اتحادخبر- مهدیه امیری: همواره در خصوص سینما و ضرورت و اهمیت وجود آن صحبت های بسیار زیادی شده و چون این هنر از فرهنگ توده ی مردم تغذیه می کند، یکی از نیرومندترین گونه های فرهنگی و هنری محسوب می گردد. امروزه دیگر سینما به عنوان یک وسیله ی ساده برای سرگرمی محسوب نمی گردد. سینما پا را فراتر گذاشته و فرهنگ یک جامعه را در می نوردد و تجربه نشان داده که نادیده گرفتن آن برای یک جامعه بسیار مضر می باشد. برازجان؛ از جمله شهرهایی است که از وجود این نماد فرهنگی بی بهره می باشد، هرچند که قول هایی در خصوص راه اندازی سینما در بهمن ماه سال گذشته از سوی شهرام سلیمی فرد؛ رییس انجمن سینمای جوان دشتستان داده شد ولی بعد از گذشت چندین ماه از زمان مورد نظر برای راه اندازی، همچنان این طرح مسکوت می باشد. سلیمی فرد در خصوص عدم راه اندازی سینما در زمان مقرر به اتحادجنوب گفت: "کارهای اولیه فیزیکی برای تغییر سالن انجمن سینمای جوان به سینما صورت گرفته و تمامی زیرساخت ها تکمیل می باشد اما موسسه ی سینما شهر که زیر نظر سازمان سینمایی تهران می باشد، تجهیزات را همچنان آماده نکرده و گفته است که چند شهر را در اولویت خود قرار داده اند و باید تا چند ماه آینده منتظر ماند."

شهر بدون سینما؛ شهری بدون خاطره ی جمعی

حضور در سالن سینما باعث برانگیختگی حسی در درون تماشاچیان می گردد که قابل قیاس با دیدن یک فیلم در خانه نیست. سینما به گونه ای بی واسطه و مستقیم قادر هست که شیوه های ذهنی را بار دیگر بسازد و بر پرده به نمایش بگذارد. زنده کردن این دقایق فردی یک تجربه ی بشری را به معناهایی که هماهنگ کننده است بدل می کند و به این گونه موضوعی هرچند کوچک برای افراد درونی و بزرگ می شود. زمانی که شهروندان شهری قادر به داشتن این تجربه ی درونی نباشند، خواه ناخواه خاطره ای جمعی نیز در درون آنها ایجاد نمی گردد و هویتی متشترک شکل نمی گیرد.

عبدالحسن برزیده؛ کارگردان و نویسنده سینما نیز در خصوص نبود سینما در شهر برازجان در گفت و گویی تلفنی به اتحادجنوب گفت:" یکی از مهمترین نمادهای فرهنگی مرتبط با پیشرفت یک جامعه ی پیشرفته و نیز بالا رفتن سواد در آن جامعه، در ابتدا تاتر می باشد و سپس سینما. زمانی که یک شهر، چه کوچک و چه بزرگ، این نماد را ندارد می تواند یکی از نشانه های عقب ماندگی آن شهر باشد و برای مردمی که دارای این سطح فرهنگی هستند، نبود آن جای تاسف دارد. من به یاد دارم که در زمان کودکی، نشست های خانوادگی که برگزار می گردید، کوچک ترها در جمع بزرگ ترها می نشستند و این جمع باعث انتقال تجارب می گردید و از این طریق فرهنگ رشد می کرد. زمانی که جامعه از لحاظ تکنولوژی پیشرفت می کند، امکاناتی باید مکمل آن تجارب شود. نبود این امکانات در شهری که سابقه ی فرهنگی دارد چه در ظاهر باعث عدم جذب توریست می گردد و چه در باطن باعث محرومیت مردم از یک امکان فرهنگی می شود. جوانان و کودکان در شرایط یادگیری و آموزش هستند و سینما می تواند به عنوان یکی از امکانات  آنها را یاری دهد. علاوه بر این سینما یکی از حقوق شهروندی در تمام دنیا حتا در دین ما محسوب می شود. چراکه؛ امام علی نیز به آن اشاره کرده اند که یکی از وظایف حکومت ها ایجاد شرایط تفریح می باشد. سینما نیز یک وجه تفریحی دارد. به خصوص در مکان های گرمی مانند جنوب که باعث پر کردن اوقات فراغت می گردد و از حضور جوانان در مکان های مخاطره آمیز جلوگیری می کند. نکته ی دیگری که می توان به آن اشاره کرد جمع شدن مردم در یک گروه و جمع می باشد که باعث افزایش تجارب جمعی و بحث کردن در خصوص موضوعی واحد می گردد که این امر لازمه ی یک اجتماع است. این تکرار تجارب مشترک باعث یک دستی در جامعه می گردد."

