اعتراض آن‌ها به بیمه‌ها، عوارض اتوبان‌ها، کمیسیون بالای باربری‌ها، هزینه بالای تعمیرات و قیمت بالای لوازم یدکی خودرو‌ها، با وجود ثابت‌ماندن کرایه‌ها بود. این در حالی است که کامیون‌داران در ایران با وجود کار سخت نه تنها مشمول بیمه سختی کار نمی شوند بلکه حتی برای دریافت بیمه ها و خدمات اجتماعی هم دچار مشکل هستند. یکی از کامیون‌دارهایی که در اعتصاب شرکت کرده بود، در گفت و گو با «قانون» می‌گوید:«مرگ و زندگی ما در جاده‌های خطرناک این کشور می‌گذرد؛ جاده‌هایی که سالیان دراز است حتی یک بازسازی ساده هم نشده اند و ما باید هر روز خبر مرگ یا ازکارافتادگی یکی از همکاران‌مان را در هنگام کار بشنویم.

هیچ کسی نمی‌داند که خانواده‌های ما از وقتی که در جاده ها شروع به حرکت می‌کنیم تا وقتی که سفرمان تمام می شود و بارها را جا به جا می کنیم، دست به دعا هستند تا خبر سلامت ما را بشنوند. این حرف امروز و دیروز نیست. ما سال هاست که برای بهبود کیفیت جاده های کشور به مسئولان دولت های مختلف هشدار داده ایم اما همچنان جاده‌های ناایمن در کشور جان همکاران‌مان را می گیرد». رانندگان کامیون هایی که در جاده های ایران خاک و سیمان جابه جا می کنند، طبق قوانین باید شب‌ها در جاده ها حرکت کنند و این یعنی اینکه جان‌شان بیشتر از بقیه راننده ها که روزها هم می‌توانند کار کنند در معرض خطر است.

اقدام ناگهانی پلیس براي توقف کامیون‌های دارای اضافه‌بار

رانندگان حمل سوخت در شهر کوار شیراز از جابه‌جایی سوخت به پمپ بنزین های شیراز خودداری کردند و این اتفاق باعث شد تا تعداد زیادی از خودروهای درون شهری در صف های طولانی مقابل جایگاه‌های پمپ بنزین منتظر سوخت بمانند. تعدادی از کامیون‌داران نیز بیانیه ای را در اولین روز اعتصاب در شبکه های اجتماعی منتشر کردند. مواردی که آن‌ها در این بیاینه به آن پرداخته بودند، به این شرح بود:«نرخ پایین حمل‌ونقل، گرانی قطعات کامیون و وابستگی‌ آن به قیمت دلار، نبود جاده مناسب و استراحتگاه، دلال و دلال‌بازی در گرفتن بار، اخذ مبالغ غیرقانونی توسط بعضی از پایانه‌ها، نبود جایگاه شغلی، متناسب نبودن میزان حقوق و مزایا»!

سید حسن هاشمی، ريیس اتحادیه کامیون‌داران کشور  گفت که صبح روز چهارشنبه تعداد زیادی از کامیون‌دارن به دفتر اتحادیه در تهران رفته بودند تا مطالبات‌شان را پیگیری کنند. وي گفت:«چندي قبل نزدیک به 150 نفر از راننده های تهرانی در دفتر اتحادیه جمع شده بودند و تا برای مطالبات‌شان چاره‌ای اندیشیده شود. ما در اتحادیه حدود 10 هزار راننده ماشین سنگین داریم که کارهای عمرانی کشور به‌خصوص پایتخت را انجام می دهند».وي یکی از مشکلات رانندگان ماشین سنگین و کامیون ها را اقدام ناگهانی پلیس برای متوقف کردن تریلی هایی اعلام کرد که بار اضافی حمل می کنند.« سالیان سال است که کامیون ها اضافه بار می‌زنند و پلیس ها هم کاری با ما ندارند اما معلوم نیست چند وقت است چه اتفاقی افتاده که نیروی انتظامی راننده ها را جریمه می کند. در کارت ماشین نوشته که یک کامیون 18 چرخ باید نزدیک به 26 تن وزن داشته باشد. 14 تن وزن کامیون است و 12تن هم باید بار بزند که با آن 26 تن می شود. البته مدت ها کامیون ها بار غیرمجاز را جا به جا می کردند و پلیس هم با آن ها کاری نداشت؛ الان مدتی است که ناگهان پلیس برای بار غیرمجاز به کامیون ها اجازه تردد نمی دهد و آن‌ها را در مسیرها متوقف می کند.

ريیس اتحادیه کامیون داران درباره تفاوت خدمات بیمه و تامین اجتماعی در ایران و کشورهای دیگر، تجربه یکی از همکارانش را تعریف می‌کند:« مدتی پیش یکی از اعضای اتحادیه ما به کشور نروژ رفت و بعد از چهار سال کار کردن در یک شرکت باربری به او گفتند که ما می خواهیم شما را بیمه کنیم، باید به ایران بروی و سابقه کارت را بیاوری. او هشت سال سابقه کارش را از اتحادیه گرفت و به نروژ برد و حالا در آنجا هم حقوق بازنشستگی می گیرد و هم سنواتش را به او داده اند. نیرویی که همه جوانی اش را در کشور ایران گذاشته و برای مردم ایران خدمت کرده در سال های میانسالی به نروژ رفته و حالا در آنجا هم از خدمات بیمه بهره مند شده و هم سنواتش را می‌گیرد». او مسئولیت‌پذیری تمام مسئولان دولت و نظام را برای حل مشکلات کامیون‌داران لازم می داند و ادامه می‌دهد:« ما کشوری مسلمان هستیم و باید حق و ناحق کردن حقوق کارگران برای‌مان دغدغه باشد. باید همه نهادها درزمينه از بین بردن مشکلات این قشر ضعیف از جامعه که در برابر کار سنگینی که انجام می دهند هیچ خدماتی نمی گیرند، مسئول باشند.

منبع: روزنامه «قانون»