امروز: چهارشنبه 27 آبان 1405
    طراحی سایت
تاريخ انتشار: 12 تير 1395 - 12:52
اختصاصی/ گفت‌وگوی اتحاد جنوب با یک عضو انجمن معتادان گمنام؛

اتحاد جنوب: اعتیاد بلای خانمان سوزی است که خیلی ها را گرفتار کرده و به ورطه سقوط می کشاند. اعتیاد یک بیماری اصلی، پیش رونده و كشنده است. این عارضه، نوعی ارتباط تسکین دهنده با یک مادۀ روان گردان یا تأثیرگذار بر ذهن و یا رفتاری است که ما را در برابر ميل بیش از حد، ناتوان می کند. 8 سال و پنج  ماه است مواد را کنار گذاشته، خاطرات تلخی از روزهای ...

اتحاد جنوب-زهره عرب: اعتیاد بلای خانمان سوزی است که خیلی ها را گرفتار و به ورطه سقوط می کشاند. اعتیاد یک بیماری اصلی، پیش رونده و كشنده است. این عارضه، نوعی ارتباط تسکین دهنده با یک مادۀ روان گردان یا تأثیرگذار بر ذهن و یا رفتاری است که ما را در برابر ميل بیش از حد، ناتوان می کند.

زمانی که ماده مورد نیاز در اختیار بدن قرار نمی گیرد یا رفتاری که شخص معتاد بدان وابسته شده انجام نمی شود، نتیجه کار بروز علائم خماری يا محروميت است. معتادان و کسانی که آنها را دوست دارند به سختی حاضرند به این واقعیت تن دهند که اعتیاد نوعی بیماری است و همین امر سبب می شود تا فرد معتاد احساس شرمساری کرده و با انکار اعتیاد خود، بخواهد ثابت کند که اوضاع را تحت کنترل دارد.

آنچه در ادامه می خوانید گفت‌وگویی ست با یکی از بیماران بهبود یافته و شرح تلاش مستمری که او برای رهایی از این بیماری انجام داده است، او این تلاش را حاصل رسیدن به درک و پذیرفتن واقعیت ها البته در سایه ی عضویت در انجمن معتادان گمنام می داند. اتحاد جنوب شما را به خواندن این گفت‌وگو دعوت می کند. 


8 سال و پنج  ماه است مواد را کنار گذاشته، خاطرات تلخی از روزهای اعتیادش دارد، روزهایی که در حسرت دیدن فرزندش بوده، از جامعه طرد شده و خانواده و شغلش را از دست داده است ...

 

اتحاد خبر: چند سالتان بود که شروع کردید؟ 

از 13 سالگی؛ به مدت بیست و سه سال... از هروئین شروع کردم. معمولا هر فرد معتاد با سیگار شروع می کند. اما چون دایی من معتاد به هروئین بود در ابتدا به مدت 4 سال هروئین مصرف کردم و بعد از آن مشروبات الکلی و مواد سیاه (تریاک، شیره و...) و مرتب جایگزین میکردم.


اتحاد خبر: چه شد که به مصرف مواد روی آوردید؟ 

کم کم بعد از مصرف اولیه و ورود به عرصه اعتیاد دیدم دلایل زیادی برای مصرف دارم. چون در خانواده ما تربیت صحیح وجود نداشت. پدرم و برادر بزرگم مصرف کننده بودند و دیگری دایی ناتنی ام که مرا با این مسیر آشنا کرد. من از آنها الگوبرداری می کردم. 

ما خانواده فقیری بودیم و من به دنبال چیزی می گشتم تا فقر را در آن حل کنم و کمبودی نسبت به هم سن و سالانم نداشته باشم، اما نمی دانستم که مواد مخدر زندگی من را دربرمی گیرد. قدرت نه گفتن را هم نداشتم و در جمع دوستانم نگران افکار آنها نسبت به خود بودم یا اینکه بگویند قدرت و جرات مصرف سیگار را ندارم. در خانواده ما محبت آنچنانی نبود، نه اینکه بد باشند؛ من عاشق خانواده ام بودم اما محبت در خانواده وجود نداشت. خیلی دوست داشتم پدر و مادرم من را در آغوش بگیرند، حتی 30 ثانیه... و بعدها من در آغوش غریبه ها این محبت را پیدا کردم، -در انجمن معتادان گمنام- و فهمیدم در آنجا که همدردان من هستند می توانم محبت را پیدا کنم.

