حمید موذنی: دوم خرداد روزی مثل روزهای دیگر نبود. نه برای رقم زنندگان تکراری بود و نه تجربه ی زیسته ای از نیاکان بود که ناخوادگاه جمعی شده باشد  .  این روز اتفاقی نو و رخدادی تازه در تحولات سیاسی- اجتماعی ایرانیان بود.  دوم خرداد گام دوم و مهم ایرانیان جهت نیل برای ثبات و تثبیت دموکراسی بود. راهی  نرفته بود تا از تکرار مسیرهای پیش گذر کرده باشیم و سیکل معیوب مطلقه- مشروطه تکرار نکنیم، از مکررها درس گرفته باشیم  و از نو آزمون خطا نکنیم.

ابراهامز جامعه شناس شهیر آمریکای در تحلیل انقلاب ها گفته که انقلاب ها مسیر سه گانه وضعیت کاریزماتیک، رهبر سنتی و تلاش برای احیای کاریزما و اصلاحات را تجربه می کنند. انقلاب ایران مسیر سه گانه را رفت و دوم خرداد نقطه عطف آن بود تا پس از آن ره هموار ومسیر به سلامت طی شود اما دوباره مار منچ ما را به وضعیت قبلی بازگرداند. دوباره بایست پله ها را گذاشت؟ دوباره باید از نردبان های منچ سایست بالا رفت انهم با تاس تقدیر؟ نه دیگر بس است.  بازی منچ را بایست برچید از تقدیر به تدبیر رسید.   سیاست و اجتماع ما نیاز به تقدیر تاس و پله و مار منچ ندارد آنچه نیاز این عرصه است شطرنج است. بازی عقلانی و با تدبیر . دوم خرداد آمده بود تا تقدیر  را با تدبیر، عجله را  با حوصله، رعیت را به شهروند و وظیفه را با مسئولیت تغییر دهد.
 

گفتمانی جدید و مدارا جویانه بر ساخته از ترک انداختن در سقف  فلک پارادایم  رادیکالیسم و جزمیت.  دوم خرداد با خود کلمات و جملات و رفتارهای تازه ای وارد گفتمان سیاسی و اجتماعی ایران کرد. گفتمانی نو  که ذهن و زبان ایرانی را به صورت حدافلی تغییر داد و مناسبات ور فتارهای جدیدی ناشی از آن در جامعه ایران بروز یافت.  دوم خرداد اما حیف که دچار همان شد که برای برانداختنش آمده بود. 

دوم خرداد آمده بود تا از برانداختن به برافراشتن برسیم و برای این مهم  نیاز به حوصله بود و کم حوصله گی و دستپاچگی  با این گفتمان هماهنگ نبود اما همین ناهماهنگی و غریبه گی این گفتمان در ذهن جامعه ایرانی  منجر به افول دوم خرداد شد تا مجددا  سوم  مطلقه جای دوم خرداد مشروطه بکیرد. دوم خرداد اکنون با بیستی افزون در بیست و دوم خرداد دوباره با شعار اعتدال برارفاشته شده است. از من و توست که دوم خرداد را با لباس بیست و دوم خرداد ارج گذاریم ا.ح..