اتحاد جنوب_سعید قاسمی:چند روز پیش از کانال چهارم سیما مراسم اختتامیه جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران پخش می شد. به صورت اتفاقی آقای موسوی نژاد نماینده مردم دشتستان در مجلس شورای اسلامی را دیدم که در ردیف اول این مراسم نشسته اند.

از دیدن تصاویر این مراسم و حضور آقای موسوی نژاد  نکاتی به ذهنم آمد که آ نرا با شما در میان می گذارم.

1.اول از اینکه دیدم نماینده دشتستان در چنین مراسم فرهنگی و هنری حضور دارند خرسند شدم. مراسمی که در سطح بین المللی برگزار می شود و مسئولان سینمایی و بزرگان فرهنگی و هنری کشور در آن حاضر بودند.

2.دوم اینکه با دیدن تصاویر ناخودآگاه خنده همراه با ناراحتی به من دست داد. از آن جهت که شهرستانی که سینما ندارد، نماینده آن در چنین مراسمی حضور دارد. (هرچند متولی اصلی این برنامه انجمن سینمای جوان بود که این انجمن در برازجان خوشبختانه فعال است.)

اما اینها در واقع بهانه ای شد برای یادآوری یکی از کمبودهای حوزه فرهنگ و هنر شهرستان دشتستان.

شهرستانی با تمام توصیفات زیبا و دهان پرکن که از بس گفته شده همه از بر شده ایم، چرا از داشتن یک سینما محروم است؟

در صورتی که شهرستان هایی با شرایط مشابه در کشور از مراکز فرهنگی متعدد و حداقل یک سینما برخوردارند.

هنوز کسی به درستی نمی داند دلیل عدم وجود سینما در برازجان و دشتستان چیست؟

آیا به پیشینه ضد فرهنگی آن به قبل از انقلاب برمی گردد؟

آیا برخی مسئولان و جریان هایی مانع از راه اندازی این رسانه فرهنگی هستند؟

آیا مشکل عدم استقبال بخش خصوصی جهت سرمایه گذاری است؟ که اگر این گونه است آیا وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نمی تواند مشوق ها و یا تسهیلاتی در این خصوص به بخش خصوصی ارائه دهد؟

هر چند در بسیاری از شهرها سینما و یا جدیدا پردیس های سینمایی از سوی حوزه هنری وزارت ارشاد و یا شهرداری ها حمایت و ساخته شده اند و بخش خصوصی سهم کمی از مالکیت سینماها را بر عهده دارد.

شاید برخی تمایل دارند با شیوه محدود کردن ابزارهای فرهنگی به گمان خود مانع از ترویج برخی خرده فرهنگ های ناهنجار در دشتستان شوند که اگر این گونه است که امروز به قول آقای رییس جمهور شما در روستاها که بروید کافی است به پشت بام ها نگاهی بیندازید حال چه رسد به منازل شهری...

امروز در روزگاری هستیم که با یک کلیک و یا کنترل تلویزیون به تمام دنیا می توان سر زد. پس اگر ایجاد این محدودیت ها خودساخته باشد کاری عبث و مضحک است.

ای کاش برخی بزرگواران و مسئولان بدانند که در جوامعی همچون دشتستان که به دلایل مختلف از خشونت های ناشی از معضلات و نقصان های فرهنگی رنج می برد بهترین و آسان ترین شیوه کنترل و پیگیری این رفتارهای ناپسند اشاعه فرهنگ و هنر متعالی است که یکی از ملزومات آن گسترش فرهنگسراها و سینماست.

به هرحال این موضوع به معادله ای با چندین مجهول  تبدیل شده که حل آن نظر کارشناسان فرهنگی، اصحاب رسانه و مطالبات مردمی را می طلبد.

در آخر سخن یکی از مسئولان که اتفاقا جزء منتخبین مردم هم بوده است را ذکر می کنم. زمانی که از ایشان درباره ضرورت وجود سینما در برازجان سوال شد ایشان اظهار مخالفت کردند و گفتند که سینما با جو فرهنگی برازجان همخوانی ندارد./ح