از دلایل دیگر روی آوردن من به مصرف مواد حضور در شب نشینی ها تا دیرموقع بود و اینکه من از مصرف دوستانم لذت میبردم.

تربیت اصولی در خانواده وجود نداشت. خانواده دوستان من را محک نمی زدند چون الگوبرداری از دوستان انجام می شود. آن روزها نمی دانستم مسائل خود را با چه کسی در میان بگذارم و همه ی اینها باعث شد که به مواد مخدر رو بیاورم.



اتحاد خبر: اولین بار مواد را از کجا تهیه کردی؟ 

از طریق دایی ام و جمع دوستان.


اتحاد خبر: روزانه چقدر برای مواد هزینه میکردید؟  

صحبت سی سال پیش است، در آن زمان روزانه حدود ۳ هزار تومان یا کمتر برای خرید مواد هزینه می کردم. در آن زمان مواد مخدر ارزان بود.


اتحاد خبر: پول تهیه این مواد را از کجا می‌آوردید؟ 

دایی ام خودش برای من تهیه می کرد ولی بعد از چند سال شروع به کار کردم. با کار در نانوایی و... هزینه های روزمره خود را تامین می کردم.


اتحاد خبر: بیشتر چه موادی مصرف می کردید؟ 

چند سال هروئین، چند سال مواد سیاه و... به اصطلاح روی انواع مختلف مواد مخدر پا می گذاشتم و رد میشدم و در زمان های مختلف انواع مختلفی از مواد را تجربه میکردم.


اتحاد خبر: مصرف مواد مخدر روی ظاهرت هم اثر گذاشته بود؟ 

۱۳ سالم بود که شروع به مصرف کردم. در این سن من یک نوجوان بودم که باید دنبال درس و مشق و راه های پیشرفت میبودم ولی چون مواد مخدر وارد زندگی من شد دیگر دنبال درس و مدرسه نبودم. چاقو، قرص و سیگار در جیب خود می گذاشتم و در زنگ تفریح سیگار می کشیدم. در آن سن جوانی اوقات فراغت و خوشی و ناخوشی را که باید با خانواده و خواهر و برادرانم می گذراندم در حال مصرف مواد مخدر بودم. و این لذت کاذب باعث میشد که خوشی واقعی و لذت واقعی از زندگی ندیده باشم. متاسفانه احساس میکردم خلا درونی من با مصرف مواد مخدر پر می شود. بدون تردید مصرف مواد روی جنبه های مختلف زندگی من تاثیر گذاشته بود.


اتحاد خبر: وقتی مصرف می‌کردی چه حسی داشتی؟ 

اوایل که بصورت تفننی مصرف می کردم حس خوبی داشتم ولی کم کم که مواد مخدر به زندگیم آمد و تبدیل به اجبار شد، اراده و زندگیم را از من گرفت. حس بدی داشتم و همیشه به دنبال قطع مصرف بودم، ولی به علت نداشتن آگاهی و دانش این قطع مصرف با شکست مواجه میشد.


اتحاد خبر: اینکه می‌گویند مصرف مواد مخدر توهم و احساس گیجی و خمودی می آورد درست است؟ 

موادهای امروزه یعنی مواد صنعتی روانگردان هستند و افسردگی و گیجی و منگی را برای مصرف کننده به دنبال دارند ولی مواد سنتی ندیده ام که توهم بیاورد. اما از لحاظ روحی افسردگی دارد، از لحاظ ظاهری هم تاثیر منفی دارد. وقتی مصرف داشته باشی به طور قطع تنهایی را ترجیح میدهی و دوست داری فقط ساقی و مواد مخدر را ببینی و در جایی باشی که دوستان مصرف کننده حضور دارند. ارتباطت با دنیا و مردم عادی را قطع و همیشه در خود و افسرده هستید.

