محمد باقر عباسی سملی*:
در اواسط دهه هشتاد بود که با بررسی و مطالعات اقلیمی، جمعیتی و زیست محیطی به این نتیجه رسیدم که استان فارس بزودی درگیر تنش سخت آبی خواهد شد. و دیگر قادر به تامین بخشی از نیاز آبی مردم استان بوشهر نخواهد بود. همان موقع در جلسات متعدد کارشناسی فریاد زدم که باید چاره ای اندیشید، اما هر بار متهم به سیاسی کاری شدم و گوشی برای شنیدن حرف حساب نیافتم. در آغاز بکار دولت روحانی، بخشی از مطالعاتم را مکتوب همراه با ارائه آمار و نمودار و پیش بینی وضعیت امروز توام با راهکار های لازم به استاندار وقت تحویل دادم اما افسوس توجهی نشد.
خوب بخاطر می آورم که در همان زمان (دهه هشتاد) نموداری را به یکی از مسئولین آب استان نشان دادم و گفتم مطابق این نمودار استان فارس قادر به ادامه تامین بخشی از نیاز آبی ما نیست و این ارسال آب طی ده سال آینده به صفر می رسد. که وی در پاسخ گفت مملکت قانون دارد مگر می توانند آب بوشهر را قطع کنند. برایش توضیح دادم که طی ده سال آینده آبی ندارند که بدهند. و خود مردم فارس شیرهای آب ارسالی به بوشهر را خواهند بست. قانون تا جایی کارائی دارد که عامل ایجاد رفاه برای مردم باشد. هر قانونی که جامعه را به تهلکه بیندازد توسط مردم تبعیت نخواهد شد.
کل نیاز آبی (غیر از بخش کشاورزی) استان بوشهر در سال شصت و پنج میلیون متر مکعب است. این هم در صورتی ست که بیش از مردم هلند یعنی یکی از کشورهای پر آب و پر بارش جهان آب مصرف کنند. همزمان ما سالانه در بدترین شرایط چهار میلیارد و ششصد میلیون متر مکعب در استان بارندگی داریم، یعنی سالانه معادل هفتاد سال نیاز آبی استان بارندگی داریم. که کامل هدر می رود و دریغ از ذخیره یک لیتر آن، اما همگان شاهدیم که در تامین نیاز روزانه آبی مردم از استان های همجوار، مردم ما اینگونه در تهلکه قرار دارند و این نیست جز محصول سوء مدیریت.

*کارشناس ارشد مهندسی محیط زیست - آب و فاضلاب
و دبیر انجمن اسلامی مهندسان استان بوشهر