✍️ سید حسام مزارعی

هفدهم مردادماه، روز خبرنگار امسال را باید به فال نیک گرفت؛ نه برای تبریک تقویمی به این قشر زحمتکش و بی ادعا، بلکه برای پاسداشت نسلی از فعالان رسانه که در دشوارترین آزمون تاریخی، سربلند بیرون آمدند. چرا که قلم هایشان ماندگار، روایت شان مرجع و مسیرشان، راه گشای نسل های آینده در شناخت راه درست تاریخ بود.
امسال روز خبرنگار، نه در تقویم که در متن تاریخ رقم خورد. روزی که نه با شعار که با حضور در میدان، نه با کلیشه که با کنش زیسته معنا پیدا کرد. بیش از ۱۵۰ روز از جنگی که نه تنها جغرافیا که حافظه جمعی را نشانه گرفت، گروهی از اهالی قلم و تصویر استان، موکب رسانه را در کنار مردم و در میانه میدان برافراشتند؛ موکبی که راوی زیستن مردمی شد که در سخت ترین شرایط، انتخاب کردند که بمانند، روایت کنند، ثبت کنند و گواهی دهند. راوی مسئولین ارگان هایی شدند که برای نخستین بار روایت های دست اول جنگ را گفتند و از حجم خسارت ها، آمار می دادند؛ راوی آن جوان پای لانچری شدند که دست و پا داد، اما خاک نداد؛ راوی آن پیرمردی شدند که در تمام شب های حماسه نه از تکاپو افتاد و نه علم هیهات من الذله را بر زمین نهاد؛ راوی پیرزنی شدند که کیلومترها خود را به بوشهر می رساند تا همچون مردم پای کار ایران، میدان داری کند.
در روزهای پر آشوب جنگ، این خبرنگاران بودند که زمینه پاسخ‌گویی و شفافیت را در موکب رسانه برای مدیران اجرایی استان و حتی نمایندگان مجلس فراهم آوردند تا آگاهی و امید آفرینی را در جامعه بپراکنند.
در این میدان، آزمونی بزرگ در پیش روی فعالان رسانه قرار گرفت: آزمون سمت درست تاریخ. سمت درست تاریخ یعنی کدامسو بودن راوی در تقابل با جریان سازی های تحریف گر؛ یعنی انتخاب آگاهانه کنار مردم ایستادن و برای ایران جان؛ یعنی ثبت لبخند کودکی در زیر بمباران. خبرنگاری که در موکب رسانه، مورخ لحظه ها بود؛ ثبت سکوت ها، روایت ناگفته ها و پرهیز از سرگرم کردن مردم با حاشیه های رنگارنگ. دفاع از میهن، برای خبرنگار یعنی همین. یعنی با حضور در دل روزمرگی، در دل آن حضورهای تکراری، آن رجزها و شعارهای تکراری ... به مردم می فهماند که صدایشان شنیده می شود.
امروز، وقتی از آزمون سمت درست تاریخ سخن می گوییم، منظور ایستادگی بی منت راویانی است که در خطرناک ترین لحظه ها، با سلاح قلم، از مرزهای آگاهی دفاع کردند. آنها نشان دادند که رسالت خبرنگاری، فراتر از انتقال صرف اطلاعات، بلکه معنابخشی به رنج و امید است.
اما یک نکته را نباید از یاد برد که جنگ اخیر، مثل یک توفان، همه چیز را در مورد خبرنگاران که همواره متهم به در خدمت مدیرکل ها و لایک گرفتن ها بودند، عوض کرد. در آن روزهای دودآلود، قلم ها تیزتر شدند و دوربین ها صادق تر. قلم، در خدمت حقیقت و خبرنگار، آیینه تمام قد واقعیت شد؛ آیینه ای که اگرچه ترک داشت، اما تصویر حقیقی جامعه را بی معطلی و بی پیرایه به نمایش گذاشت.
در پایان، روز خبرنگار را به جامعه‌ متعهد خبرنگاران استان بوشهر تبریک عرض نموده و آرزومندم که منزلت و اعتبار این قلم‌به‌دستان راستین، چنانکه شایسته‌ی رسالت ایشان است، پاس داشته شود. چه، در سروده‌ی تأمل‌برانگیز شاعر هم اقلیمی، زنده‌یاد سید علی مزارعی، این هشدار جاودان نهفته است که:

مرا ز شعر و ادب عبرتی است دردانگیز
که خود برای هنر اعتبار باید و نیست

و این نکته، نه فقط در هنر که در هر رسالت فرهنگی و اجتماعی، تلخ و گویا صادق است.