* محمد باقر عباسی سملی

نمایندگان در جریان بررسی طرح اصلاح قانون ممنوعیت به کارگیری بازنشستگان، با اصلاح این قانون، استثناها در به کارگیری بازنشستگان را کاهش دادند.
نمایندگان در نشست علنی (سه شنبه، 2 مردادماه) مجلس شورای اسلامی در جریان بررسی طرح اصلاح قانون ممنوعیت به کارگیری بازنشستگان با ماده واحده این طرح با 194 رأی موافق، 36 رأی مخالف و 2 رأی ممتنع از مجموع 240 نماینده حاضر در جلسه موافقت کردند.
براساس تبصره یک ماده واحده اصلاح شده؛ به کارگیری بازنشستگان در سمت های مذکور در بندهای (الف)، (ب) و (ج) شامل رؤسای سه قوه، معاون اول رئیس جمهور، نواب رئیس مجلس شورای اسلامی و اعضاء شورای نگهبان، وزراء، نمایندگان مجلس شورای اسلامی و معاونین رئیس جمهور در ماده 71 قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب 86/7/8 و همچنین به کارگیری بازنشستگان نیروهای مسلح با تدابیر فرماندهی معظم کل قوا صرفا در دستگاه متبوع خود مجاز است.
به کارگیری بازنشستگان در وزارت اطلاعات تا سقف یک درصد (1%) از مجموع نیروهای شاغل رسمی این وزارتخانه در هر رده مدیریتی صرفا در وزارتخانه مذکور مجاز می باشد.
دارندگان اجازات خواسته مقام معظم رهبری، جانبازان بالای پنجاه درصد (50%)، آزادگان بالای سه سال اسارت و فرزندان شهدا از شمول این قانون مستثنی می باشند.

یک قانون با اینهمه استثنا
قبل از هر چیز بگذارید کمی راجع به واژه (دَعَل) صحبت کنیم. خیلی سال پیش که در روستا زندگی می کردم، معمولا یکی دو رأس گاو در خانه داشتیم که مادرم آنها را می دوشید. و باز معمولا موقع دوشیدن شیر من یا خواهرم باید به مادر کمک می کردیم. گاهی اوقات وقتی گوساله کمی بزرگ و علف خور می شد، مادرم پس از دوشیدن گاو، گوساله را رها می کرد کمی که گوساله شیر می خورد باید من گوساله را می گرفتم تا مادرم مجددا اندک شیر باقی مانده ای که گاو برای گوساله اش نگه می داشت را بدوشد. این عمل رها کردن گوساله و گرفتن مجدد آن و دوشیدن مجدد را دعل می گفتند. یعنی گاو بیچاره که به بی انصافی ما پی برده بود و اندکی شیر برای فرزندش نگه می داشت، ما با عمل دعل کردن گاو را فریب داده تا شیر باقی مانده را هم رها کند. امروز در فرهنگ دهخدا نگاه کردم دیدم دعل به معنی فریب دادن است.
اما چند نکته پیرامون استثناهای قانون منع بکارگیری بازنشستگان
۱- وقتی یک نفر به کلاس خطاطی یا نقاشی می رود، هیچ کس از وی انتظار ندارد که روز اول یا حتی ماه و سال اول بهترین تابلوی نقاشی یا خطاطی را ترسیم نماید. اما اگر با فردی مواجه شدیم که چهل سال سابقه خطاطی یا نقاشی دارد اما تابلوهایش از فردی تازه کار هم بی کیفیت تر است، آیا حق نداریم در استعداد وی در فراگیری نقاشی یا خطاطی شک کنیم.
۲- حال فرض کنید یک کانون تبلیغاتی جهت انجام کارهای تبلیغاتی خود این نقاش یا خطاط بی استعداد ما را استخدام کرده باشد. آیا چهل سال فرصت برای روشن شدن کم ذوقی و بی استعدادی این نقاش محترم کفایت نمی کند.؟ یا حتما جهت پذیرش بی استعدادی نقاش محترم باید کانون به انحطاط کشیده شده و از رقبای خود چند سال نوری عقب مانده تا به مرز ورشکستگی برسد و باز هم بر خوش ذوقی وی اصرار بورزیم.
۳- اصلا بگذارید مثال دیگر بزنم. فرض کنید شما در خیابان دختری زیبارو و باوقار را می بینید و به او علاقمند می شوید. آیا عقل سلیم حکم می کند که فرد یا افرادی را واسطه خود با آن دختر و خانواده اش قرار دهید که مرتب به او و خانواده اش توهین کنند و تهدید کند و حتی به خانه او سنگ پرانی کنند.؟ آیا انتظار گرفتن پاسخ مثبت از این خانواده انتظاری معقول است. ملت ما انقلاب کرد که از آینده بهتری برخوردار شود. و می خواست سایر ملل جهان هم از این فردای بهتر بهره مند شوند. راه این برخورداری را هم همراه سازی سایر ملل جهان با خود انتخاب کرد که اتفاقا انتخاب درستی بود. اما افرادی را برای همراه سازی جهان برگزید که شروع کردند به فحاشی به تقریبا تمام دنیا بجز فلسطین که در جغرافیای سیاسی رسمی جهان وجود خارجی نداشت. و چهل سال تمام این سنگ پرانی به جهان ادامه دارد تا جایی که تقریبا همسایه ای باقی نمانده که حد اقل یک شیشه از خانه اش توسط قاصد یا قاصدان ما شکسته نشده باشد. و امروز که این قاصدان محترم اکثرا به سن بازنشستگی رسیده و ملت انتظار داشتند که از شرشان خلاص شوند باز شاهدیم که از مسند خود با بهره گیری از گریزگاه های گوناگون قانونی کنار نرفته اند، تا جایی که عده ای دلسوز مجبور به تصویب قانون جهت کنار گذاشتن آنان شده اند لاکن شاهدیم که باز با اعمال نفوذ تقریبا همگان از شمول قانون مذکور مستثنی شده اند.
۴- اما قانون اخیر مصوب مجلس به چند دلیل باطل است و تاکید بر تداوم مسیر اشتباه پیشین
الف) این قانون در تضاد آشکار با قانون اساسی ست. قانون اساسی در اصل یکصد و هفتم اظهار می دارد"اصل ۱۰۷ :
پس از مرجع عالیقدر تقلید و رهبر کبیر انقلاب جهانی اسلام و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران حضرت آیت‌الله‌العظمی امام خمینی «قدس سره‌الشریف» که از طرف اکثریت قاطع مردم به مرجعیت و رهبری شناخته و پذیرفته شدند، تعیین رهبر به عهده خبرگان منتخب مردم است. خبرگان رهبری درباره همه فقهای واجد شرایط مذکور در اصول پنجم و یکصد و نهم بررسی و مشورت می‌کنند هر گاه یکی از آنان را اعلم به احکام و موضوعات فقهی یا مسائل سیاسی و اجتماعی یا دارای مقبولیت عامه یا واجد برجستگی خاص در یکی از صفات مذکور در اصل یکصد و نهم تشخیص دهند او را به رهبری انتخاب می‌کنند و در غیر این صورت یکی از آنان را به عنوان رهبر انتخاب و معرفی می‌نمایند. رهبر منتخب خبرگان، ولایت امر و همه مسئولیت‌های ناشی از آن را بر عهده خواهد داشت. رهبر در برابر قوانین با سایر افراد کشور مساوی است."
اصل برابری و تساوی افراد برابر قانون در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران آنچنان از اهمیت بالایی برخوردار است که حتی بالاترین شخصیت نظام یعنی مقام رهبری را از این اصل مستثنی نکرده ودر ذیل اصل صد و هفتم قانون اساسی همانگونه که ملاحظه می فرمایید آمده است: (رهبر در برابر قوانین با سایر افراد کشور مساوی است.)
حال اینکه قانونی تصویب شود که طیف عظیمی از افراد جامعه را از شمول این قانون مستثنی نماید با نص صریح قانون اساسی در تضاد است.

