حسین برازجانی

نویسنده پرکار، سراینده خوش ذوق آموزگار فرهیخته مینوجا استاد محمد علی قایدی پاپری زادسال ۱۳۲۱ برازجان بود که فراموزی ابتدایی پایه اول تا ششم را در آموزشگاه آفتاب و پایه هفتم تا دوازدهم (دیپلم) را در دبیرستان فرخی (شهید بهشتی) زادگاهش به پایان رساند.

وی پس ازپایان پیشکاری(خدمت) سربازی که همزمان با نخستین دوره سپاه دانش بود با گواهی نامه دیپلم در شیراز به نیرو رسانی آموزش و پرورش درآمد و پنج سال در دبیرستان اتابک قصرالدشت شیراز به آموزش دادن دست بکار (مشغول) بود و همزمان در دانشپایه های (کلاسهای) طرح تابستانه که در شیراز برگزار می شد کامیاب (موفق) به دریافت دانشبهری(فوق دیپلم) گردید.

او پس آنگاه از دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران کارشناسی (لیسانس) ادبیات فارسی را دریافت کرد و رهسپار دیارش دشتستان شد و گردانش (مدیریت) آموزشگاههای دالکی و مزارعی (وحدتیه) را عهده دار گردید. از دست بکار شدن هوده رسان به همگان (عام المنفعه) او پی ریزی دبیرستانی با ده آموزگاه آموزه (کلاس درس) و چهار سراچه (اتاق) به نگرش کارهای دفتری، آزمایشگاه و چهارصدمتر دیوارکشی گردونه سازی (محوطه سازی) در دالکی با همیاری مردم بود.

وی بمدت سه سال گردانش آن دبیرستان نوبنیاد را پذیرفت. سپس به زادگاهش برازجان ترابرد (منتقل) و گرداننده (مدیر) آموزشگاه ابتدایی فرخی شد و چهارده سال نیز در دبیرستان ۲۵شهریور (امام خمینی کنونی) به تدریس دست بکار گردید و پس از ۳۴ سال نور افشانی دانش و فرهنگ در سال ۱۳۷۵ به افتخار بازنشستگی دست بافت و در ۲۲مهرماه سال۱۳۹۴طوفان اجل شاخه ای از درخت پربار فرهنگ و ادب برازجان را شکست و بر زمین افکند واستاد چهره درنقاب خاک کشید.

دست آورد رقص قشنگ خامه زرینش ابتدا کتابی با نام "ادیان ابتدایی قبل از اسلام" و گردایه سرودهایش بانام "ترنم" سپس دو یادمان (اثر) مانای "روانشناسی تربیتی" و "اعیاد و جشن های محلی در ایران باستان" را نگاشت و به زیور چاپ و پراکنده (انتشار) وبه یادگار گذاشت.

روحش شاد ویادش گرامی