اکبر صابری:

یکسال از سفر ابدی فقید سعید حجت الاسلام حاج سید کاظم شهبازی گذشت و من هنوز رفتنش را باور نمی کنم. هنوز منتظر پیامکهای صبح شنبه و زنگ های یه روز در میانشم.
حاج سید کاظم فقید را فقط دوستان نزدیکش خوب می شناختند. نه اینکه معصوم بود و یا امامزاده؛ خیر! او هم یک انسان بود و ممکن الخطا؛ اما اینقدر حسن و خوبی داشت که اندک خطا و معایب احتمالی اش در انبوه خیرات و برکات و مهربانی هایش گم می شد.
در بزرگی اش همین اندازه بس که با بزرگان زیادی حشر و نشر داشت و نزد بزرگانی چون یادگار ارزشمند امام راحل (ره) حضرت آیت الله حاج سید حسن آقای خمینی دارای قرب و منزلت ویژه ای بود. شنیده بودم با حاج سید حسن آقا حشر و نشری دارد ولی حد و حدودش را نمی دانستم. وقتی حاجی دار فانی را وداع گفت حاج سید حسن آقا به محض شنیدن، پیام تسلیتی ارسال فرمودند و عمیقاً اظهار تاسف و تاثر کردند. ولی عمق ارتباط عاطفی حاج سید حسن آقا با مرحوم حاجی را وقتی بیشر متوجه شدم که در دیدار مهرماه امسال اصلاح طلبان استان بوشهر با حاج سید حسن آقا، ایشان در جمع حاضرین گفتند: جای حاج آقای شهبازی در این جلسه خالی بود! و این در حالی بود که هشت ماه از فوت مرحوم حاجی می گذشت؛ حاج سید حسن آقا در ادامه خطاب به حاج شیخ محمد زارع  - از دوستان مشترک مرحوم حاجی و حاج سید حسن آقا- گفتند: هماهنگی کنید سری به خانواده آقای شهبازی بزنیم و احوالشان را بپرسیم؛ که آقای زارع به ایشان گفتند خانواده آقای شهبازی تهران نیستند و رفتند شهرستان.
جالبتر برای من متن پیامی است که یادگار بزرگوار امام راحل برای سالگرد مرحوم حاج آقای شهبازی فرستادند. حاج سید حسن آقا در این پیام، مرحوم حاج آقای شهبازی را «برادرم» خطاب کرده که بیانگر عمق ارتباط عاطفی این دو بزرگوار بوده است.
از حاج سید حسن آقای خمینی که بگذریم؛ مرحوم حاج آقای شهبازی ارتباط نزدیک و صمیمانه ای با بیت و دفتر جناب حجت الاسلام سید محمد خاتمی رییس جمهور دولت های هفتم و هشتم، حجت الاسلام علی یونسی وزیر اطلاعات دولت اصلاحات و دستیار ویژه رییس جمهور فعلی دکتر روحانی، حجت الاسلام موسوی لاری وزیر کشور دولت اصلاحات و بسیاری دیگر از وزرا و کابینه دولت های گذشته و فعلی، تعدادی از اعضای شورای شهر تهران، بسیاری از نمایندگان ادوار مختلف مجلس از سراسر کشور، آیت الله حسینی بوشهری نماینده استان بوشهر در مجلس خبرگان رهبری و..... داشت.
در طول یکسال گذشته سه رییس دوره ای جبهه اصلاحات کشور به استان بوشهر سفر کردند؛ هر سه نفر (آقایان محمد خون چمن ـ دکتر حکیمی پور- مهندس غریبانی) مرحوم حاجی را خوب می شناختند و برای ما دشتستانی ها جالب بود که این بزرگان وقت حضور در دشتستان چقدر از مرحوم حاج آقای شهبازی تعریف و تمجید می کردند.  
ایشان مشهور در پایتخت و در جمع بزرگان بود؛ در حالی که در شهر و دیار خود کمتر کسی از این همه بزرگی و رابطه وی با بزرگان مطلع بود.

