پرفسور ابهی سینگ:

  این موجب افتخار است که برای شما (اتحاد جنوب) حقایقی را درباره پرفسور داریوش اکبرزاده بیان کنم؛ من ایشان را برای بیش از یک دهه می‌شناسم و البته احترام فوق‌العاده‌ای برای ایشان قایلم. به خوبی اولین بار را به یاد می‌آورم که سال‌ها پیش در حالی که ایشان در دفتر بخش فرهنگی ایران (در دهلی نو برای کاری رفته بود) تلفنی با همدیگر صحبت کردیم. من وقتی از توانایی و کار ایشان آگاه شدم، درخواست برگزاری یک نمایشگاه عکس از عکس‌های ایشان (در موضوع روابط تاریخی دو سویه) را در دانشگاه خودم یعنی دانشگاه «بریلی» هند کردم. رفتار سرتاسر پر از احترام ایشان مرا به شدت تحت تأثیر قرار داد؛ از آن زمان تاکنون، این نوع رفتار فوق‌العاده را همواره از ایشان دیده‌ام. پرفسور اکبرزاده، انسانی نجیب (جنتلمن) و بسیار سرآمد در موضوع تاریخ، زبان‌های باستانی و البته در پیوندهای تاریخی دو سویه‌ ایران و هند است.

من هم‌چنین مفتخر به دیدارهای منظم با ایشان در تهران در فاصله زمانی 2018-2021 بوده‌ام که در این بازه زمانی به عنوان «رایزن فرهنگی هند» در تهران خدمت می‌کردم. ایشان نه تنها در موضوع پیوندهای دو سویه تاریخی یاری‌رسان بود، که بسیار مرا نیز کمک‌های علمی کرد. از خاطرات فراموش‌نشدنی باید به برگزاری نمایشگاهی در موضوع «میراث هند در ایران» در موزه‌ رضاعباسی تهران به سال 2019 اشاره کنم. ایشان بیشترین سهم در برپایی نمایشگاه و نوشتن کاتالوگ آن را بر عهده داشت. من باید ادعا کنم که این کاتالوگ (کتاب) یکی از کارهای بی‌مانند سال‌های گذشته بوده و برای سال‌های بسیاری نیز در آینده ارزشمندترین مرجع باقی خواهد ماند. از دیگر کارها، باید به دعوت ما از ایشان برای سخنرانی به مناسبت «روز بنیاد بخش فرهنگی دولت هند» (ICCR) در رایزنی هندوستان در تهران اشاره کنم.
پرفسور اکبرزاده دوست خوب هندوستان است و پیشتر در بازدید و اقامت‌های خود در هند، کارهای ارزشمند پژوهشی به چاپ رسانیده است. هم‌چنین باید به کارهای در حال چاپ ایشان، از آن جمله به یادنامه‌ استاد فقید پرفسور نارایان شوکلا (استاد سنسکریت دانشگاه تهران پیش از 1357) اشاره کنم. با افتخار باید بگویم که ایشان با چنین دانش و توانایی، انسانی تا بی‌نهایت متواضع، فروتن و با شخصیت است. من همیشه برای ایشان بهترین را آرزو دارم.

*رایزن پیشین فرهنگی
 دولت هند در تهران،
 استاد تاریخ و معاون دانشگاه نالندا