 

اتحاد خبر: خانواده ات کی فهمیدند؟ 

نمیگذاشتم خانواده متوجه بشوند. تا چند سال به طور پنهان مصرف میکردم.


اتحاد خبر: در زمان مصرف ازدواج کردی؟ 

من تا سن 27-26 سالگی مصرف داشتم و بعد تصمیم به ازدواج گرفتم. به صورت مخفیانه مصرف میکردم و هرچه بود مواد مخدر بود و بس... بعدها زندگی با مواد مخدر برایم سخت شد چون همسرم باردار بود و کم کم متوجه موضوع شد و بحث طلاق پیش آمد. خانواده ام را دوست داشتم و دلم می خواست ترک کنم، اما نمی توانستم مواد مخدر را کنار بگذارم. بچه دار شدم اما خاطر مصرف مواد مخدر همسر و فرزندم را از دست دادم. همسرم ۵ سال در منزل پدرش زندگی میکرد. تبدیل به یک آدم لاابالی شده بودم؛ ضعیف و بدون هیچ قدرتی. حتی قدرت رویارویی و اجازه ی دیدار با خانواده ام را نداشتم. بچه ی من 2.5 ساله بود که به منزل پدربزرگش رفت و با کیف و کتاب مدرسه به خانه برگشت؛ من مراحل رشدش را ندیدم. این درد زیادی برای من بود.


اتحاد خبر: از آسیب هایی که اعتیاد برای شما داشت بگوئید. آسیب های اجتماعی ، یا در بستر خانواده... 

مردم من را قبول نداشتند. من تا سال سوم راهنمایی درس خواندم در حالی که نمرات خیلی بالایی داشتم؛ آرزوی ورود به دانشگاه را داشتم که نتوانستم. چه آسیبی بدتر از این که در خانواده و جامعه حرمت نداشتم و به من اعتماد نداشتند. کار خوب نداشتم و واقعیت اینکه از اجتماع طرد شدم و من هم با جامعه قهر کردم.

من چون مسیر را اشتباه رفتم با جامعه قهر کردم و در انزوا قرار گرفتم.



اتحاد خبر: چطور راضی شدید که به کمپ بروید ؟ آیا واقعا تصمیم به ترک گرفته بودید؟

به خاطر مصرف مواد مخدر همه چیزم را از دست داده بودم و هیچ چیزی برای از دست دادن نداشتم. دو بار به کمپ رفتم اما نتوانستم ترک کنم. بعد از آن خسته و رنجور از پدرم خواستم به من کمک کند تا دوباره به کمپ بروم. ما در محله ی کوچکی زندگی می کردیم و همه همدیگر را می شناختند. دو نفر از خیرین که آشنا و فامیل بودند از لحاظ مالی کمک کردند و به کمپ رفتم. اینجا من به درک واقعیت رسیده بودم که مواد مخدر همه چیز را از من گرفته است، خیلی خسته بودم. در انجمن معتادان گمنام یک سال مرتب جلسه رفتم، راهنما گرفتم و به حرف هایشان گوش کردم تا اینکه فکری به ذهنم خطور کرد. تصمیم گرفتم یک خانه بهبودی برای کمک به همدردانم راه بیندازم. من با یک اسم شکسته به انجمن آمدم ولی الان یک پسوند خوب دارم و همه من را با نام دایی می شناسند. این بیشتر من را به زندگی امیدوار می کند و انرژی زیادی به من می دهد تا بتوانم به تمام کسانی که به کمپ من می آیند کمک کنم تا پاک شوند.


اتحاد خبر: برای ترک مشوق داشتید؟

بیشتر شخصیت له شده خودم بود. خیلی افت کردم، یک روزی در محل زبانزد خاص و عام بودم. ولی روزی رسید که من را از محل بیرون کردند و اینقدر زشت و زننده بودم که هیچ اعتنایی به من نمیشد.


