ه ‌ف ‌ت ‌س ‌ی ‌ن + ۱

قدرت مظاهری
*
سین اول: ،،سیب،،
سیب هم شد ویار!
وقتی جنینِ پسرِ توی شکمَت،
دیگر به راحتیِ ،،آدم،، گول نمی‌خورد!؟
*
سین دوم: ،،سیر،،
سیر را هم دیگر،
سیر نمی‌توانی بخوری.
وقتی قیمتش از بالارفتن سیر نمی‌شود.
*
سین سوم: ،،سرکه،،
سرکه، سرکه است.
سیب یا انگورش چه فرقی می‌کند،
حالا که همه‌شان صنعتی شده‌اند!
*
سین چهارم: ،،سماق،،
سماق بِمَک،
وقتی حقوقت کفافِ خریدنِ آبنبات‌چوبی را هم نمی‌کند.
و تفاله‌اش را جلوی اولین بانک تُف کن.
*
سین پنجم : ،،سمنو،،
سمنو هم سمنوهای قدیم.
نه حالا که جای گندم،
بوی ناله‌ی گندم‌کارانِ حاشیه‌ی رودِ خشک را می‌دهد.
*
سین ششم: ،،سبزه،،
سبزه دیگر سبز نمی‌شود.
همین سبزه‌ی مصنوعی را توی سفره‌ات بگذار،
و بگذار فکر کند نم‌نمِ عرقِ خستگی‌ات،
بارشِ بارانی است که نوازشش می‌کند.
*
سین هفتم: ،،سنجد،،
سنجد را آخر از همه می‌نویسم.
اگر پولت کفاف داد، مثقالی بخر.
روی چه سفره‌ی بی‌سنجدی سال تحویل نشده است!
*
سین هشتم یا سینِ +۱ :
"سانتریفیوژ"
سانتریفیوژِ روسی،
تا کجا می‌چرخانَدِمان،
تا کجا سرگیجه‌مان می‌دهد،
تا کجا جدایِ‌مان می‌کند از همه‌ی دنیا!؟
ما را که تمام ظرف‌های ،،سین،،مان خالی است!