نامه ای سرگشاده خطاب به استاندار بوشهر

حسین رویین تن:

واضح ومبرهن است که جناب استاندار ، در حوزه اجرائی، همراه با عوامل اجرائی تان، باید مدافع حقوق و امور عموم باشید.
چگونه است که عده ای در اداره جات این استان بعنوان کارمند پشت میزها نشسته اند تا امورات مردم را تسهیل کنند و به رفع مشکلات عمومی بپردازند، و با رفتارانسانی و رحمانی خود که سفارش خدا وقرآن ورسول ورهبریست، مردم را به دین وآیین واین انقلاب خوشبین کنند و پیوند مردم را با نظام و رهبری وسایر کارگزارانش محکم ومستحکم کنند، اما متاسفانه دقیقن خلاف جهت های یادشده اقدام میکنند و مردم را روز به روز از مرکز و محور دین وانقلاب، دور و دورتر میسازند و هیچ کس هم نه نظارت میکند و نه در جلوگیری از این عمل بی رضای خدا ممانعت. این افراد با رفتارهای دوگانه و چندگانه خویش بامردم، بگونه ای عمل میکنند که هرفردی که بعنوان نام بی مسما وکذائی امروزی، (ارباب الرجوع!!!!!!) از ادارات ما، نومید و دلشکسته و بغض آلود بیرون میاید، دقیقا یک انبار باروت و ویک چاشنی انفجاری قویست که اگر منفجر شود، قدرت تخریبش میتواند بیش از یک تن t,n.t باشد.
امروزه در این دنیای ناامن پیرامونی  که در بعضی از کشورها شاهدیم، هر روز اخباری از انفجار بمب یا حملات انتحاری وکشتار عمومی بگوش میرسد، و مردمانش با احساس هرلحظه مرگ زندگی میکنند، اما در ایران آرام ما که به لطف خدا و تدبیر وتیز بینی های رهبری وتلاشهای بی وقفه و شبانه روزی و خستگی ناپذیر عوامل امنیتی ما، مثل سربازان گمنام و  ارتش و سپاه و مرزبانان غیور این بوم بر، مردم با کمال آرامش وامنیت زندگی شیرینی حداقل از نظر تامین جانی دارند ،آیا با رفتارهای زشت و بد عده ای کارمند که حقوق و مزایا میگیرند تا امور مردم را سامان دهند، باید حلاوت و شیرینی  زحمات فوق الذکران، در کام مردم  تلخ گردد؟

جناب استاندارعزیز و محترم
در بعضی از نهادهای ما که کارهای ملکی و مهم و یا امور مالی و این امور انجام میپذیرد، بدلیل گرفتن رشوه وحق العمل کاری و تبانی با بعضی از افراد در پایمال کردن حقوق عمومی و تاراج انفال و منابع طبیعی و اراضی ملی، بدنام شده اند و در اذهان عمومی دارای سابقه تخلف هستند و متاسفانه بعلت عدم دقت یا کم کاری یا سهل انگاری یا هرعنوان دیگر حراستها، افکار عمومی به بدبینی در کلیت نظام متوجه  میگردد. نظامی که خون شهدای والامکان ما، در برگ برگ و ریشه ریشه این درخت ساری و جاری گشته که اگر اجازه داده شود این روند مخرب و بنیانکن ادامه یابد و نهادینه و عادی شود، خداوند از سر تقصیرات هیچیک از مسئولان نخواهد گذشت و آه و دود دل مادران و پدران شهید داده همه را خشک خواهد کرد.

جناب استاندار مدعی العموم متعهد
یه وقت نیندیشید که سواد ندارم و جنابعالی را با دادستان عوضی گرفته ام نه ،چرا که او در حوزه قضائی و دعاوی، مدعی العموم است و خدمات آنان را نیز در برخورد با تخلفات روزنامه نگاران مشاهده کرده ایم.
اما در امور اجرایی و تضییع حقوق مردم در ادارات مختلف این شما هستید که باید (دادمردم) بستانید.

*وینستون چرچیل میگوید: در یک سیستم معیوب، سعی کنید لال بودن راتمرین کنید، این تمرین در میزان عزیز بودن شما کمک میکند اگر مدیرانتان 3یا4ایراد دارند انتظار رفتنش را نکشید چون قطعن نفر بعدی با 43 ایراد میاید این خصیصه ی یک سیستم معیوب است، او در جای دیگر معتقد است که، در این سیستم معیوب آسته برو آسته بیا که گربه شاخت نزنه، مگراینکه با گربه نسبتی داشته باشید.

