اتحادخبر:کارشناس کشتی آزاد گفت: اگر هدف‌گذاری بلندمدت و المپیکی در تیم‌های پایه وجود داشته باشد، می‌توان به نسل طلایی دیگری در کشتی ایران امیدوار بود.

مصطفی عمادیان در گفت‌وگو با مهر درباره عملکرد تیم ملی کشتی آزاد امیدها در مسابقات جهانی اظهار داشت: نایب‌قهرمانی در این رقابت‌ها اتفاق بسیار خوبی برای کشتی ایران بود. کشتی‌گیران کشتی‌های باکیفیتی ارائه دادند و موفق به کسب دو مدال طلا، یک نقره و سه برنز شدند.

وی افزود: ولی ما همچنان در مصاف با کشتی‌گیران ژاپنی و آمریکایی با مشکلات فنی مواجه هستیم. در این مسابقات ۵ یا ۶ مبارزه با روس‌ها داشتیم که پنج مورد آن با برتری همراه بود. سبک کشتی روس‌ها تا حدودی شبیه ماست و به همین دلیل توانستیم با آمادگی بدنی بالاتر عملکرد قابل‌قبولی مقابل آن‌ها داشته باشیم، اما مقابل ژاپن و آمریکا هنوز به بازنگری در شیوه تمرین، آنالیز و سبک کشتی گرفتن نیاز داریم تا بتوانیم در آینده برتری فنی خود را تثبیت کنیم.

کارشناس کشتی آزاد تأکید کرد: کشتی یک ورزش انفرادی است، اما در مجموع به‌صورت تیمی ارزیابی می‌شود. اگر قرار است برای المپیک ۲۰۲۸ برنامه‌ریزی کنیم، باید تفکر المپیکی در تمام مراحل تمرین و انتخاب نیروها وجود داشته باشد. به‌عنوان مثال، نفراتی چون رحمان عموزاد و امیرحسین زارع که در این رقابت‌های جهانی مدال طلا گرفتند، نمونه‌هایی از همین تفکر است و روی آن‌ها سرمایه گذاری شد تا در جهانی به مدال طلا برسند. بنابراین ما باید در هر وزن چند کشتی‌گیر مطمئن داشته باشیم تا بتوانند در میادین جهانی و المپیکی برای ایران مدال بیاورند.

عمادیان خاطرنشان کرد: هدف ما نباید فقط کسب جایگاه تیمی دوم یا سوم باشد، بلکه باید تمرکز اصلی روی مدال‌های طلا باشد. حتی اگر تیم سوم جهان شویم اما چهار مدال طلا کسب کنیم، ارزش آن بیشتر از رتبه دوم بدون مدال طلاست. این یعنی تفکر المپیکی باید محور تمام برنامه‌های آماده‌سازی باشد. در رقابت‌های جهانی امیدها، مسائل مربوط به آماده‌سازی و ریکاوری اهمیت زیادی دارد. هر کشتی‌گیر در طول یک روز چندین مبارزه سنگین دارد. لازم است برنامه تمرین، تغذیه و استراحت آن‌ها بر اساس الگوهای علمی و بین‌المللی تنظیم شود.

وی درباره نقاط ضعف فنی تیم نیز توضیح داد: به لحاظ فنی هنوز در برخی وزن‌ها مانند ۵۷ کیلوگرم به استانداردهای جهانی نرسیده‌ایم. البته کسب مدال برنز در این وزن امسال اتفاق خوبی بود، اما باید استمرار داشته باشد. ما در گذشته در سبک‌وزن‌ها قهرمانان بزرگی مثل جوادی، فرشی، محمدیان و ترکان داشتیم. امروز لازم است برای بازسازی این وزن‌ها، به‌صورت گلخانه‌ای عمل کنیم و استعدادهای این رده را به شکل علمی و پایدار پرورش دهیم.

وی درباره کسب مدال طلا در سنگین وزن توسط ابوالفضل محمدنژاد عنوان کرد: یکی از استعدادهای درخشان ما در این دوره محمد ابوالفضل محمدنژاد در وزن ۱۲۵ کیلوگرم بود که آینده بسیار درخشانی دارد. از نظر من باید چنین استعدادهایی تحت حمایت ویژه قرار گیرند تا دچار آسیب‌دیدگی یا فرسودگی زودرس نشوند. او تازه در ۱۸ سالگی وارد رده جوانان شده و حالا در رده امیدها طلا گرفته است. چنین پدیده‌هایی باید به‌صورت تدریجی در تورنمنت‌های مختلف شرکت کنند تا مسیر رشد آن‌ها حفظ شود.

عمادیان تأکید کرد: اگر بعد از مسابقات چنین استعدادهایی رها شوند، دوباره به نقطه اول برمی‌گردیم. در حالی که امکانات و زیرساخت‌هایی که امروز در اختیار کشتی ایران است، در هیچ جای دنیا کم‌نظیر است؛ از خوابگاه و تغذیه تا تجهیزات. اما باید حوزه فنی ما متناسب با این امکانات رشد کند و هماهنگی بین بخش فنی و امکانات برقرار شود.

وی گفت: در وزن‌های پایین باید توجه ویژه‌ای به ساختار بدنی و فیزیکی کشتی‌گیران داشته باشیم. نباید روی کشتی‌گیری که هنوز در حال رشد است سرمایه‌گذاری سنگین کنیم و بعد از تغییر فیزیکی، او از وزن خارج شود. باید مانند کشورهای پیشرفته استعدادها را طبقه‌بندی آنالیز و در اردوهای هدفمند نگه‌داری کنیم تا هر وزن پشتوانه‌سازی مستمر داشته باشد. استمرار مدال‌آوری نتیجه همین نگاه علمی و برنامه‌محور است.