به نقل از مدیکال‌اکسپرس، بر اساس داده‌های نظرسنجی کالج جدید کاردیولوژی (قلب) آمریکا (ACC)، بیماری همه‌گیر کووید- ۱۹ باعث افزایش دوبرابری فرسودگی شغلی پزشکان شده و در زمان اوج شیوع همه‌گیری در میان افراد بررسی شده، فرسودگی شغلی از ۲۰ درصد به ۳۸ درصد افزایش یافته است.

محققان اظهار کردند: از مهمترین عوامل افزایش میزان فرسودگی شغلی در زمان همه‌گیری حضور پزشکان بر بالین بیماران در زمان مرگ بود. نتایج بررسی‌های گذشته نشان داد که فرسودگی شغلی در میان پزشکان قلب و به طور کلی پزشکان وجود دارد، اما زمانی که به طور دقیق‌تر بررسی کردیم، دریافتیم که شیوع فرسودگی شغلی در بین متخصصان قلب وعروق در مقایسه با زمان شیوع همه‌گیری و قبل از آن، تقریبا دوبرابر شده است.

محققان عنوان کردند: بیماری کووید- ۱۹ به عنوان ذره‌بینی برای نشان‌دادن اوضاع بد بوده که در حال حاضر بدتر شده است و نشان می‌دهد که فرصت‌های زیادی برای بهبود محیط کار وجود دارد. برنامه‌هایی برای کاهش ساعات کار بالینی در سال آینده، ترک روش فعلی یا بازنشستگی پیش از موعد در میان پاسخ‌های افراد (به ویژه افرادی که بیشتر درگیر بودند) به ترتیب ۲۳ درصد، ۱۳ درصد و ۱۳ درصد گزارش شد. بیماری کووید- ۱۹ برای برخی از پزشکان مهمترین عامل تاثیرگذار بود، به‌طوری‌که ۱۷ درصد از پزشکان قصد دارند ساعات کاری را کاهش دهند، ۱۲ درصد کار فعلی را ترک کنند و ۱۱ درصد نیز به دلیل شیوع بیماری کووید- ۱۹ بازنشسته شوند.

در این بررسی عوامل استرس‌زای مالی نیز بررسی شد که بیماری کووید- ۱۹ آن را تشدید کرده و ۴۱ درصد از پاسخ‌دهندگان اعلام کردند که حقوق آنان تا حدی کاهش یافته است. تقریبا همین درصد از پزشکان نیز عدم حمایت کافی از سیستم بهداشتی در همه‌گیری را در ارتباط با غذا، اقامت، حمل‌ونقل، مراقبت از کودکان و حمایت عاطفی گزارش کردند.

محققان افزودند: سیستم‌های بهداشتی باید در همه‌گیری، اقدامات لازم برای اطمینان از ایمنی، نیازهای مالی و شخصی پزشکان متخصص قلب و عروق را انجام دهند. حمایت از سلامت پزشکان با ارائه راه‌حل‌های بالقوه برای کاهش برخی از فشارهای شغلی مرتبط با فرسودگی شغلی برای کالج قلب و عروق آمریکا به یک اولویت راهبردی تبدیل شده است. البته نتایج این بررسی نشان داد که فرسودگی شغلی در میان متخصصان بین‌المللی قلب در مقایسه با دیگر متخصان در آمریکا کمتر است و بررسی بیشتر در این زمینه نیاز دارد.

نتایج این بررسی نشان داد که سازمان‌های مرتبط، باید بر بهبود مراقبت از نیروی کار و نه فقط مراقبت از بیمار متمرکز شوند و نیاز فوری به منظور بهبود محیط‌های کاری مراقبت‌های بهداشتی را مشخص کنند.