اتحاد خبر: بدترین حالی که در دوران اعتیاد تجربه کردید چه بود؟

عزیزانم را از دست دادم. بدترین حال آن موقع ها بود. هیچ کس را نداشتم، دومین بار که کمپ رفتم هیچ چیزی نداشتم جز عکس فرزندم و چادر نماز همسرم. شب ها علاوه بر درد خماری گریه میکردم و داغ از دست دادن عزیزانم برای من خیلی سخت بود. آن روزها واقعا سخت گذشت.


اتحاد خبر: مواد مخدر، چگونه به شما كمک می كرد؟

مواد مخدر کمکی که به من نمیکرد بلکه من را از همه دور می کرد. مواد مخدر چهره زیبایی ندارد. «علف هرز چیزی نیست جز گلی که هیچ کس دوستش ندارد.» علف هرز نیز ساخت خداست ولی چون هرز می رود کسی دوستش ندارد.

من معتاد هم چون راه را اشتباه میروم هیچ جایی ندارم و کسی مرا دوست ندارد.


اتحاد خبر: شما براي رسيدن به آرامش، دست به دامان مواد شديد، آيا راه بهتري نمي‌شناختيد؟

در آن سن و سال که عقلم به جایی قد نمی داد می دیدم هر روز پدر، برادر و دایی ام مصرف کننده مواد مخدر هستند و احساس من این بود که مشکلات با مصرف مواد مخدر از بین می رود. در آن سن نمی توانستم خوب و بد را از هم تشخیص بدهم، فکر میکردم راه خوبی است و من هم می توانم دنباله رو اینها باشم و مشکلاتم را از این طریق حل کنم.


 

اتحاد خبر: چ ند سال است که ترک کرده اید؟

8 سال و پنج ماه است که پاک هستم.


اتحاد خبر: میگویند مواد از فرد معتاد قوي‌تر است، بالاخره چگونه توانستيد بعد از 23 سال مصرف، مواد را شکست دهید؟

مواد مخدر شکست دادنی نیست. مشکل ما فراتر از مواد مخدر است. مشکل ما بیماری اعتیادی است که در وجودمان است. ما توانسته ایم با رفتن به انجمن و نکاتی که یاد گرفته ایم یک سد دفاعی برای جلوگیری از آن ایجاد کنیم. همه ی کسانی که مواد مصرف می کنند اجبار به مصرف دارند. همه آنها دوست دارند قطع مصرف کنند چون خسته شده اند، همه کسانی که مصرف دارند عاجز هستند. آنها که به درک رسیده اند که مواد مخدر به آنها آسیب می زند قطع مصرف می کنند. از بین 40 نفر معتاد که به دلایل مختلف مثل آزمایش خون برای ازدواج، جریان انحصار وراثت، ضعف جسمانی و یا زیاد شدن مصرف و با هدف کم کردن مصرف مراجعه می کنند تنها سه یا چهار نفر پاک می مانند چون عاجز شده اند؛ به درک رسیده اند و خسته هستند، به درک این واقعیت که مواد مخدر برای من مشکل ساز است، مواد مخدر عزیزان من را از من گرفته است و به واسطه مواد مخدر موقعیت های شغلی و تحصیلی ام را از دست داده ام.


اتحاد خبر: بزرگ ترین درسی که شما از مسیر بهبودی خود گرفتید چه بود؟

هیچ جا نتوانستند به من کار بدهند. بهترین دکترها بهترین داروها را به من دادند، بهترین روانشناسان نتوانستند مرا درمان کنند و نصیحت های بزرگان هم نتوانست من را ترغیب به ترک کند. فقط در انجمن معتادان گمنام توانستند من را به درک برسانند عشق را در انجمن معتادان پیدا کردم.


اتحاد خبر: دلیل اینکه انجمن معتادان گمنام این عشق را به شما می دهد چیست؟

هیچ جا من درک نمی شدم. من را در جمع خود راه نمی دادند این درک نشدن برای من تبدیل به یک معضل شده بود. ولی وقتی در انجمن جمع میشویم حلقه میزنیم، سکوت میکنیم و به هم احترام می گذاریم. نگاه می کنم در دنیای بیرون هیچ کس به من احترام نمیگذارد. ولی اینجا من را می پذیرند، به من عشق میدهند. جایی که بشود اینها را پیدا کرد میتوان بهبودی را هم بدست آورد.