 ب) همانگونه که در صدر مطلب آمد اکثر آقایانی که امروز مجددا از بازنشستگی واقعی مستثنی شده و مجوز گرفتن مسئولیت را از مجلس گرفته اند همان نقاشی هستند که محصول تجربه چهل ساله مدیریتی آنان تابلو نقاشی جامعه امروز ایران است. آیا کسی هست که وضع امروز ایران را تابلویی برتر نسبت به سایر نقاط جهان بداند.؟
ج) باز همانگونه که در صدر آمد کسانی امروز از قانون بازنشستگی دائمی مستثنی شده اند که از طرف انقلاب ملت ایران از صدر انقلاب به خواستگاری جهان رفته اند و چهل سال است که به دنیا فحش داده اند که باید به ازدواج انقلاب ما درآیید تا فردایتان بهتر شود. و بجای سخن گفتن به فرموده قرآن کریم با زبان لین با جهان جهت جذب آنان، به جهان هتاکی کرده اند و کار را بجایی رسانده اند که حتی جیبوتی هم دیگر ما را تحویل نمی گیرد. پس چنین قانونی نمی تواند پذیرش عقلایی داشته باشد.
د) آنچه مایه حیرت و تعجب است این نکته می باشد که معمولا نمایندگان محترم قوانینی را که ایجاد محدودیت برای برخی از افراد جامعه می نماید را به تصویب می رسانند، خود را از آن قانون مستثنی می کنند. این در حالی ست که این بزرگواران خوب بر این مهم واقفند که چنانچه در انتخاباتی رقابتی و آزاد شرکت می کردند اکثرا قادر به راهیابی به جایگاه قانونگذاری نبودند.
۵- و اما نکته آخر اینکه این قانون دقیقا مصداق همان داستان دعل کردن است که در آغاز مطلب به آن اشاره نمودم. و این اوج بی انصافی است. زیرا بزرگواران مستثنی شده در این قانون اکثرا همان هایی هستند که طی چهل سال اخیر با حضور در مناصب مختلف مدیریتی نظام شیره جان ملک و ملت را برخی دانسته و برخی ندانسته کشیده اند و اندک رمق باقی مانده برای این مملکت را نیز با این قانون دعلی خواهند کشید.
اگر بخواهیم کارنامه عملکردی این بزرگواران را مختصر بیان کنیم، بجای گذاشتن کشوری منزوی و متهم به نفرت پراکنی در جهان، اقلیمی خشک، محیط زیستی ویران، سرزمینی بی آب و علف، اقتصادی ویران، اختلاف طبقاتی کهکشانی، فساد اداری مهلک، تربیت نسلی گریزان از دین، معرفی زشت ترین چهره از آئین رحمانی و نجاتبخش دین مبین اسلام، بدنام کردن نظام مقدس جمهوری اسلامی در جهان و .... می باشد.
امیدوارم شورای محترم نگهبان با رد این مصوبه مجلس حد اقل یک نکته مثبت در کارنامه خود به ثبت برساند.

 
 محمد باقر عباسی سملی
دبیر انجمن اسلامی مهندسان استان بوشهر