علم مدیریت یک موضوع است، برون داد آن موضوع دیگر. سالهاست که رشته های مدیریت آموزشی، اجرایی، بازرگانی، دولتی، صنعتی و ... در دانشگاه ها دایر شده و هرساله فارغ التحصیلانی را روانه شهر، خانه و خیابان می کنند. حالا چه تعداد از آن مجموعه در تخصص های علمی خود مشغول میشوند بماند.
نکتــــــــه مورد نظر این است که دانشگاهها و موسساتی که مدیریت را آموزش میدهند چه میزان مدیریت صحیح را در کار خود اعمال می کنند. به عبارتی چه تعداد از دانشجویان و فراگیران رشته ی مدیریت بر مطابقت مدیریت تئوری با مدیریت عملی موسسات اموزشی انگشت صحت میگذارند؟
روشن است برونداد چنین مدیریتی آن خواهد بود که  امروزه در سیستمهای اداری، اقتصادی، بازرگانی و شهری مشاهده میشود.
سیستمها مانند آ ب روان در حرکتند. خیلی وقتها آبها در مسیر به ناهمواریها برخورد کرده و تشکیل گرداب میدهند. هرچند عامل تشکیل دهنده گرداب همین آب است، اما اول آ ب را بلعیده بعد موجودات همراه آنرا. در مدیریتهای سرگردان مدیران همراه جریان پیچیده در سیستمهای خودساخته غرق میشوند. اینجاست که مدیران کارآمد و لایق نیز محو شده و فرصت ابراز توانمندی را نمیکنند. سردرگمی و ناتوانی در انجام وظایف، مشخصه ی بارز چنین مدیریتی است. مدیریتی که نه مصوبات خود را اجرا میکند و نه آمارهای ارائه شده را قبول دارد و نه میتواند اعتماد جامعه را به خود جلب کند. نتیجه بی اعتمادی از مدیران گاهی به اعتراضات مردمی و زمانی به رشوه دهی و رشوه خواری ختم می شود آنهم از نوع سخیف، زشت و دور از شأن انسان تا جایی که به ابرو و حیثیت جامعه ی انسانی چوب حراج میزنند.
نتایج اشاره شده ریشه فرهنگی دارد ریشه ای که میوه آن در نهایت موجب سرخوردگی جوانان و نوجوانان خواهد بود./ج