اتحاد خبر: آیا وسوسه بعد از ترک و میل به مصرف به سراغ شما آمده؟ اگر بله... چگونه مقابله کردید؟

وسوسه که نه ولی اوایل پاک شدنم در یک کارواش کار می کردم. در محل کار من عموم رفت و آمد داشتند و به واسطه ی کارم باید ماشین ها را تمیز میکردم، حتی کف ماشین ها را جارو میکردم. این ماشین ها ممکن بود متعلق به یک فرد بیمار، مصرف کننده یا توزیع کننده ی مواد مخدر باشد. در آن زمان انحراف فکری اعتیاد به سمت من می آمد. به من یاد داده بودند که هر گاه انحراف به سمتم آمد چکار کنم. زنگ می زدم به راهنما و مشورت می گرفتم. یاد گرفته بودم با مشورت کردن، راهکار گرفتن، یاد خداوند و دعا کردن به آرامش برسم و خدا را شکر که نتیجه گرفتم.


اتحاد خبر: عدم تعادل ناشی از مصرف مواد باعث نمی شد که فکر کنید با دیگر مردم تفاوت دارید؟

صد درصد. من به خاطر مصرف مواد هیچگونه ثباتی نداشتم. من خیلی دوست داشتم به خانواده ام احترام بگذارم اما خمار که میشدم آدم دیگری می شدم، پرخاشگر میشدم و فکر می کردم باید سکان خانه دست من باشد، من برترم و یا در محل کار فکر می کردم از بقیه پرسنل بهتر هستم و حرف من صحت دارد. بخاطر نداشتن ثبات، نواقص من پررنگ می شود. حس خود برتر بینی داشتم و به خاطر مصرف مواد احساس می کردم از همه بهتر هستم.

 

اتحاد خبر: «عاجز بودن» در برابر بیماری اعتیاد را توضیح دهید؟

عجز دو معنی دارد. معنی واقعی آن نداشتن حق انتخاب است. وقتی عاجز می شوم یعنی حق انتخاب از من گرفته می شود چون مواد مخدر برای من تصمیم میگیرد. من عاجزم، من ناتوانم، من در برابر مواد مخدر شکست خورده ام.

من ۲۳ سال در غل و زنجیر مواد مخدر بودم و هیچ ثباتی نداشتم. ناتوان شده بودم و حتی برای حرف زدن باید مواد مصرف میکردم. من ناتوان ناتوان بودم، حتی در حرف زدن، راه رفتن و همه چیز...


اتحاد خبر: امروز که مواد مخدر را ترک کرده اید آیا هنوز خود را در برابرش عاجز می دانید؟

اگر بخواهم مثل گذشته زندگی کنم و با کله خودم راه بروم (با افکار خودم پیش بروم) باز هم این بیماری بر می گردد و من را به همان راه برمی گرداند. چون بیماری ما یک بیماری هوشمند است، چه یک ماه و چه ده سال. کافی ست بخواهیم به روال گذشته زندگی کنیم این بیماری بازمی گردد. باید جلسات و آموزش ها ادامه داشته باشد. ما به خاطر مصرف مواد مخدر آن هم طولانی مدت از اجتماع دور بودیم و حتی نحوه گفتاری ما هم تغییر کرد. برای برگشتن به اجتماع باید این مسیرها را طی کنیم. باید در مسیری که انجمن معتادان گمنام به ما هدیه کرده است باشیم. باید فرهنگ سازی شود تا جامعه ما را بپذیرد.

بایست از خود شروع کنیم و بعد از خانواده تا به جامعه وصل شویم. مسیر اشتباه مصرف مواد، و این مسیر انحرافی که سال ها طول کشیده است. امروز باید از خیلی لذت های آنی دوری کنیم و پرهیز کامل داشته باشیم تا بتوانیم دوباره به اجتماع برگردیم. اجتماع با ما آشتی نمی کند مگر اینکه به مسیر اصلی برگردیم.



