به گزارش پارس ناز چنین موج هایی که در مناطق کم عمق مثل ساحل به وجود میآیند به اندازۀ کافی قدرتمند هستند تا باعث صدمات جدی به گردن و پشت موج سواران شوند.

گردانندگان دوربین های عکاسی که دنبال هیجان میگردند راه جدیدی را برای رسیدن به بالا پیدا کرده اند که به آن روفتاپینگ (Rooftopping) گفته میشود. آقای تام ریابوی 27 ساله یکی از پیشگامان این نوع عکاسی است. وی که از تورنتو کشور کانادا است گفته که تا کنون از 100 آسمان خراش بالا رفته.

این خانم روی یک مجسمۀ فلزی بزرگ روی زانوهایش نشسته است. او نه در پارک است و نه این یک عکس فتوشاپی است بلکه این خانم بیرون یک ساختمان اداری و در بالای آن در شهر نیویورک مشغول عکس گرفتن است. او برای اینکه بتواند یک عکس بهتر از شهر نیویورک بگیرد از پنجرۀ طبقۀ شصت و یکم این ساختمان به بیرون رفته و بدون ترس خود را روی این مجسمه رسانده است.

این خانم مارگارت بورکه نام دارد و یکی از پیشروان حرفۀ خبرنگاری قرن بیستم محسوب میشود که اخبار خود را نه با داستان بلکه با عکس بیان میکرده است. او زنی نترس با انرژِی زیاد و مهارت فراوان بود. کارهایش او را از قسمت غرب امریکا به اتحاد جماهیر شوروی و در زمان جنگ جهانی دوم از اروپا به هند، آفریقای جنوبی و کره کشاند. در طول دوران کاری اش او کمک زیادی به ساخت هنر فوتوژورنالیزم کرد.

به گزارش پارس ناز این یکی از آن مورد هاست که یک عکاس دارد از عکاسی دیگر عکس برداری میکند. دو عکس متصل شده در بالا متعلق به هانز وندروُرست هلندی است که در گرند کنیون آریزونا گرفته شده اند.

اگر با دقت به عکاس نگاه کنید متوجه میشوید که او یک دوربین، یک سه پایه و همچنین یک کیف پلاستیکی دارد که تمام آن ها را روی شانه و دست چپ خود نگه داشته. بنابراین فقط دست راست او آزاد است تا صخره را بگیرد و خود را از لغزش نگاه کرده و به آن طرف صخره برساند. بقیه اش را خودتان میتوانید تصور کنید که چگونه به سختی پریده و اگر میلغزید و می افتاد چه میشد.

عکس این کوسۀ سفید بزرگ توسط آموس ناکوم که یک غواص حرفه ای است و سایر غواصان شجاع را برای رویارویی با این حیوانات عظیم الجثه راهنمایی میکند گرفته شده است. آقای ناکوم عکس این شکارچی 4.26 متری را تنها در فاصله ای اندک از آبهای ساحلی گاوادالو کشور مکزیک گرفته است. با وجود دهان بزرگ و دندان های تیز این شکارچی بی رحم آقای ناکوم اظهار میدارد که او در هیچ خطری نبوده.

ما همه میدانیم که مسابقات اتومبیل رانی خطرناک هستند، اما میتوان با استفاده از شیوه هایی از آسیب ها جلوگیری به عمل آورد. بیایید فرض کنیم که شما یک عکاس هستید و یک اتومبیل با سرعت 402 کیلومتر در ساعت به سمت شما پرت میشود که به طور واضح خارج از کنترل شماست. اگر اندکی ارزش هم برای زندگی کردن قائل باشید مطمئناً پا به فرار خواهید گذاشت یا حداقل شروع به حرکت میکنید تا خود را به کناری کشیده و از آسیب احتمالی در امان بمانید. اما هیچکدام از این کارها را اندی ویلشیر انجام نداد!

به نظر میرسد که اندی شغلش را از زندگی اش جدی تر گرفته. در طول یک مسابقه اتومبیل رانی در میدان پومونا در کالیفرنیا رانندۀ اتومبیل فورد به نام استیو گسپرلی از مسیر مسابقه خارج شد و اتومبیلش با چرخشی به خارج از میدان مسابقه پرت گردید. این اتومبیل به سمت گروهی از عکاسانی پرتاب شد که فقط توسط یک مانع چوبی موقت نازک حفاظت میشدند. اکثر این عکس برداران با ترس خود را به کناری کشانده تا از اثابت با اتومبیل در امان بمانند اما اندی ویلشیر این کار را نکرد و جسورانه شروع به گرفتن عکس های خارق العاده ای کرد که کمتر عکاسی قادر به شکار چنین لحظه هایی با این زاویه است.

این عکس دیگری از تام ریابوی میباشد: سرگیجه شامل عکس است.

با دندان هایی گره کرده و نگاهی مصمم، این صخره نوردان با جرأت از صخره ها بالا میروند تا به بلندی های سرگیجه آور برسند و عکس های نابی از منطقه پایین شان را شکار نمایند.

عکسی که سرگیجه آور است توسط استاد کوه نوردی پُل براید گرفته شده، او کسی است که زندگی اش را ریسک میکند تا عکس ها نابی بگیرد.

یک عکس عالی دیگر از کلارک لیتل.