اینجانب با رعایت تمام قوانین موجود، در زمین کشاورزی ام قطعه زمینی را تبدیل به کارگاه پروار بندی کرده ام ، وتمام عملیات ساختمانی آنرا از فونداسیون و پی  ریزی آن تا بهره برادری کنونی، آنرا با نظارت دقیق بازرسان محترم جهاد و نهادهای مربوطه انجام داده ام درختان و سرسبزی آن را همه میتوانند در (گوگل ارت) مشاهد کنند با اخذ پروانه تاسیس و پروانه بهره برداری و پروانه تاسیس بهداشتی و مجوز کاربری و تائید ثبت اسناد دشتستان جهت تفکیک به اموراراضی بوشهر برده ام که جواب آن  فقط کار یک ساعت است اکنون 1ماه است که بیخود و بی جهت کارم را با اشکال تراشی های بیهوده به تعویق انداخته و می اندازند و هرچه داد و فریاد میکنم کسی بدادم نمیرسد ، گاهی با خود می اندیشم و بدرگاه خدا عرضه میدارم، که بار پروردگارا این کوچک، که خود هم خبرنگار هم اهل قلم و هم یک فعال در تمام عرصه های اجتماعی سیاسی  است را اینگونه از سر میدوانند وحیران و سر گردان این اطاق و اون اطاق  میکنند، تو بفریاد آنانی برس که نه زبان گفتن دارند ونه قلم نوشتن )).

 والی عزیز،به این جملهء پرمحتوی ،ژرف بیندیش؛ "نعرهء هیچ شیری خانه ها را ویران نمیکند، اما من بشدت از سکوت موریانه وحشت دارم."

جناب عزیزمصر دیارمان سالاری جوان وپرکار
این اداره کارش آنقدر به جای باریک رسیده که کمتر کارکنانش هستند که به همدیگر اعتماد داشته باشند، بگونه ایکه وقتی کارمندی قصد دارد به اطاق همجوار خود برود، نوکرالرجوع!!! ها را از اطاق بیرون میکند در اطاق را قفل میکند و میرود تا کارش را انجام دهد و برگردد!!! گویا جناب حسن روحانی در میان ادارات خود، فقط کلیدش را به مدیران این اداره محترم و امین عطا کرده، والله این را که میگویم طنز نگیرید (البته حقیر از طنزنویسان مدال دارکشوری،استانم)، از یکی از کارمندان که در جریان کارم بود، پرسیدم برادر این کار من که هیچ ایراد واشکالی نداشت و راه انداختن آن کار دو سطر موافقت و یک امضاء وثبت شماره بوده، خنده ملیحی کرد و گفت: برادر فضا طوری مملو از (ریزگردها) ی تخلف شده که اگر فردی مثل شما با این کارعادی مراجعه کرد و زود جواب گرفت کارمند بعدی میاد به او میگوید چقدر دشت کردی به این زودی کارش را راه انداختی!!!؟؟؟ الله الله الله به این خسران ....

جناب استاندار مدعی العموم عزیز
اینجانب با پذیرش تمامی بار حقوقی این مکتوب از شما انتظار دارم بداد این مردم، بداد این انقلاب بداد این نظام برسید ، نگذارید، واقعیت این شعر خدای نخواسته تبلور بیابد که: تپیدنهای آهستهء دلها ناله میگردد / فراترگر رود این ناله ها فریاد میگردد.

جناب استاندار شهید داده
مادر پاک خودت و دیگر مادران این دیار، جگر گوشه های خود را دادند، تا ظلم و فساد وتبعیض و رشوه و کارشکنی و کارچاق کنی، و بی میلی به مردم، ریشه کن شود و کارمندانی امین و امانت دار ، رحیم و مردمدار، سرکار بیایند، نه امروز بجائی برسیم که داد مردم به آسمان باشد و حق پایمال شده اشان دفن در زمین.