اتحاد خبر: به نظر شما چه باید کرد؟ با این وسوسه، با این طرز فکر، با عجز در مقابل مواد...

من فقط یک چیزی را یاد گرفتم و تجربه کردم. کسانی که در خانه های بهبودی، یا مراکز بازپروری و یا هر جایی سم زدایی می شوند، فقط یک جایی هست که میتوانند در آنجا با یادگیری اصول هفتگانه و شرکت مرتب و منظم در جلسات آن به مسیر اصلی برگردند.

انجمن معتادان گمنام پناهگاهی است که ما تا آخر عمر باید با رفتن به این انجمن و شرکت در جلسات آن به چیزی که می خواهیم برسیم.

رفتن به انجمن و جلسات باعث می شود ما همدردها دور هم جمع شویم. در مرحله ی اول سکوت می کنیم و به حرف هم گوش می دهیم. درددل های خود را می گوییم. من حرف میزنم دوست من انرژی می گیرد، دوست من حرف می زند و من انرژی می گیرم؛ وقتی می بینم یک فضای روحانی در آن جلسه وجود دارد دوست دارم هر روز در آن جلسه حضور پیدا کنم. در آن جلسات من حضور خدا را حس می کنم. وقتی می بینم هر روز یک روز تازه تر و بهتر برای من است. پس هیچ کجا به من زندگی نمی بخشد به جز انجمن معتادان گمنام.


اتحاد خبر: چرا بعضی از معتادان از ترک کردن گریزانند؟

عمدتاً ترس از خماری دارند و اینکه نتوانند درد آن را تحمل کنند. ترس از درد جسمی و...

 

اتحاد خبر: در کمک به معتادین بیشتر از تجربه خود استفاده می کنید یا از نکات و آموزش هایی که دیده اید؟

برحسب تجارب ؛ من تجربه های خود را با آنها در میان میگذارم. البته در این سال ها چیزهای زیادی یاد گرفته ام؛ از آنها نیز استفاده می کنم. در واقع من بیشتر بین آنها هستم، وقتی می بینند بین آنها زندگی می کنم به خاطر این ارتباط راحت با من حرف می زنند و من نیز وقتی مشکلات را می گویم و از گذشته و دردهایم صحبت میکنم روحم صیقل داده می شود و احساس راحتی می کنم.


اتحاد خبر: حالا دقیقاً در چه نقطه ای قرار دارید؟

امروز آرامش را تجربه کردم و بهترین جای زندگی ایستاده ام، هم خودم آرامش دارم و هم خانواده ام. این مسیر را پذیرفته ام و خوشحالم که در این مسیر هستم.

 

اتحاد خبر: الان دیدگاه جامعه نسبت به شما به عنوان یک بیمار بهبود یافته چگونه است؟

امروز تقریباً من را پذیرفته اند و چیزهایی را که از دست داده بودم همه به من برگردانده شده، اعتبار، شخصیت، آبرو و... خوشحالم که پذیرفته شده ام و میتوانم در جامعه زندگی کنم. میتوانم راحت زندگی کنم و احترام بگذارم و متقابلاً احترام دریافت کنم.


اتحاد خبر: در حال حاضر هدف شما در زندگی چه چیزی است؟

هدف اصلی من این است که به بیماران کمک کنم و خدمت به مردم داشته باشم. خوشحالم که معتاد شدم چون به واسطه اعتیادم ارزشمند شدم و به خودشناسی رسیدم. خوشحالم که معتاد شدم چون من به توانایی خود پی بردم و فهمیدم که می توانم مفید باشم. امروز خوشحالم که دارم خوب زندگی می کنم و بین همدردانم زندگی می کنم. از محل کار من تا منزل 40 دقیقه راه است ولی هفته ای یک بار به خانه می روم، خانواده من هم راضی هستند و با این موضوع مشکلی ندارند.


اتحاد خبر: برای معتادانی که ترک کرده اند چه صحبت و توصیه ای دارید؟

من فقط به آنها می گویم همدردان عزیز من صمیمانه دوستتان دارم و اگر می خواهید در مسیر اصلی قرار بگیرید و به جامعه برگردید فقط باید انجمن معتادان گمنام را انتخاب کنید و   به حرف کسانی که در انجمن هستند گوش بدهید.