رابطه ی سینما و حقوق شهروندی

زندگی شهرنشینی به دنبال مهاجرت های زیاد و به لحاظ وجود خرده فرهنگ ها، وضعیت متفاوتی را پیش روی شهروندان قرارداده است. وجود سینما با تببین ابعاد مختلف حقوق شهروندی و زندگی شهری، می تواند مردم را درآشنایی بیشتر و بهتر با زندگی شهری و حقوق شهروندانی که در شهر زندگی می کنند، کمک کند. وجود سینما باعث می گردد که شهروندان بواسطه ی در کنار هم نشستن در محیطی به نام سالن سینما با وجود فرهنگ های متفاوت، از داشتن یک خاطره ی جمعی با دیگری بهره مند شوند. سینما همواره در ارتقا و تقویت فرهنگ عمومی مردمان جوامع خود، نقشی تاثیر گذار دارد اما  نبود سینما در برازجان باعث گردیده که این مساله در شهر کمتر بروز نماید. مهدی ناصری؛ فعال هنری و ادبی در خصوص حقوق شهروندان برازجانی برای داشتن یک سینما گفت :"در مورد سینما باید گفت که شاخص های جهانی برای هر پنج هزار جمعیت شهری یک سالن سینما تعریف شده است. برخی از کارشناسان فرهنگی جهان پا را از این فراتر گذاشته و برای تمایز بین محیط روستایی با شهری یکی از ملاک های مهم را وجود سینما دانسته اند. یعنی اگر منطقه ای صد هزار نفر جمعیت هم داشته باشد ولی یک سالن سینما در آن نباشد به آنجا شهر گفته نمی شود. طی سال های اخیر بسیاری از مسئولین عنوان می کنند که با وجود شبکه های گسترده ی تلویزیونی و ماهواره ای و اینترنت دیگر وجود سینما چه ضرورتی دارد؟ ! متاسفانه در این دیدگاه ها اصلن به کارکرد اجتماعی سینما توجهی نشده است. در یک محیط شهری اگر خانوده ای بخواهند تفریحی عمومی که همه ی اعضا خانواده با هم باشند کجا بروند. در همه جای دنیا بعد از شهر بازی که آن را هم در برازجان نداریم سینما رفتن متداول ترین تفریح عمومی خانوادگی هست. تازه بعد از سینما هم ضرورت وجود باغ وحش مطرح می شود که آن هم در برازجان نداریم. طی سالهای اخیر زیاد صحبت شده که نوجوانان و جوانان طی سالهای اخیر فاصله ی زیادی با والدین شان گرفته اند. به نظر من به نوجوانی که یکبار تجربه ی رفتن به سینما یا شهر بازی یا باغ وحش با پدر و مادر خود را ندارد نباید زیاد خرده گرفت. در واقع ما هیچ بستر اجتماعی را برای با هم بودن خانواده در تجربه ی تفریحی اجتماعی بوجود نیاورده ایم. در برازجان ناگفته مشخص هست برای پسرها همه ی این کمبودها در گاز موتور خالی می شود. در نهایت در خصوص سینما برای برازجان به نظر من وجود حداقل یک سینما با سه سالن نمایش یکی ویژه ی فیلم های مناسب کودکان و نوجوانان، یکی ویژه فیلم های خانوادگی و یکی مختص سایر فیلم ها ضرورت دارد."

سینما و کودکان

همواره تجربه ی دیدن یک فیلم در زمان کودکی در سینما باعث می شود که سرمایه گذاری فرهنگی و هنری برای نسل های آینده بالا رود و کودکان با شیوه های ارتباطی و آموزشی آشنا شوند و بر فعالیت های فرهنگی، هنری، اجتماعی و.... آنها تاثیر مثبتی گذارد. با توجه به بافت فرهنگی جامعه و مختصات ارتباطات خانواده  نیاز به باهم و در کنار هم بودن همواره وجود داشته و سینما یکی از مکان هایی می باشد که این انکان را میسر می کند. فریده دهملایی؛ نقاش و مجسمه ساز  نیز در خصوص نیاز کودکان به سینما گفت: "تلویزیون وسینما به عنوان یکی از مظاهر تمدنی در چند دهه اخیر در ایران سهم بسزایی درپر کردن اوقات فراغت کودک وخانواده ایفا کرده است. در این بین برنا مه ای برای کودک به خاطر تاثیر پذیریشان نگاه ویژه ای را می طلبد بخصوص که در جامعه کنونی که بخاطر تنوع در روشهای ارتباطی مجازی روز بروز فاصله های بیشتری بین خانواده وکودک ایجاد شده است. اصلی ترین هدف برنامه سازان سینما برای ایجاد چنین فضایی ساخت برنامه های آموزشی وارتباط بیشتر کودک وخانواده باشد تا کودک وخانواده اوقات فراغت را در کنار هم تجربه کنند و مجال وبهانه ای باشد برای گفتگو تبادل نظر بین آنها. در اینجاست که باید بررسی شود که سینما چقدر میتواند عنصر مطلوبی باشد برای زمان استراحت کودک وخانواده. آیا با توجه به زندگی شهر نشینی و کم تحرکی افراد، سینما میتواند جایگزین و یادآور خاطره ها ی بازی ها وسرگرمی هایی باشد که کودکان گذشته با آن بزرگ شدند ؟ آیا متولیان امر سینما به دنبال اهداف تربیت وآموزش تصویری وایجاد انتظارات خانواده  وکودک در چنین امری هستند وتا چه حد برای این مسئله مهم اهمیت خواهند داد؟ به امید تاسیس یک سینما  در جهت پر کردن فاصله بین خانواده وکودک"

