هلنا سعادتمند:

 

نور تند برقی که از لابلای پرده ها  به اتاق تابید و به دنبالش صدای رعد شدیدی باعث شد از دنیای درونش فاصله بگیرد

صدای سارا را از بالکن شنید وای عجب هوای خوبی

همیشه سعی میکرد مادرش را از حال و هوای غم خارج کند

مادر چشمشهایش  را روی  هم گذاشت سعی کرد موج دردی که گردن و کتف و بازویش را میپیچاند صبورانه تحمل کند

وقتی پس از ماهها تحمل درد به اصرار بچه ها تن به آزمایش و نمونه برداری داده بود

رو تخت باریک ام آر آی که دراز کشید یادش به بیمارانی افتاد که چه راحت از آنها  ام آر آی میخواست  حالا میدانست چندان هم ساده نیست

پرستاری که با  مهربانی گفت

  نترس به چیزهای خوب فکر کن

چشمانش را بست و رفت به زمانی که

 دخترکی شوخ و بذله گو بود و تا بخود آمد سر سفره عقد   کسی که عشق را بلد نبود، نشست.

 خودش یک تنه جور زندگی را کشیده بود  و مرگی ناگهانی بین او و مردی که هیچ وقت نشناختش فاصله انداخت.

 حالا او تنها بود و هرگز فکر نمیکرد اینهمه عاشق حمید شود مردی که زنی بیماری در خانه داشت و عاشق اینهمه خوبی و  مهربانی‌اش شده بود. عاشق نجابتش و اینکه هیچ برای خانواده کم نمیگذاشت. 

 حمید او را به دنیای جدیدی برد دنیایی که قبلا تجربه نکرده بود تا

همان روزی که میخواست با هزاران شوق درمورد چگونگی ام آر آی برای حمید بگوید از یاد آوری آن لحڟه دهنش تلخ و بدمزه میشد

ناگهان حمید عوض شد، خیلی راحت به او گفت بهتر است که هیچ پیامی یا تلفنی بینمان رد بدل نشود خدانگهدار

به همین سادگی، شوکه بود، دیگر نتیجه ازمایشها برایش اهمییتی نداشت

به اولین دیدارشان فکر کرد حمید شده بود همه زندگیش

همانی که زمستان سرد و طولانی زندگیش را بهار کرده بود

مگر میشد حمید باشد و درد هم باشد؟

حمیدبا  لبخندش تمام قلبش را تسخیر کرده بود صدایش که در گوشی میپچید ترنم شیرین ترین آهنگها بود

میدانست هیچوقت امکانش نیست مال هم باشند میوه ممنوعه ای  که  دلخوش بود به صدایی و پیامی

صدای سارا باز او را از دنیای خودش جدا کرد

سینی کوچکی با دوفنجان قهوه که بخار بیرنگی از آنها برمیخاست

چقدر با محبت بود دخترش میدانست مامانش غمگین و مریض هست میخواست کمکی  کرده باشد

به آن روزی اندیشید که نتیجه ام آر آی را به پزشک نشان داده بود و مرد مهربان سعی کرده بود هم اورا متوجه اهمییت قضیه کند هم بیمارش  وحشت نکند

ولی گفتن اینکه سرطان غدد لنفاوی را درگیر کرده مگر اهمیتی هم داشت؟

خیلی بی تفاوت خیره به دکتر شده بود

تصمیم گرفت این درد را بصورت رازی نگه بدارد

حوصله دلسوزی و توصیه های دیگران را نداشت

کمی قهوه را مزمزه کرد لبخندی به صورت سارا پاشید و از مزه قهوه تعریف کرد

شاخه های درخت ابریشم در خیابان با نسیم تکان میخورد گویی قطرات  باران را به آغوش میکشیدند

چقدر دلش برای صداش تنگ شده بود آخ لعنتی چطور حاضر شدی بی رحمانه ترکم کنی؟

منکه چیزی از تو نمیخاستم گاهگاهی پیامی بودصبر میکردی میمرد....

قهوه یخ کرده بود صدای سارا را شنید که میگفت قهوه از دهن افتاد....

قطره اشکی گوشه چشمش را سوخت و به این فکر کرد آیا یکبار دیگه صدایش را میشنود؟

به بهانه بستن پنجره اشکش را از سارا پنهان کرد ان دورها کلاغی زیر باران پرواز میکردکسی چه میدانست  شاید او هم جفتش رهایش کرده باشد.....