اتحادجنوب:ضمن عرض سلام و ادب به پیشگاه شما عزادران حسینی و شیفتگان مکتب حضرت سالار شهیدان(سلام الله علیه)باوجودی که درسزمین کربلا ازآغاز حرکت تا پیان روز عاشورا غالب اتفاقاتی که رخ میدهد به ظاهر مصیبت و اندوه و غم است پس چگونه می شود درمجلس بزم یزید، وقتی خطاب به عقیله بنی هاشم(سلام الله علیها) می شود که دیدید خداوند با شما هاشمیان چه کرد و چگونه شما را خوار نمود. حضرتش پاسخی متحیرانه  می دهد و می فرماید: ما رایت الا جمیلا که ما درکربلا جز زیبایی چیزی ندیدیم. انسان  درمقام خود به کجامی رسد که درحالیکه 18نفراز بستگان خود را درکمتر از یکروز از دست می دهد کولکن درنظر بازماندگان این مصائب سنگین و جانگاه زیبا جلوه می کند؟آیا ازدست دادن 2 فرزند، شهادت برادران و قبیله آنهم به وضع دردناک و اندوهبارکربلا غمی اندک و کوچک است؟ و براستی زیبایی این حوادث را باید درکجا جستجو کرد؟ پاسخ این سوال رابه مثالی تقدیم می نماییم. زمانی که طفلی درخانه دچاربیماری و کسالتی می شود و برای مداوا نیاز به خوردن داروهای مختلف دارد و غالبا ازخوردن داروها خودداری می کند ،والدین این فرزند به هرنحوی شده تلاش می کنند دستورات طبیب را اجرا کنند هرچند که فرزند میلی به این کارنداشته باشد.فرزندان درسنین طفولیت خود ازبسیاری از اسرار و حکمت ها چون بی خبرند درمقابل آن موضع گرفته و مخالفت می کنند درحالیکه مداوا و شفای زودتر آنان ازاین طریق اتفاق می افتد و سلامتی خود را بدست می آورند. شربت و آمپول برای طفل اذیت کننده و مخالف میل اوست ولی درباطن ازطریق همین ابزارو وسایل سلامتی اش بازمی گردد و خوب می شود. نکته دیگر این است طفل کم تجربه تلخی شربت را می بیند و همان لحظه را اما والدین و طبیب متخصص نتیجه و آینده را می نگرد و نگاهش به آینده است و لذا دستورات لازم را برای بهبودی بیمار تجویز می کند. تلاش نموده با این مثال به پاسخ سوال اصلی بحث اشاره شود و آن پاسخ ازاین قرار است درسرزمین کربلا ازصبح عاشورا تا غروب آنروز جانسوز حوادث تلخ و جانکاهی رخ داد اما حوادثی که  دین خدا و اسلام  را تضمین کرد تا قیامت تاجائئکه هم اینک که بیش از 1374 سال از حادثه عاشورا و کربلا می گذرد ههنوز یاد و خاطره و سیره سیدالشهداء دردلهای آزدمردان زنده است.  خلاصه کلام اینکه اگر ما درمسیر زندگی خویش نگاه الهی کردیم و به این مطلب یقین پیداکردیم که این عالم خدایی دارد وآنچه بعنوان مصالح ما برای ما مقدّر می کند همه از سرحکمت و مصالحی است که غالبا ما آزآن بی خبریم و تنها وظیفه ما درهرعصر و زمانی شناخت وظیفه و عمل به وظیفه است و هرآنچه خداوند برایمان جاری و ساری نمود بدان راضی باشیم و ازدرگاهش گلایه ای نداشته باشیم. این می شود که زینب کبری(سلام الله علیها) درمجلس دشمنان فرمودند: ما رایت الا جمیلا

                                                                                                                                     حجت الاسلام سعیدغلامی

                                                                                                                                       مدرس و مشاور مدرسه علیمه چهارده معصوم برازجان