دی هلیهو:

تو مِطَو نشسیدیم. دیرازگوشتون زونی درد کُهنُو دِکِشا اومده سراقُم. سَلوُ یه نوبت ارتوپدی گرُفت و بردُم ورِ دکتر. سالونی که توش نشسیدیم تا بِرِیم ور دکتر، پُرِ مریض بی. یه مُشتیمون پیر و پاتال بیدیم که بُیَد میرفتیم ور ارتوپد، یه مُشتی هم بچه‌بار بیدن. بچه‌بارَل هم اُوردیدن شون ور دکتر اطفال که مِطَوِش او دَسٌ سالون بی.
یه زن و مِردی نشسیدِن ری دِتا صندلی که پیشِ ری مو بی وُ همیطحر پُی هم یکی به دوشون بی. یه بِچِی سییِی لاغری هم ری پُی مردک بی که یِهنا نِرّه میدا وُ سالونه نِهاده بی ری سر. زِنَک هاسِی قِشقیَه میکِرد که وَری بییَرِش صحرا اُما مِردک نمیرفت. ایطَحر که مو فهمیدُم، اُنگار بچِی کو تو خوش خِراوی کِردِی وُ بُیَد عوضش میکِردِن اُما نمیفهمُم سی چه مِردک لج کِرده بی وُ نمیرفت صحرا. زنَک گفت زِشتا، الآن بوش تمومِ سالونه ورمیداره. مِردک گفت خوفِت نِبو، قرص بَسُمشه که بو نمیا صحرا. بعدش هم کُمِ بِچِیِه یه خَنجِغُولوکِ قُیّمی کِرد که بلانِسوَت تون یه سه چار تا ریپ ریپِ نازک کِرد و رَه پسِ خنده. زِنَک گفت لااقل خَنجِغُلوکِش نَکُو تا بیشتر خراوی نکنه. مِردک گفت میخوام بخنده تا اینایی که نشسِنه، نفهمن خراوی کِرده.
خِلاصه همیطحر پُی هم جر و کُشتیرشون بی وُ هیشکَموشون هم مُجاو نِوِیمیدِن. همیطحر که گیر سروصدا بیدِن، مینُم زنی که بِرَکشون نشسه بی، پوزشه گرُفت و یه سیلی هم وَشون کِرد. پشت سر زنَک، یه پیرمردی هم که یه کمی اُوهلتر ما بی، پوزش گرُفت. یه دِتا دختر هم که خوشون و یه پیرزنی تو سیکِ سالون نشسیدن، پوزشونه گرُفتن. مینُم سَلوُ مانَم پوزشه گرُفت و شروع کِرد وُ اُه اُه کِردن. سرتونه درد نیارم، پنج دِقِه نِواوی که یه بو گَندی مث ئی که خر سقط واویدو، پاک سالونه ورداشت وُ جماعت پُی قار و قیَه وُ فحش و فضیحت، زِنَک و مِردک و بچِشونِه وُ سالون اُنداختن صحرا. یکی دِتا جَوون هم راس واویدِن دِتا نیمدَرِ سالونه واز کِردِن تا بو بِرِه صحرا. نیمدر که واز واوی، یه بادِ تَشی اُومِه داغُل. یه مُشتِ بَلگِ روزنومه نِهادِه بی دَمِ دَسشوری مِطَو که معلوم بی پاش شیشه پاک میکنِن. گفتُم سَلوُ دِی والا بِرِه یه دِتا بَلگِشِه بیار تاخُومه پاش باد بزنُم. همیطَر که سرش تو گوشیش بی، یه سیلِ چپلی وَم کِرد و رفت. که یعنی مثلاً سی چه راسِش کِردُمِه سیم قاغُذ بیاره! بِچِی ئی دور و زمون میخِی دِ چِذاتی بو!
هیچی، بَلگِه که اُوُرد، نشِس و مینُم شروع کِرد وُ خوندَنِش. گفتُم بِدِه تا خومِه باد بزنُم که هاسی یه شوُ عرق وِیمُم. گفت صَو بِدِه تا اینجونشِه بُخونُم. گفتُم چه نوشته مِی؟ گفت نوشته ،،ظاهر شدن نتایج اقدامات اقتصادی دولت زمانبر است،، گفتم یعنی چه ؟ گفت هیچی، یعنی طول میکشه تا کارَلِ اقتصادی که ئی دولت کِرده، نتیجه وُ اثرش معلوم واووُ. گفتم بازَم نفهمیدُم. گفت اشکالی نداره، کیهان از ئی شِکَرَل زیاد میخاره!
بازم نفهمیدم سَلوُ چه گفت. یه زن لِواس سفیدی که مالِ مِطَو بی وُ بلیت میدا که مردم برن ور دکتر، راس واوی پُی یه چی مث پیفپاف تمومِ سالونه پیس پیس کِرد که همه‌مون افتادیم ری وَخچه. تمومِ سَفق و زمینه پیفپاف زِه اُما بو گندِ خراوی ئی چِپَل، نرفت که نرفت. نه فقط نرفت، بلکم پُی تشبادی که از صحرا میمِه داغُل، بیشتر هم وِیمی.
سَلوُ بیزُونه نِشسه بی بِرَکُم و یِهنا پُی همو بَلگَلِ روزنومه بادُم میزِه. نَمی مالِ بو گندِ خراوی بِچِی کو بی، نَمی مالِ بو قاغُذِکو بی که وَرِ دسشوری نِهادِیدِنِش، یا ئی که بو نتایج اقدامات اقتصادی دولت بی که ریش نوشته بی، خِلاصِتَن که بو هرچی بی، چنون سالونه وُ مِطَوِه وُ گند کشیدِی که همه در رفتن. اول مریضَل در رفتن، بعدِش هم دکترل و پرستارَل. تو آسامسور هم که میرفتیم دومن، بو گند میمِه هَنی. تا تو تاکسی هم که سوار واویدیم، بو گندِکو همیطحر پامون بی. خِلاصه که تا بَلگَلِ نتایج اقدامات اقتصادی دولته وُ دس سَلوُ نِسَدُم و نِنداختُم شون صَحرِی تاکسی، بو گند وِلِمون نکِرد....