سینما؛ یکی از پایه های فرهنگی شهر

سینما؛ یکی از رسانه های پرمخاطبی می باشد که اکثر جوانان تمایل به آن دارند و یکی از پایه های فرهنگی هر شهر محسوب می گردد. سینما دارای کارکردهای بسیار متفاوتی می باشد که یکی از کارکردهای آن ایجاد روحیه شوق و نشاط در نسل جوان است. زمانی كه جوانان مکان خاصی جهت گذراندن اوقات فراغت خود نداشته باشند خواه نا خواه به تفریح های نا مناسب روی می آورند و همین امر می تواند زمینه ساز افزایش آسیب های اجتماعی باشد.  قدرت اله مظاهری؛ نویسنده طنز در مطبوعات در خصوص ضرورت وجود سینما در شهر برازجان با حالتی از طنز گفت:"وقتی یه شهری این همه امکانات داره که سر هیچ کسی بی کلاه نمی مونه، وقتی جوونا می تونن تخت گاز بگیرن و با شلوارای کردی پاچه گشاد خیابونا رو به تسخیر خودشون دربیارن، وقتی این همه دیوارای سایه دار توی شهر زیاده که اگه همه اهالی شهر هم بشینن توی اونا و شروع کنن به خاروندن خودشون باز هم سایه اضاف می آد، وقتی این همه وقت آزاد برای مرد و زن و پیر و جوون وجود داره که بشینن پای سریالای ترکی – از جمله فاطما گل – و حسابی هم بچسبه بهشون، وقتی این همه خیابون واسه خیابون گردی و این همه پاساژ واسه پاساژگردی توی شهر تعبیه شده باشه، وقتی این همه فیلمای غیراخلاقی آپدیت با قیمت کمتر از یه بطری آب  - فت و فراوون - مثل نقل و نبات توی دست و بال آدما ریخته باشه، وقتی بساط افیون نصیب کلی از آدما شده باشه و توی هر کوچه ای که رد می شی بوی سکرآور قره قوروت !  تو رو به هپروت می بره ، ... واقعا با این همه امکانات ناب و جذاب دیگه سینما و سالن سینما واسه چیه ؟ ... ها ؟ توی همچین محیطی، واقعا سینما به چه دردی می خوره !!!؟"

سینما دارای قدرت بسیار زیادی است و قادر است که تجربیات فردی را مجسم کند و از نو آن را بیافریند. حضور در چنین فضایی و کسب چنین تجربه ای همواره برای همه ی شهروندان لازم و ضروری است. چراکه؛ پرده سینما قادر است، جهانی را بازنمایی کند که هر یک از ما آگاهانه یا ناآگاهانه دست به ساخت آن زده ایم. در پایان یادداشت مجید عوض فرد؛ فعال هنری و ادبی را در خصوص تجربه ی یک خاطره از سینما  را می خوانیم:

سینما تاتر ایران

مجید عوض فرد:"صحبت از سینما، خاطره ی اولین سینما رفتنم را به”سینما تاتر ایران” زنده می کند. راهروی تنگ و تاریکی که از آن می گذشتی تا به در کوچکی برسی و دیوار بزرگ سفیدی و صندلی های چوبی که پشت سر هم چیده شده بودند زیر آسمان آن روزهای برازجان و من می بایست روی یکی از آن صندلی ها می نشستم و همراه دیگران سوت و کف می زدم برای بدن های نیمه برهنه ی زن هایی که بر روی دیوار، چون سایه ای به رقص در می آمدند و زد و خرد عرق خورها در میان دود و نوشانوش و قر کمر رقاص ها. بعدها سینما به دست همان کف زن ها و سوت زن ها تعطیل شد و آن تجربه ی شیرین کودکی دیگر تکرار نشد و آن شد که تا سال ها بعد هر وقت به جلوی سینمای برازجان می رسیدم ناخواسته و با حسرت نگاهی به در بسته ی سینما و تابلوی نیون آن می انداختم. بدترین تجربه ی فیلم دیدن من در سالن سینما اتفاق افتاده. هیچ وقت حرف های بازیگرها را نمی فهمیدم. آنقدر برای شنیدن حرف زدن هایشان دقت می کردم که با پایان فیلم گیج و منگ از سینما بیرون می آمدم و با خود عهد می بستم که هیچوقت پا به آن خراب شده نگذارم. باید به عقب برگردیم. به خیلی سال های قبل. به روزی که آن سینمای سر باز تابستانه صاحب سری می شد و آن صندلی های چوبی، ابری و چرمی می شدند. و ما همچنان به سینما می رفتیم… این روزها دیگر برازجان سینما نمی خواهد. چقدر از سینما بدم می آید. حالا سینمای برازجان با پا در میانی همان کف زن ها و سوت زن ها به راه افتاده و من تنهای تنها روی اولین صندلی اولین ردیف، با بستنی و چیپس و پفک در دست، با لذت تمام اولین خاطره ی ”سینما تاتر ایران” را تماشا می کنم…"