***

خاطره ای از آخرین دیدار
تا آخرین نفس  دغدغه برای مردم و اندیشه اش

پنجشنبه 16 بهمن ماه 1393 قبل از غروب بود که حاج اقا شهبازی زنگ زدند وبه شوخی گفتند: مرد حسابی ما دیشب تا حالا برازجونیم چرا یه سراغ از ما نمیگیری؟ گفتم نمی دونستم اومدی برازجون. گفت حالا که فهمیدی بیا خونه بنشینیم. گفتم حاج اقا من تو مسیرم و با خانواده داریم میرویم بوشهر شام منزل برادرم. گفت خوب شام را زود بخور و بلند شوبیا...
حدود ساعت 11و ربع شب بهش زنگ زدم و گفتم حاجی من حالا چغادکم. تا بیام بچه ها را برسونم خونه و بیام خدمت شما دیر میشه و فردا صبح میبینمت. گفت نه من بیدارم و حتما همین امشب بیا کارت دارم.
حدود 11 و 45 دقیقه رسیدم در خونه حاجی ؛ رفتم داخل. دیدم دو تن از دوستان حاجی در منزل تشریف دارند آقایان طالب مظفری و مهندس روشن طبری. ولی حاج آقا نیست. گفتم حاجی کجاست؟ گفتند حالش خوب نیست و تو اطاق خوابیده!
گفتم از بعدازظهر دوپای ما را در یه لنگ کفش کرده زودی بلند شو ببینمت؛ حالا که اومدیم آقا رفته گرفته خوابیده؟
دوستان گفتند حاجی حالش خوب نیست و یکی از دوستان داره دست و شانه هاش را ماساژ میده....
5 دقیقه ای حدوداً گذشت حاجی بلند شد و اومد بیرون و با ما سلام و مصاحفه کرد و کنار من نشست. گفتم حاجی بد نباشه؟ گفت نمیدونم؛ یه دفعه افتادم رو سرفه و بعدش حالم از تنظیم خارج شده......
گفت جریان آمدن اقای خون چمن رییس دوره ای جبهه اصلاحات کشور به برازجان چی شد؟ گفتم سالن را اوکی کردیم ولی بلیط هواپیما هم برگشتش اوکی شده ولی اومدنش هنوز اوکی نشده. به همین دلیل بنرها و اطلاع رسانی را شروع نکردیم. میترسیم بلیطش جور نشه که بیاد.
گفت کپی کارت ملی آقای خون چمن را به من بده و فردا صبح کار تبلیغات و دعوت دوستان را شروع کنید. من فردا صبح میروم تهران و بلیط آقای خون چمن هم اوکی میکنم و ایشان میاد. شما برید بقیه کارهاتون را انجام بدید.
گفتم آخه همه پروازها پره و ما خیلی سعی کردیم نشد؛ گفت ای بابا (تکیه کلام معروف حاج آقا) من میگم بلیط حله و ایشون میاد. گفتیم چشم آقا ما از فردا صبح بقیه هماهنگی ها و.... را انجام میدیدم.
گفت دیگه چه خبر؟ رفتیم رو یکی دوتا موضوع دیگه و چند دقیقه ای صحبت کردیم که حال حاجی بد شد و دوباره سرفه های شدیدی ایشان را گرفت.(حدود ساعت 12 و ربع نیمه شب) بلند شد چند تا دور تو اطاق زد ولی سرفه ها امانش نمی داد. با زیر پیراهن کنار ما نشسته بود. رفت پیراهنش را برداشت گفت بچه ها منو یه جایی برسونین حالم خیلی بده و همین طور که پیراهنش را می پوشید به سمت درب حیاط حرکت کرد و ما پشت سرش سریع راه افتادیم.
حاجی تا درب حیاط دیگه زانوهاش یاری نکرد و با کمک آقای روشن طبری و مظفری سوار ماشین شد و با سرعتی فوق العاده کمتر از دو دقیقه ما درب بیمارستان 17 شهریور بودیم ولی حاجی دیگه نای پیاده شدن نداشت و نفس های آخر را می کشید. در میان راه درب بیمارستان تا داخل اورژانس که بیش از یک دقیقه طول نکشید حاجی دچار تهوع شدید شد و همزمان به کما رفت....
از شروع سرفه های پی در پی حاجی تا به کما رفتن وی کمتر از 5 دقیقه اتفاق افتاد....
تلاش کادر درمانی و اورژانس و شوک ها و آمپول ها و.... که حدود 45 دقیقه ای به طول انجامید به نتیجه نرسید و بالاخره حدود ساعت یک بامداد 17 بهمن بود که روح بلند آقای شهبازی به آسمان پرواز کرد و ما در حسرت مهربانی هایش همچنان برهوت را نفس می کشیم... و برای من که تا آخرین دقیقه حیاتش شاهد مهربانی ها و دغدغه هایش برای مردم و اندیشه اش بودم این درد و مصیبت بس سنگین و باور نکردنی....
 روحش شاد..../ج