اتحاد خبر: مردم ایران در 24 خرداد 1392 با حضور معنادار خود در انتخابات به افراطیون داخلی نه گفتند و برای ریاست قوه اجرایی کشور فردی معتدل را برگزیدند. انتخابی که پس از حمایت صریح سید محمد خاتمی و اکبر هاشمی رفسنجانی از حسن روحانی صورت گرفت. در این میان از انصراف دکتر عارف که نقش مهمی در ائتلاف اصلاح طلبان و اعتدال گراها و پیروزی دکتر روحانی شد نیز نمی توان چشم پوشید.

به مناسبت سومین سالروز انتخاب دکتر حسن روحانی به ریاست جمهوری اسلامی ایران، اتحاد جنوب از برخی فعالان سیاسی دو سئوال را پرسیده است:

1.  ارزیابی شما از عملکرد 3 ساله دکتر حسن روحانی و دولتش چیست؟ 

2. پیش بینی شما از انتخابات ریاست جمهوری سال آینده چیست؟

حمید موذنی

روزنامه نگار و فعال سیاسی

1. دولت روحاني، در شرايطي سخت تر از دولت اصلاحات، بر مسند كار قرار گرفته است. شرايط دولت روحانی، دست و پنجه نرم كردن مدام با بحران بوده است: بحران نرماليزاسيون، بحران اشتغال، بحران اقتصاد، بحران سياست خارجی، بحران اميد، بحران اجتماعي، بحران زيست محيطی و... در چنين شرايط صعب و سختي، روحانی می بايست كشتی دولت را در گردابی چنين حايل رهنمون سازد.
روحاني اما با تدبير، حلم و اميد آفرینی توانسته به خوبی مسير كشتی را به پيش ببرد. دولت روحانی اما از دو منظر، بايست پيش رود كه كاری بسيار سخت و پيچيده است.
اول؛ بحران دولت گذشته: دولت روحانی از سويي اسير آوار بر جای مانده دولت گذشته است. آواربرداری از ويرانه هاي دولت قبل كار سخت دولت روحانی است. شايد به زعم برخي انداختن توپ ناكارآمدی به زمين دولت قبل، تاک تيک مناسبي باشد اما واقعيت آوار دولت قبل وضعيتی بسیار وخيم تر از اين است كه بتوان از اين تاک تيک استفاده نمود. براي همين نياز دولت روحاني، نرماليزاسيون و گذار سخت و پيچيده از اين پيچ تند و خطرناک بوده و هست.
دولت قبل از روحانی، نه تنها وضعيت اقتصاد و معيشت كشور را دچار بحران، فساد و ناكارآمدی كرد كه در هشت سال زعامت به لحاظ روانی نيز، جامعه را به لحاظ اخلاق، اميد و ايمان به سمت انحطاط و فرود گسيل داد.
دولت نُهم و دهم احمدی نژاد، چنان قحط سالی از عشق و اميد و ايمان را ترويج داد و به گفتمان تبديل كرد كه مردمان و ياران نيز فراموش كردند عشق و اميد و ايمان را. در چنين شرايطي هر چه خوب بود، ضد ارزش شد و هرچه ناهنجاری بود، مشروعيت يافت. آمار بزه و جرم و طلاق و فساد افزايش يافت و كشور با بحران رواني روبرو گشت.
شايد اين بدترين اتفاق رخ داده در كشور بود. بر همين اساس دولت روحاني بايست هم بر روح اميد بدمد و هم اخلاق و ايمان را بازسازي نمايد. دلواپسان و كاسبان آن دوره نيز تمام تلاش خود را بكار بسته اند تا نوميدي را گسترش دهند و بر همين اساس مدام در كارهاي دولت و تدبيرهاي آن سنگ اندازي مي كنند.
دلواپسان و تندروهايي كه نوستالژي هاي دولت قبل را دارند، هدفي جز ايجاد نوميدي و قهر مردم با صندوق هاي راي ندارند تا از نو، كاسبی خود را احيا و رونق بخشند.
دوم بحران سياست خارجی:
سياست خارجه در دولت احمدي نژاد، ديپلماسی نبود، تقابل بود و ايجاد بحران مدام. سياست خارجه و داخلي دولت قبل، تقويت گفتمان تقابل بود. بر همين اساس روز به روز بحران سياست خارجه با وضع تحريم ها، بيشتر ميشد و فاصله و تقابل كشور با جهان افزوده تر مي شد. اين بحران سياست خارجه، دستاويزي براي دور زدن اقتصاد بود تا افرادی، خارج از محدوده ی قانوني با هدف دور زدن تحريم ها، بخش زيادي از ثروت ملي و سرمايه اقتصادي را حيف و ميل نمايند. دولت روحاني در اين زمينه، سنگ تمام گذاشت و توانست با سرانجام بخشيدن به برجام، هم سياست خارجه را تعاملي و احترام آميز نمايد و هم اينكه سايه ی جنگ و تحريم ها را از سر كشور بزدايد. تندروها و دلواپسان شيفته ی دولت قبل اما كماكان بر توپ تخريب دولت می كوبند و هدف اصلي آنها نيز كماكان اميد مردم است. مردمي فرهيخته و صبور كه در هفتم اسفند 94 اما مهر تاييدي بر برجام زدند و با رای به ليست اميد، از ورود تندروها، مخالفان دولت و نابرجاميان به مجلس دهم جلوگيري كردند. مردم براي عدم تكرار مجلس نُه، ضمه آن را برداشتند و فتحه بر نه گذاشتند و با نَه خود، مجلس اعتدال و اميد را برساختند.

نقدهايي هم بر دولت تدبير و اميد وارد است . يكي از مهم ترين آنها اختلاف نمايندگان دولت در استان ها با اصلاح طلبان است. متاسفانه اين وضعيت ضمن اينكه به دو دستگي و اختلاف بين اصلاح طلبان انجاميده موجب فاصله مردم و اصلاح طلبان با دولت هم شده است. دولت روحاني بايست تلاش كند، اگر توان بكارگيري مديران حداكثري با برنامه هاي خود و رضايت مندي اصلاح طلبان در وضعيت پيش رو  را ندارد ، لااقل بايست مديران حداقلي و افرادي را بر مصدر امور بگمارد كه  عملكرد آنها به تشديد اختلاف و فاصله با اصلاح طلبان نيانجامد. يا اينكه مديران خود را با همراهان واقعي دولت در بزنگاه هاي انتخابات همسو سازد.
در اين خصوص تدبير دولت حسن روحاني بايست بتواند مشكل را حل نمايد يا اينكه بر تعامل واقعي با اصلاح طلبان تمركز نمايد.

2. مردم بزرگ ايران، نشان داده اند كه صلح، سلام، مهر و اعتدال منش آنهاست. آرا آنها هميشه معطوف به صلح، آزادی و برابری است. بر همين اساس گرچه تندروها و دلواپسان با تخريب و ايجاد مانع عليه برنامه های دولت تدبير و اميد، صندوق های رای و اميد، مردم را هدف قرار داده اند، اما اين بار نيز مردم با تدبير و اميد خود، مهر تمديد و تاييد بر ادامه ی حضور دولت روحانی بر مصدر قوه مجريه خواهند زد.