جناب والی ولایت عشق وایثار وشهادت، بوشهر کهن
در پایان ازباب یک حامی و همراهت در عمران این منطقه مستحق عمران و آبادی، توصیه میکنم که نامه امام عدالت پیشه مولا علی (ع) را به والی خود، مالک اشتر که در نوع خود بی نظیر وبی بدیل ترین مانیفست کامل کشور داریست را چاپ و تکثیر کرده و به مدیران تمامی ادارات خود چه در سطح کل و چه جزء قرار بدهید و از آنان بخواهید آنرا نصب العین خود قرار داده ونیز کمیته ای را برای پیگیری آن انتخاب کنید تا برعملی شدن این عهد نامه نظارت کند و حتا با قرار دادن امتیازاتی برآن، آزمونی کتبی از محتویات این عهد نامه در میان مدیران بعمل آورید یا حداقل همه را در مطالعه عمیق آن موظف بگردانید، باور کنید جناب استاندار آنوقت شاید شاید، شاهد رخت بربستن بعضی از کژی ها در بعضی از نهادهای خود باشیم،(البته نشریات واهل مطالعه استان بوشهر اطلاع دارند که این توصیه را  توسط مطبوعات به همه استانداران پیشین هم داده ام اما افسوس از ذره ای عمل).
برخود فرض و لازم میدانم از همین جا اعلام کنم  دست مدیران و کارمندان پاک دست خداترس و شریف و مردمدار و امین را که در ادارات ما کم هم نیستند میبوسم و براین بوسه افتخار میکنم و میدانم که خدا پاسدار حرمت این عزیزان بوده و خواهد بود.

در پایان لازم میدانم به هر مسئولی که روی سطر سطر این مکتوب اعتراض دارد پاسخگو و در حد وسعم  مدرک داده و کد آزاد کنم.....

درپایان با تقدیم این خاطره تاریخی از خانم معلمی در یزد شمارا بخدا میسپارم:

سرباز کوچک سرزمین ایران - حسین روئین تن

میگن در یزد، خانم معلمی پس از چند بار آموزش درس از شاگردانش پرسید:
چه کسی متوجه نشده است ؟
سه نفر از شاگردان دستشان را بالا بردند....
معلم گفت: بیایید جلوی تخته و چوب تنبیه خود را از  کیفش بیرون درآورد.
تمام دانش آموزان جا خوردند و متعجب و ترسان به خانم معلم نگاه می کردند.
معلم به یکی از سه دانش آموز گفت : پسرم این چوب را بگیر و محکم به کف دست من بزن.
 دانش آموز متعجب پرسید: به کف دست شما بزنم؟ به چه دلیل؟
معلم گفت: پسرم مطمئنا" من در تدریسم موفق نبودم که شما متوجه درس نشدید...!!!  به همین دلیل باید تنبیه شوم.
دانش آموز اول چند بار به دست معلم زد و معلم از درد سوزش دستش، آهی کشید و چهره اش برافروخته شد.
نوبت نفر دوم شد. دانش آموز دوم که گریه اش گرفته بود به  معلم گفت : خانم معلم ! به خدا  من خودم دقت نکردم و یاد  نگرفتم. من دوست ندارم با چوب  به دست شما بزنم.
 از معلم اصرار و از دانش آموز  انکار! دیگر، تمامی دانش آموزان کلاس  به گریه افتاده و از بازیگوشی  های گاه و بيگاه داخل کلاس،  هنگام درس دادن معلم شرمسار  بودند....!!!
از آن روز دانش آموزان کلاس از  ترس تنبیه شدن معلمشان جرأت  درس نخواندن نداشتند.
و اما نتیجه ......
 این داستان واقعی در یزد  مصداقی برای مسئولین مملکت  است که در حوزه ای اگر خطایی  از مخاطبین حوزه آنها سر زد خود  را باید تنبیه نموده تا الگویی  برای رسیدن به جامعه سالم  باشیم....!!!
اگر هر کدام از ما مدیران در  حوزه فعالیت خود این گونه عمل  کنیم...........
مثلاً اگر در اداره ای کم کاری شد  به جبران آن ،رئیس، خود تمام  کارهای عقب افتاده را از  کارمندان گرفته و شخصا انجام  دهد.
اگر در بانکی کلاهبرداری  و یا  اختلاس صورت پذیرفت، رییس بانک  مربوطه خود را تنبیه نموده و  تنزل شغل دهد.
 اگر در حوزه فرهنگی کاستی از  سوی مردم و یا متولیان وجود  داشته باشد دولتمردان مربوطه  استعفا دهند.
اگر در حوزه امنیتی و انتظامی بر  مردم اجحافی شد، فرماندهان  انتظامی به همین دلیل به حبس  اختیاری روند.
اگر در حوزه قضایی خطایی  صورت گرفت، قاضی استعفا  داده و رئیس شعبه خود را  مکافات كند.
والبته همه اینها با تبلیغ و اطلاع  رسانی مناسب همراه باشد.
که اگر شود.....عجب..... مدینه فاضله ای خواهد شد.!!!