احمد خواجه حسنی

محمد جواد لاریجانی تحلیل گر مستمع آزادی که با جمله «بشار اسد سقوط نمی‌کند» رکورد اشتباه محاسباتی را از گوهری سفیر ایران در رومانی[۱] ربود!!! در پاسخی به سؤال مجری برنامه شبکه یک صدا و سیما که پرسیدند شما با ترامپ مذاکره می کنید؟ اظهار داشتند برای منافع نظام ما حاضریم با شیطان هم در قعر جهنم مذاکره می‌کنیم.
البته این جمله نیز عاریه ای و منتسب به وینستون چرچیل نخست وزیر و سیاستمدار انگلیسی است که در سال‌های جنگ جهانی دوّم گفته بود؛ «من برای پیشرفت کشورم حاضرم دست در دست شیطان هم بگذارم؛ زیرا در سیاست دوستان و دشمنان دائمی وجود ندارد؛ تنها چیز دائمی منافع است».

این که بند ناف این دیدگاه به کجا وصل است و آیا این دیدگاه در نوع خود امکان زایندگی سیستم را محقق می کند یا خیر و آیا این سخن لاریجانی دیدگاهی گذرا و تکلیف‌ محور می باشد یا یک مطلب منطقیِ پیامد محور ؟  یقیناً پاسخ به این پرسش مقداری پیچیده و گسترده است و از مجال و توان این وجیزه فراتر است ، در باب رسانه امٌّا برخی بر این باورند که چرا برای رهایی از فشارهای اقتصادی بحث مذاکره با آمریکا را مطرح کنیم، درست نیست، ولی اگر مصالح نظام ایجاب کند با شیطان در قعر جهنم نیز مذاکره می‌کنیم ؟

به قول پروین، این درد با مباحثه درمان نمی شود!

به هر جهت ، این گزاره عاریه ای که لاریجانی تازه بدان نائل آمده مدّت زمان مدیدی است به عنوان پارادایمی برای بسیاری از کشورهای جهان تبدیل شده و آن ها تلاش دارند روابط خود را بر این اساس تنظیم کنند به این معنا که کشورهای جهان هم واره تلاش دارند منافع ملّی را سر فصل روابط خود با جهان قرار دهند.

با تمکین به تعریف مارک تواین که نوشته اند ؛ «میهن‌پرستی یعنی حمایت از کشورت در همه زمان‌ها ، و حمایت از دولتی که وقتی شایسته آن باشد.» به زعم نویسنده ، می بایست به طرح این دیدگاه (مذاکره مستقیم با آمریکا) خوش‌بین بود به دلایل متعددی از جمله اینکه به هر روی ، مذاکره بر اساس اصول برابر و با حفظ عزّت و حکمت ملّی می تواند تا حدودی به بهبود شرایط داخلی و کاهش فشارهای خارجی منجر شده و امکان سوءاستفاده قدرت‌های بزرگ را از منافع ملّی ایران کاهش داده و جامعه ی انتظارهای بی‌پایان که خسته و کوفتۀ سالها تحریم و تورّم است را به فردا های پیش رو امیدوار نماید.

پ ن ؛
۱- آورده اند که خطای سهم گین دستگاه دیپلماسی و مشخصاً بی اطلاعی جمشید گوهری سفیر ایران (۱۳۶۸) در کشور رومانی و عدم اطلاع درست از تحوّلات سیاسی و اجتماعی و فقدان درک صحیح از واقعیت های پیرامونی (که به سقوط چائوشسکو ختم شد) به عنوان افتضاحی که یک سفیر می تواند به بار آورد در متون درسی دانش کده‌ های علوم سیاسی غربی در حال تدریس و عبرت آموزی است. رخ داد این اشتباه محاسباتی به اعتبار سخن علی صالح آبادی نماینده دوره سوم مجلس شورای اسلامی، «به‌ شدّت حیثیت جهانی ما را خدشه‌دار کرد.» ، در نهایت نیز ، گوهری با حکم ولایتی (وزیر امور خارجه وقت) برکنار شد.