اتحاد خبر: برای پدر مادرها و خانواده ها چه توصیه ای دارید.

به نظر من خانواده ها باید خیلی محتاطانه تر رفتار کنند، و بیشتر برای بچه هایشان وقت بگذارند. پدر یا مادر تنها در فکر تفریح و دوستان و شغل خود نباشند بلکه بجای آن به فکر فرزندان خود باشند. باید انرژی بیشتری بگذارند و رفت و آمد فرزندان خود را کنترل کنند. بیشتر وقت بگذارند تا فرزند آنها با کسی که عامل بیماری اعتیاد است رفت و آمد نداشته باشد.



اتحاد خبر: سخن آخر را بگویید، سخنی که پیامی را برای خوانندگان این مطلب داشته باشد.

من از مردم و جامعه می خواهم که به معتادان، به کسانی که سم زدایی شده اند، به کسانی که در حال عذاب مصرف هستند -نمی گویم احترام بگذارند- ولی بی اعتنایی هم نکنند چون معتاد نیاز به محبت دارد. بیمار مبتلا به اعتیاد با محبت و توجه می تواند به آغوش جامعه برگردد. من با توجه خود می توانم یک چیزهایی را به معتاد بفهمانم تا بتواند برگردد. معتاد منتظر توجه و حمایت است تا برگردد...

من به خاطر اینکه راه را اشتباه رفتم یک آدم لاابالی شدم. امروز ما را دور نریزید، ما را کمک کنید؛ ما حمایت مالی نمی خواهیم؛ تنها به حمایت عاطفی نیاز داریم.



کانال تلگرام اتحادخبر


نظرات کاربران
ارسال نظر

نام:

ايميل:

وب سايت:

نظر شما:

