علی دارابی*

به مردم گفت دانشمند چینی  /  سخن های مرا نیکو شمارید

اگر برنامه یک ساله دارید         /  برنج اندر حیات خود بکارید
درخت میوه باید کاشت در باغ   /  اگر برنامه ده ساله دارید
اگر برنامه صد ساله دارید         /  به انسان ساختن همت گمارید
چو انسان تربیت کردید شاید    /  جهانی را به دست او سپارید

برای ساختن جهانی سالم نخست باید انسان تربیت کرد . انسان خردمند و دانای جهان بین .
انسانی که به جهان می اندیشد. به مردمان جهان فکر می کند و آنچه را که ضرورت یک زیست جهانی است بداند و بر آن تفکر پیش رود و عمل نماید .او باید مقصود را بداند و مقصد برایش معلوم باشد آنوقت هم راهش را انتخاب می نماید . هم رفیق راهش .
مقصود معلوم و مقصد معین است و آن جهانی استوار بر فضیلت و دانش .
قهرمان سازنده این جهان انسان است .اما این رونده مدام تاریخ با کدامین ابزار می تواند این راه پر نشیب و فراز را طی کند و به مقصود نایل آید.
تنها عصای دست بشر در عبور از مشکلات و دستیابی به یک زندگی سالم علم و دانش است.
درخت تو گر بار دانش بگیرد                به زیر آوری چرخ نیلوفری را
انسان به مدد نور دانش پرده های ظلمت جهل را پیش روی برداشت و از اسارت موهومات و خرافات رها شد و گام در شاهراه تمدن و آگاهی و سعادت گذاشت .

انسان از بدو تولد تا واپسین دم حیات مجال آموختن دارد .لیکن تأثیر آموزه ها در هر مقطع سنی متفاوت است .
تأثیر تعلیم و تربیت در سنین کودکی بیشتر است و به فرموده سعدی:

هرکه در خردیش ادب نکنند   /   در بزرگی فلاح از او برخاست
چوب تر را چنانکه خواهی پیچ /  نشود خشک جز شکستن راست

هر نقشی در ضمیر پاک و زلال کودک مانند نقش در سنگ ثبت و ماندگارمی شود. العلم فی الصغر کالنقش فی الحجر.  پس شالوده تشکل اندیشه، اخلاق، خرد و اعتقاد در دوران کودکی است.
دوره تحصیلی ابتدائی بنیان مرصوص تعلیم و تربیت، دوره آدم سازی و زیر ساخت آرمان و اندیشه یک ملت است .
به همین اعتبار اهمیت دوره ابتدائی  بیشتر از مقاطع دیگر تحصیلی است.
تاریخ ثابت کرده است کشورهائی که به دوره ابتدایی توجه نداشته اند حادثه مختصری شالوده اجتماعی و استقلال آنها را از هم گسیخته است و اگر مملکتی به دوره ابتدائی توجه خاص داشته در تعالی و ترقی آن جامعه تردید نیست. اقتضا مینماید اولیای محترم آموزش و پرورش نگاهی جامع به این دوره تحصیلی معطوف نمایند. برنامه ریزی حساب شده کارشناسان و معلمان مجرب و مهمتر از همه با انگیزه هزینه های خاص برای پرورش انسانهائی که فردای اجتماع بشریت  در حیطه تفکر مدبرانه آنان است.
مخاطب فقط متولیان آموزش و پرورش نیستند . پدران، مادران، نهادهای تربیتی و پرورشی، رسانه ها صدا و سیما... همه عنایت داشته باشند و به این غنچه های نوشکفته بوستان آفرینش چونان سرمایه هایی ارزشمند به تأمل بنگرند.
زنهار صیقل روح این کودکان رازنگار تحجرو یک سونگری نیالاید.
مساعی خود را به کار گیرند خشت اول دانش کودکان را بر معرفت خودشناسی و کشف شخصیت خویش بنا نهند، مقام منیع انسانی خود را بدانند و افق بلند اندیشه شان جهانی باشد.
امروزه پیوست و پیوند کشورها اجتناب ناپذیر است و مصالح ملت ها در هم تنیده است.
تکنولوژی مرزها را شکسته و فواصل اقلیمی بی معناست. کشف هر پدیده علمی در یک چشم به هم زدن به سراسر دنیا انتقال می یابد و در دسترس همه مردم قرار می گیرد.
شناخت مردم جهان و با دانش جهان همراه شدن یک ضرورت است.
تلاش بر آن باشد ظرف اندیشه کودکان از آنچه ارزش جهانی دارد و نیاز بشر امروزی است انباشته شود و کودک دبستانی ما پا به پای کودکان ملل پیشرفته در حرکت باشد . ببیند و بداند و گامی فراپیش از دیگران در تولید علم و تکنولوژی سهم داشته باشد .
مسلما ره آورد پرورش چنین نسلی برآمده از فضیلت و دانش جهانی مطلوب و مردمی قرین رستگاری است و آن کس که به سلامت مردم جهان اندیشد به سلامت خود و مردم کشورش اندیشیده است.
 برتولت برشت می گوید: «این بس نیست که به هنگام ترک گفتن این جهان آدم خوبی باشیم. بلکه باید بکوشیم تا دنیای خوبی را ترک کنیم.»/ج 

*فر هنگی باز نشسته سعدآباد