با این وجود بیش از 2 ماه تمام است که این دو تیم در اوج مسابقات حساس خودشان هر روز این خبرها را بالا و پایین می‌کنند که آیا هیات‌مدیره عوض می‌شود؟ آیا مدیر عامل عوض می‌شود؟ در استقلال اوضاع بدتر هم هست چون قراردادها 2 امضا می‌خواهد که یکی از آنها امضای مدیرعامل و امضای دیگر برعهده معینی عضو هیات‌مدیره استقلال است اما وقتی کسی نمی‌داند چند روز آینده در این ترکیب خواهد بود یا نه چگونه با امضای قراردادها یا چک‌ها (بویژه چک‌ها) برای خودش تعهد ایجاد کند؟ نقل‌وانتقالات به همین دلیل ساده در استقلال جلو نمی‌رود و هر کاری هم که توسط سرمربی این تیم انجام شده شفاهی است و رسمیت ندارد. در پرسپولیس هم اوضاع رو به راه نیست، هر روز یک شایعه از درون ساختمان شیخ بهایی بیرون می‌آید، یک روز می‌گویند طاهری می‌رود، روز بعد طاهری با وزیر دیدار می‌کند و همه چیز محکم می‌شود، روز سوم معاون وزیر برخی از دو تابعیتی‌ها را از حضور در هیات‌مدیره منع می‌کند و به این ترتیب هیچکس نمی‌داند برای روزهای آینده کار به کجا می‌کشد.

 

در واقع وسط مسابقات لیگ قهرمانان آسیا مشکلاتی به وجود آمده که هم برانکو و هم منصوریان را آزار می‌دهد، آنها این روزها بعضا به جای آنالیز حریفان خود، در حال لابی برای تغییر یا عدم تغییر در میان مدیران خود هستند و بعضا به فکر این هستند که پول خود را در آینده چگونه زنده کنند. در هر صورت بهتر است وزارت ورزش این ماجرا را به اتمام برساند و با اعلام و تکمیل نفرات هیات‌مدیره استقلال و پرسپولیس آرامش کامل را هم برای لیگ قهرمانان آسیا و هم برای نقل و انتقالات زمستانی به این تیم‌ها بازگرداند. به نظر می‌رسد خود وزارت ورزش هم فکر نمی‌کرده این دو تیم در لیگ قهرمانان بمانند و صعود کنند اگرنه همان 2 ماه قبل هم این موضوع را مطرح نمی‌کردند، چرا که بیش از هر دلیل دیگری احتمالا وزارت اسامی جدید را اعلام نمی‌کند تا تمرکز این دو تیم در آسیا به هم نخورد چون همان اندازه که عدم اعلام اسامی جدید هیات‌مدیره‌ها می‌تواند منجر به تغییرات و عدم تمرکز شود شاید اعلام اسامی هم اینگونه شرایط را پیش ببرد. باید دید وزارت ورزش چگونه این معادله را حل می‌کند و نتایج این دو تیم در نهایت در آسیا به کجا می‌کشد؟