ناصر پرنیانی :

مرحوم حاج محمدنبی مهاجری برازجانی فرزند گل محمد یکی از   عطاران سنتی برازجان بود که در بازار جنوبی چسبیده به منزل مسکونی اش با ساختن و ترکیب داروهای گیاهی بیماران را درمان می کرد.

همچنین خلیل عطار (قاسمی) که او هم در بازار جنوبی عطاری داشت. مشهدی رضا ( پاکزاد) فرزند کربلایی محمدتقی در محله نجارها دکان عطاری داشت.

مشهدی رضا عطاری اش را تا پاسی از شب باز نگه می داشت تا بیماران بتوانند زمان بیشتری به دارو دسترسی  داشته باشند. 

سید عبدالله نجومی طبیب سنتی دیگری بود که خانه اش ابتدا در محله پاپری ها بود اما بعدأ خانه را به برادرش فروخت و در محله قائدان کوی چهابی ها  ساکن شد. طبابت مرحوم نجومی اهمیت و شهرت زیادی داشت و بیشتر از روی کتابهای قدیمی طب انجام می شد. همچنین حاتم بت شکن که علاوه بر طبابت بعضی اعمال جراحی کوچک را با وسایل ابتدایی آن روز انجام می داد مانند تراخم چشم و باز کردن غده های عفونی. ناگفته نماند یک بانوی محترم هم در برازجان کار طبابت انجام می داد و ایشان مادر مرحوم کربلایی فتح الله کمالی بود.

در پایان یادآوری این نکته را لازم می دانم که بعضی زنان و مردانی هم بودند که بدون هیچگونه چشمداشت مادی و صرفأ برای رضای خدا و خدمت به مردم  خدمات پزشکی – درمانی انجام می دادند. مانند زنانی که مامای سنتی یا "تیه " بودند و همچنین مردانی مانند کربلایی محمدرضا صنعتگر که شکسته بند دست و پا بودند، کربلایی غلامحسین لقمان زاده که برای زخم بندی پمادی با داروهای گیاهی می ساخت و گاهی زخم گلوله را هم درمان می کرد. روح همه این درگذشتان نکونام که همه تلاششان در جهت تخفیف درد بیماران دردمند بود شاد باد:

سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز
           مرده آن است که نامش به نکویی نبردند