تازه ترین خبرها

  • گردهمایی بانوان شین کیوکوشین استان بوشهر؛ تجلی همدلی، انضباط و پویایی در باشگاه کمالیان
  • تجلیل دهیار دهقاید از دانش‌آموزان خلاق دشتستانی؛ روایت حماسه شهدای دهقاید با هوش مصنوعی
  • بازسازی واحد بوتادین پتروشیمی جم جلوتر از برنامه؛ بازدید مدیرعامل از روند عملیات
  • برگزاری دوره آموزشی تخصصی برای دهیاران شهرستان‌های دیر و کنگان/ تصاویر
  • ۳۸ هزار سند دفترچه‌ای در بوشهر همچنان نیازمند تبدیل به سند تک‌برگ است؛ ۱۱ هزار سند تعویض شد
  • برگزاری نشست کارگروه فناوری اطلاعات و امنیت سایبری منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس در پتروشیمی زاگرس
  • حضوری هیئت سرشماری نفوس و مسکن در جزیره خارگ شد
  • بازطراحی سفر معاون علمی رئیس‌جمهور با رویکرد رشد برنامه محور و قدرت بنیان
  • مدیرعامل پتروشیمی پارس: تولید استایرن منومر در پتروشیمی پارس آغاز شد
  • «تکاملِ ابزار در سایه انجمادِ روح: پارادوکس حکمرانی در عصر تکنولوژی»
  • از بوشهر تا پرسپولیس؛ حسین بحرینی، مربی پرافتخار بوشهری، در جمع مربیان سرخ‌پوشان پایتخت
  • عناوین روزنامه‌های ورزشی امروز1405/08/26
  • عناوین روزنامه‌های امروز1405/08/26
  • «نخل آواز»؛ صدای غیرت هنرمندان بوشهری در روزهای جنگ رمضان
  • مشکلات سوخت‌رسانی در ۱۱ استان به‌زودی برطرف می‌شود
  • چهار انتصاب مدیریتی جدید در شرکت پلیمر آریاساسول
  • فاطمه (س) فراتر از زمان و زمانه
  • بنزین بهانه است؛ تاوان ناکارآمدی را چرا مردم بپردازند؟
  • خرده‌گیر و درشت‌ول‌کن
  • سقوط کامیون از پل در جاده دالکی به کنارتخته؛ ۲ نفر مصدوم شدند
  • پوچتینو در یک قدمی حضور در منچستریونایتد قرار گرفت
  • سردار خرم‌دل: نظام جمهوری اسلامی با شهادت افراد از بین نمی‌رود
  • آغاز عملیات اجرایی مخازن کروی ذخیره خوراک و محصول در پلیمر کنگان / گامی راهبردی در تکمیل زیرساخت‌ها
  • در نشست با رئیس دانشگاه علوم پزشکی بوشهر؛ مطالبات درمانی بخش سعدآباد مطرح شد
  • کبریتِ بی‌تدبیری بر بنزینِ کلافگی!
  • فارسی دومین مصدوم تیم ملی فوتبال؛ دوری سه هفته‌ای از میادین
  • بنیامین سلطانیان به مدال طلا رسید
  • قاسم‌پور تکلیف خودش را مشخص کند؛ انگیزه‌ای برای انتخابات کمیته ندارم
  • گردهمایی بانوان شین کیوکوشین استان بوشهر؛ تجلی همدلی، انضباط و پویایی در باشگاه کمالیان
  • تغییر ۵۰ تا ۶۰ درصد ترکیب تیم ملی فوتبال؛ به دگرگونی بزرگ نیاز داریم
  • گامی علمی برای توسعه زنجیره ارزش پتروشیمی؛ رونمایی از کتاب تخصصی تولید پروپیلن با تألیف مدیرعامل پتروشیمی جم
  • انتصاب محمدعلی عبدالشیخی به‌عنوان مشاور و دستیار مدیرعامل بیمه تعاون کشور
  • فرزانگی در عصر تفرقه
  • از فقر اقتصادی تا ضعف اعتقادی
  • ‌‌«بوشهرمال» می‌تواند محور تجارت و گردشگری منطقه آزاد بوشهر شود
  • افتتاح و بازدید از ساختمان اداری منطقه آزاد بوشهر با حضور مسئولان ارشد کشور و استان / تصاویر اختصاصی اتحاد خبر
  • استاندار بوشهر: منطقه آزاد بوشهر سرزمین فرصت‌های طلایی برای سرمایه گذاری است
  • 🎥ویدیو/صادرکنندگان بوشهری از موانع پیش‌روی صادرات می‌گویند
  • دلار بسوزانید، شاید اقتصاد درست شد!
  • در آبان پیش‌رو با احتیاط بیشتری رانندگی کنیم
  • محبی: توانمندسازی فرهنگی و تحصیلی دانش‌آموزان اولویت دارد
  • 🎥ویدیو/حضور گسترده مردم بوشهر در راهپیمایی ۱۳ آبان
  • استاندار بوشهر در دیدار با معاون اول رئیس‌جمهور بر تخصیص اعتبارات بیشتر برای تکمیل پروژه‌های مهم استان تاکید کرد
  • « تولید در خطِ‌مقدم ، منابع انسانی در حاشیه! »
  • حیاتی از کارنامه اشتغال تا افق توسعه اقتصادی پارس
  • .: عباسی 1 روز قبل گفت: موفق باشید ...
  • .: موسوی حدود 2 روز قبل گفت: واقعا زیبا بود.. از ...
  • .: مهرداد حدود 3 روز قبل گفت: یکی از بهترین مدیران ...
  • .: نیکنام حدود 3 روز قبل گفت: درود بر شما بسیار ...
  • .: نبی الله احمدی حدود 5 روز قبل گفت: رحمت خداوند بر این ...
  • .: فراهانی حدود 5 روز قبل گفت: احسنت ...
  • .: جلیل دانایی فر حدود 8 روز قبل گفت: درود و سپاس از ...
  • .: جهان حدود 9 روز قبل گفت: درود بر نویسنده گرامی ...
  • .: جاوید حدود 10 روز قبل گفت: کاملا واقعیت دارد. این ...
  • .: زهره عرب حدود 10 روز قبل گفت: متأسفانه سرمایه‌ی انسانی آخرین ...