علیرضا ابراهیمی ایده‌لو:

زبان قاصر از مدح استاد است، به قول حضرت دوست: تو را ای معلم به وسعت نامت سپاس می‌گویم.

سپاسگزاری از استاد، آن کسی که انسانیت را درس می‌دهد همانا پاسداری از فره ایزدی است. بزرگداشت  از صاحب ‌نظران عرصه‌ علم و  دانش روشی پسندیده است.

دکتر داریوش اکبرزاده حق بزرگی بر گردن میراث فرهنگی به‌ خصوص زبان های باستانی ایران دارند. دلسوزی و تلاش ایشان در آموزش و انتقال معلومات و تجربیات ارزشمندشان در کنار برقراری رابطه‌ دوستانه با دانشجویان فضایی دلنشین برای علم آموزی به وجود می آورد و بسیار قابل ستایش است.
یکی از ویژگی‌های بارز ایشان، ارایه  و معرفی جدیدترین کتب و مقالات به دانشجویان بود. تسلط ایشان به متون باستانی دوره‌ پارسی باستان، ادبیات پهلوی و اسطوره شناسی مثال‌زدنی بود.

از ویژگی‌های بسیار ارزشمند ایشان، داشتن لبخند همیشگی بر لبشان بود که با گشاده رویی به تدریس و راهنمایی دانشجویان می پرداختند و تشویق و انگیزه دادن به دانشجویان آن‌ها را در مسیر تحصیل به جلو هدایت می‌کردند.

قدردان ایشان هستم؛ زیرا با خلوص نیت، علم‌شان را در اختیار دانشجویان قرار می‌‍‍دادند.

از خداوند برای ایشان سلامتی و موفقیت آرزومندم.

*دانشجوی دکترای باستان شناسی