احمد خواجه حسنی

بالاخره پس از کش و قوس های پیرامونی، تکلیف دشتستان، مهمترین شهرستان استان با معارفه ی فرماندار جدید معیّن شد، این تعیین تکلیف امّا آغازی دوباره است ، گرچه پایان راه ناپیداست ولی من به پایان دگر نیندیشم که همین اتفاق هم زیباست...
این آغاز ، که یک دشتستانی کمر همّت به پیشرفت و اعتلای دیارش بسته را به فال نیک گرفته ، ابراز وجودش را ارج نهاده،حضورش را مغتنم شمرده و خود را موظف به همراهی و همیاری هم نامم می دانم.

✓ مایلم خطاب به جناب فرماندار حرف آخر را اوّل یادداشت مرقوم دارم، در خوانش فرمایشات جنابتان در مراسم روز گذشته به این گزاره رسیدم که "جریان های انقلابی بیایند و تجمیع انجام شود."
جناب فرماندار، به ظرفیت واقعی مردم دشتستان متصل شوید، بگذارید دو قطبی موجود در همان سطح کلان جریان داشته باشد و از بازتولیدش در دشتستان جلوگیری کنید ، این خودی و ناخودی و این دوگانه ی بیگانه را مطلقاً به رسمیت نشناسید و همواره در نظر داشته باشید در دشتستان بزرگ همگان خودی هستند مگر اینکه خلافش ثابت شود.

دشتستان اگر امروز با محرومیت و محدودیتی مواجه است این مصائب جمعی گریبانگیر همه ی اقشار جامعه با گرایشات و طرز فکرهای مختلف است، امروز اگر بحران آبی داریم و یا از تبعیض و توزیع ناعادلانه خدمات بهداشتی و درمانی در جهت تأمین سلامت عمومی شهرستان در رنج و مضیقه ایم ، این رنج و عذابی جمعی است و تنها متوجه یک قشر،جریان و جناح خاص نیست و در این وادی، مصائب و معضلات دشتستان تنها از طریق ارتباط فراگیر با ظرفیت واقعی عامه ی مردم قابل حل است، عاجزانه تمنّا دارم دردمندانه از ظرفیت موجود برای پیشبرد اهداف و حل و فصل مشکلات بهره برده و تدابیری مدبرانه چاره کرده و منشاء تحول و دگرگونی باشید.
در شرایط وانفسای فعلی و در وضعیتی که همچون راه گم کردگان به هر دری سری می زنیم تا راه برون رفتی بیابیم، باورمندم مطلوب ترین درب و هموارترین مسیر در چارچوب تکثّر گرایی و تضارب آراست.
عقب ماندگی و واپسگرایی کنونی ما از همان زمان پا گرفت که دو قطبی کاذب وجه کلان ارگانیسم رفتاری ما شد و تداوم این رویه به مرورِ زمان گسست اجتماعی را به دنبال داشت.

تالکوت پارسنز [۱] عامل تقویت همبستگى اجتماعى را در تعادل و هماهنگى میان ایده ها، باورها و ارزش هاى مشترک با محیط مى داند.
 این ارزشها و هنجارهاى مشترک به خودى خود نمى توانند همبستگى میان افراد جامعه را تأمین کنند، مگر این که محیط را با خود سازگار کنند،سازگاری محیط نیز در پرتو تقویت تضارب اندیشه ها ، پلورالیسم فکری و تکثر گرایی است.
بدون شک رشد و تعالى هر نظام اجتماعى در پرتو همبستگى اجتماعى و مشارکت عمومى با تمرکز بر اعتقادات و احساسات مشترک و تعادل و هماهنگى میان باورها و ارزش های آحاد افراد آن جامعه میسّر خواهد شد.

جناب بوستانی در مراسم تودیع به صواب و دغدغه مندانه اظهار داشتند؛ دشتستان بیش از آنکه تشنه آب باشد تشنه همدلی و اتحاد و انسجام است، برای کاک صادق آرزوی توفیقات روزافزون و بهروزی را دارم امّا تردید نکنید با نگرش های سیاسی نمی توان انسجام اجتماعی را محقق کرد ! و جناب دکتر بوستانی این مهم را به عینه تجربه کردند...

علی ایحال ، مفروض بر اینکه فرماندار را نقطه اتصال دولت به مردم در نظر گیریم ، بایسته و شایسته می نماید رأس تا ذیل این اتصال به احیاء اعتماد عمومیِ متزلزل و از دست رفته و ایضاً رضایت اجتماعی منجر شود.  

در انتها بر خود لازم می دانم ضمن قدرشناسی از زحمات و خدمات سرپرست سابق فرمانداری ، حصول توفیقات فرماندار جدید را از درگاه مقام متعال طلب نموده و عاجزانه استدعا دارم همگان با تمام وجود برای صلاح و فلاح دشتستان با جان‌ و دل بکوشیم.

و آخر دعوانا ان الحمدالله رب العالمین.

پ ن؛
۱_ جامعه شناس و پدید آورنده نظریه کارکردگرایی ساختاری  ۱۹٠۲_۱۹۷۹