حبیب اله نعمتی:

نیم نگاهی به شبکه های ماهواره ای آن ور آبی نتیجه ملال آور بودن برنامه های صداوسیمای خودمان است چرا که هر وقت برنامه های جذاب علمی، فرهنگی، اجتماعی،.....باشد صداوسیما دیگر رسانه ملی است و پر بیننده که از جمله برنامه های پر مخاطب و از طرفی کم خرج و هزینه برنامه ورزشی 90با اجرای «عادل فردوسی پور» است. همراهی «عادل» باعموم مردم و البته ورود به حوزه های دیگر اجتماعی، فرهنگی و گاهآ سیاسی برای او و برنامه اش محبوبیت ویژه ای به ارمغان آورده است برای مثال همراهی باکمپین آزادسازی سربازان گروگان گرفته شده  توسط گروه تروریستی جیش العدل، حضور در خانه ی سالمندان و یا به تصویر کشاندن عدم امکانات ورزشی در مناطق محروم از جمله آنهاست.
اما در برنامه دوشنبه شب مورخه ی 25/1/93که به بحث و بررسی متن و حواشی لیگ سیزدهم و قهرمانی تیم فوتبال فولاد خوزستان اختصاص داشت اتفاق مبارک دیگری افتاد که عادل و برنامه اش را بیش از پیش محبوب نمود و آن اینکه: به نا گاه جناب فروسی پور خبر یکی از خبرگزاریها را که قرار است فردا صبح در شهرستان نور استان مازندران حکم قصاص جوانی اجرا گردد را خواند و در طول برنامه چندین بار از طرف خود و بینندگان از خانواده مقتول«حسین زاده» که فوتبالی هم هستند خواست گذشت کنند ولی سحرگاه سه شنبه 26/1/93 که طناب دار را به گردن قاتل انداختند و تلاش 6ساله هم برای رضایت بی نتیجه شده بود همگان دریافتند که اعدام قطعی است ولی اینگونه نشد.
پدر ومادر به جای قصاص و انداختن صندلی زیر پای قاتل طناب دار را از گردنش خارج کردند و او را بخشیدند تا اوج بزرگواری و کرامت را علیرغم دشواری و سختی داغ فرزند نشان دهند.
این نوشتار با ارج گذاشتن به همت والای دینی و انسانی خانواده بزرگوار«حسین زاده» برنقش حداقلی برنامه 90 و شخص «عادل فردوسی پور»که شک وتردید را برای گذشت به یقین تبدیل کرد نهایت احترام را دارد واین کلام مولا علی (ع) را یادآوری می کند:العفو تاج المکارم./ج