاتون بم شناخته می‌شود) دانست؛ تیمی که با هدایت او یازده قهرمانی در لیگ برتر فوتبال بانوان ایران کسب کرده و به یکی از قدرتمندترین تیم‌های این رقابت‌ها تبدیل شده است.

حضور جعفری در رأس کادر فنی تیم ملی امید تازه‌ای را برای بازگشت تیم ملی بانوان به روزهای موفقیت‌آمیز به همراه داشته است. تیم ملی ایران در سال‌های اخیر به‌ویژه در دوران هدایت مریم آزمون با نتایج ضعیفی روبه‌رو بوده است. آمارها نشان می‌دهد تیم ملی بانوان در ۱۲ دیدار متوالی تحت هدایت آزمون حتی یک پیروزی هم کسب نکرد و این روند نزولی انتقادهای فراوانی را متوجه عملکرد تیم ملی کرده بود.

شروعی آرام اما امیدوارکننده

پس از انتخاب مرضیه جعفری به عنوان سرمربی تیم ملی نخستین گام‌ها برای بازسازی روحیه و ساختار فنی تیم برداشته شد. در همین راستا دو دیدار تدارکاتی با تیم ملی فوتبال عراق برگزار شد. هرچند عراق یکی از ضعیف‌ترین تیم‌های فوتبال زنان آسیا به شمار می‌آید اما کسب دو پیروزی در این مسابقات تدارکاتی برای تیمی که مدت‌ها طعم پیروزی را نچشیده بود، بسیار ارزشمند و روحیه‌بخش بود. این بردها به نوعی اولین دستاوردهای دوره جدید هدایت تیم ملی محسوب می‌شود.

با این حال سطح پایین حریف تدارکاتی باعث شده تا کارشناسان این پیروزی‌ها را با احتیاط ارزیابی کنند. به گفته بسیاری از تحلیل‌گران موفقیت واقعی تیم ملی بانوان ایران در مرحله مقدماتی مسابقات قاره‌ای سنجیده خواهد شد جایی که تیم‌هایی مانند اردن و لبنان می‌توانند رقیبان جدی‌تری برای ایران باشند.

غیبت‌های مهم؛ تیم ناقص در شروع رقابت‌ها

یکی دیگر از چالش‌های تیم ملی بانوان ایران در این رقابت‌ها غیبت چند بازیکن کلیدی به دلیل مصدومیت است. هاجر دباغی، مونا حمودی و عارفه سادات کاظمی، سه بازیکن تأثیرگذار تیم ملی که سابقه حضور مؤثر در رقابت‌های بین‌المللی را دارند به دلیل آسیب‌دیدگی از همراهی تیم ملی در مرحله مقدماتی بازمانده‌اند.

این غیبت‌ها کار کادر فنی را سخت‌تر کرده و جعفری را واداشته تا در ترکیب تیم ملی بازنگری کرده و از بازیکنان جوان‌تر و کم‌تجربه‌تر بهره بگیرد. با این وجود بسیاری معتقدند مربی کارکشته‌ای چون جعفری که سابقه پرورش استعدادهای جوان در لیگ برتر را دارد می‌تواند با استفاده هوشمندانه از بازیکنان در دسترس خلأ ناشی از این مصدومان را تا حدی جبران کند.

رقابت در گروه A؛ شانس صعود چقدر است؟

تیم ملی ایران در گروه A با تیم‌های اردن، لبنان، سنگاپور و بوتان هم‌گروه است. اردن به عنوان میزبان اولیه این رقابت‌ها یکی از تیم‌هایی است که در سال‌های اخیر سرمایه‌گذاری قابل‌توجهی روی فوتبال زنان خود انجام داده است و یکی از اصلی‌ترین مدعیان صعود در این گروه به شمار می‌رود.

لبنان و سنگاپور نیز در سطح میانه فوتبال بانوان آسیا قرار دارند. تیم ملی ایران در صورت نمایش سطح فنی قابل قبول و استفاده بهینه از فرصت‌ها می‌تواند بالاتر از این تیم‌ها در جدول گروهی قرار گیرد.

در این بین بوتان به عنوان ضعیف‌ترین تیم گروه فرصتی طلایی برای افزایش تفاضل گل تیم ایران فراهم می‌کند به شرطی که از آن به خوبی بهره گرفته شود.

چشم‌انداز پیش‌رو

اگرچه تیم ملی بانوان ایران با چالش‌هایی همچون تغییرات کادر فنی، برنامه‌ریزی فشرده، غیبت بازیکنان کلیدی و تأخیر در برگزاری مسابقات مواجه بوده اما با ورود مربی باتجربه‌ای چون مرضیه جعفری روزنه‌های امید دوباره گشوده شده‌اند. نگاه به عملکرد تیم در این رقابت‌ها نه تنها به دلیل شانس صعود مهم است بلکه معیاری برای سنجش روند بازسازی فوتبال زنان ایران به شمار می‌آید.

جعفری اکنون در آستانه بزرگ‌ترین چالش دوران مربیگری‌اش قرار دارد؛ فرصتی برای اثبات توانایی‌هایش در سطح ملی و همچنین بازگرداندن اعتبار به تیمی که سال‌هاست در مسیر افول قرار دارد. اگرچه راه دشواری در پیش است اما این آغاز می‌تواند به فصلی جدید در تاریخ فوتبال بانوان ایران تبدیل شود.