احمد خواجه حسنی

يكی از آسیب های اجتماعی که در شهرستان دشتستان به ویژه شهر برازجان به دلایلی از جمله کثرت نفوس، نمود بیشتری پیدا کرده و از اقشار مختلف اجتماعی قربانی می گیرد، پدیده خودکشی است.
بر خلاف خرد متعارف و اقتضای شرایط موجود، روز جهانی پیشگیری از خودکشی در کمال بی تفاوتی و بی توجهی مفرط نهادهای مسئول و متولیان مربوطه گذشت.
البته که نهادهای ذیربط در این زمینه نه حرفی برای گفتن و نه عملکردی قابل دفاع دارند ، سلمنا، اگر غیر از این است، آمار رسمی را منتشر کنید.
خوشبختانه امّا رسانه اتحاد جنوب حسب رسالت رسانه ای و احساس مسؤلیت در قبال جامعه هدف، با درایت مثال زدنی از یک ماه قبل در پرونده ای با ۴ یادداشت و گفتگو با صاحب نظران و متخصصان این حوزه به موضوع خودکشی پرداخت و همچنین به مناسبت روز جهانی پیشگیری از خودکشی با یک مقاله اختصاصی از دکتر فتاح روان پزشک و متخصص این حوزه، سعی کرد این موضوع را به چالش کشیده و مورد توجه قرار دهد بدین امید که مابین مسؤلین گوشی باشد و بشنود سازی که ما از خون دل بنواختیم.
حسب برخی آمار طی دو هفته گذشته ۵ مورد اقدام به خودکشی منجر به فوت در شهر برازجان و حومه اتفاق افتاده که حادث شدن این پدیده شوم دگربار قلب و روح جمعی خانواده و جامعه را آزرده است .

اهمیت پرداختن به خودکشی در شهر برازجان از آنجا ناشی می شود که اقدام به خودکشی عمدتاً با افرادی در سنین جوانی ملازم گردیده است.
بر اساس اطلاعات به دست آمده ، بیشتر اقدام کنندگان به خودکشی جوان بوده و اقدام به خودکشی به لحاظ سنی سیر نزولی در پیش دارد.
من در قعر ضمیر خود احساسی دارم و آن این که عزم و اراده ای برای به حداقل رساندن و متعاقباً ریشه‌کنی آن احساس نمی شود و شوربختانه اگر تعداد کشته شدگان را نسبت به جمعیت پیرامونی شهر برازجان و حتی استان بوشهر بسنجیم، نتایج تکان دهنده ای حاصل است.
دومینیک اسکیرول روانپزشک فرانسوی معتقد است انسان به زندگی خود خاتمه نمی دهد مگر در بن بست دیوانگی...
خودکشی های مستمر محصول فقر، نابرابری، سوء سیاست گذاری و نابسامانی اجتماعی در جامعه است.
در هر جامعه‌ای برای جلوگیری از تشدید انحرافات و ناهنجاری‌ها دو مکانیسم وجود دارد، مکانیسم اول پیش‌گیری و مکانیسم دوم کنترل و نظارت است.
شرم دارم از ضعف دستگاه تعلیم و تربیت و خلاء خانمان برانداز آموزش های ضروری قلم برانم.
حسب برخی آمار در سالیان اخیر استان بوشهر بیشترین درصد رشد خودکشی را داشته است (سال۹۷) ، که اثرات برجای‌ مانده از این معضل استان را مسئله‌ دار و به‌تبع آن آسیب پذیرتر می کند.
افزایش پدیده خودکشی عمق ناهنجاری های اجتماعی را به تصویر می کشد،مع الأسف عدم وجود کارگروه های خلاق،متخصص و نوآور در فعالیت نهادهای ذیربط ، جامعه را به سمت تشدید مشکلات روانی سوق می دهد.

به نظر شما قعر چاه کجاست ؟ فقط مانده که سقف آسمان بر سرمان فرود بیاید تا شاید چاره اندیشی جدّی صورت پذیرد.

"هرگز نمی‌شود به بدبختی عادت کرد، باور کنید؛ چون ما همیشه مطمئنیم که بلای فعلی آخری است، گرچه بعدها، با گذشت زمان متقاعد می‌شویم  با چه احساس فلاکتی که هنوز بدتر از این در راه است. [۱]

پر واضح است که به منظور افزايش اطلاع‌ رسانی در زمينه ی اقدامات پيشگيرانه ی ضروری با هدف کاهش نرخ قربانيان خودکشی، پژوهش ها و تحقیقات مختلف به دلایلی از جمله عدم دسترسی به آمار و اطلاعات رسمی و موثق کم بهره بوده است.
بی گفتگوست که امروزه روز، خودکشی در شهر برازجان به عنوان یک پدیده پیچیده روانی که تحت تأثیر متقابل عوامل فردی و محیطی قرار دارد به مرز هشدار رسیده و نیازمند چاره‌اندیشی مسئولان و اتخاذ تدابیری عاجل است .
بحمدالله، قاطبه ی مسولین شهرستان، بومی دشتستان هستند، عاجزانه تمنّا دارم تعلق خاطر داشته باشید و در قبال این حوادث احساس مسئولیت بیشتری نمائید.
نماینده فعلی مجلس (ابراهیم رضایی) به فراخور وضعیت موجود، از ظرفیت های مطلوب و پتانسیل های بالقوه ای برخوردار است،مستدعی است با تجمیع ظرفیت ها در سایه هم افزایی و خرد جمعی و با اتخاذ سیاست های توسعه ای متوازن و همه جانبه برای شهرستان بیش از پیش اهتمام ورزیده و سیاست های راهبردی نیل به کاهش آسیب های اجتماعی را در فهرست اولویت ها قرار دهید.

پ ن؛
۱_ برگرفته از کتاب خانواده پاسکوآل دوآرته نوشته کامیلوخوزه سلا