بزرگمهر اسدی

روزگاری نه‌چندان دور، بسیاری از جوانان بوشهری تنها آرزو داشتند در یکی از شرکت‌های مستقر در پارس جنوبی، پشت یک میز اداری مشغول به کار شوند. همان روزها، اگر یکی از نیروهای متخصص و باتجربه بومی به یک مسئولیت میانی در یکی از شرکت های مستقر در پارس جنوبی می‌رسید، موجی از شادی و امید در سراسر استان شکل می‌گرفت؛ گویی موفقیت یک نفر، پیروزی همه بوشهر بود.

امروز اما آن رؤیا، رنگ واقعیت گرفته و افق مطالبات مردم استان بسیار بلندتر شده است. اکنون بوشهر نه‌تنها در رده‌های کارشناسی و میانی، بلکه در عالی‌ترین سطوح مدیریتی صنعت نفت کشور صاحب حرف، اندیشه و مدیر است. این نقطه، حاصل سال‌ها صبوری، شایسته‌سالاری و مطالبه‌گری دلسوزانی است که باور داشتند فرزندان بوشهر چیزی کمتر از بهترین مدیران کشور ندارند.

در این مسیر  علاوه بر نمایندگان عالی دولت و مجلس سراسر استان در سالهای  مختلف، نام‌های ماندگاری ثبت شده‌اند؛ از عسکر جلالیان که در تغییر ادبیات مدیریتی صنعت نفت نقش‌آفرین بود، تا سکینه الماسی که با تمام توان برای تحقق عدالت در استفاده از نیروهای بومی ایستاد و قیصر صالحی که با پیگیری‌های مستمر، در تثبیت جایگاه نیروهای متخصص بوشهری و دفاع از ظرفیت‌های انسانی استان نقش مؤثری ایفا کرد. بی‌تردید هر یک از این چهره‌ها، بخشی از مسیر امروز را هموار کرده‌اند و شایسته احترام و قدردانی هستند.

اما در سال‌های اخیر، نقش شیخ موسی احمدی، رئیس کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی، در به ثمر نشستن این مسیر بیش از هر زمان دیگری نمایان شده است. حاصل این پیگیری‌ها آن بود که برای نخستین‌بار در تاریخ، هر سه گزینه اصلی تصدی مدیریت سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس، از فرزندان شایسته استان بوشهر بودند؛ رخدادی که نشان داد اعتماد به سرمایه انسانی بوشهر، دیگر یک مطالبه نیست، بلکه به یک واقعیت مدیریتی در صنعت نفت تبدیل شده است.

در میان این چهره‌ها، محی‌الدین جعفری با کارنامه‌ای درخشان در حوزه اکتشافات نفت قرار دارد؛ مدیری که در دوره مسئولیت او، ایران در سال ۲۰۲۵  بزرگ‌ترین دستاوردهای اکتشاف منابع نفتی جهان را به ثبت رساند.

مجید حیاتی نیز از مدیران جوان، متخصص و خوش‌فکر استان است که سال‌ها در حوزه اشتغال و آموزش منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس منشأ خدمات ارزشمند بوده و سبک مدیریتی او، بسیاری را به یاد منش، اقتدار، مردم‌داری و اخلاق مدیریتی مرحوم شیخ عبدالله حاجیانی، نماینده خوشنام مردم جنوب استان در دوره‌های پنجم و ششم مجلس شورای اسلامی، می‌اندازد.

و سرانجام، قاسم علی بازایی، فرزند شایسته روستای شهرخاص جم، استاد دانشگاه و مدیر نمونه و  نوآور وزارت نفت، با اعتماد نظام مدیریتی کشور به‌عنوان مدیرعامل سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس منصوب شد؛ انتصابی که تنها موفقیت یک فرد نیست، بلکه نماد اعتماد به ظرفیت‌های مدیریتی بوشهر در سطح ملی است.

اما شاید ارزشمندترین بخش این روایت، نه رقابت این مدیران، بلکه همدلی آنان باشد. آنان نشان دادند که می‌توان در اوج شایستگی، رقیب بود اما رفیق ماند؛ می‌توان برای یک مسئولیت تلاش کرد، اما موفقیت دیگری را نیز موفقیت بوشهر دانست. این بلوغ اجتماعی و مدیریتی، سرمایه‌ای است که آینده استان را تضمین می‌کند.

امروز بوشهر بیش از هر زمان دیگری به این حقیقت نزدیک شده است که توسعه، از مسیر همدلی می‌گذرد. اگر دیروز آرزوی ما حضور نیروهای بومی در مدیریت‌های میانی بود، امروز فرزندان همین سرزمین سکان مهم‌ترین سازمان اقتصادی و انرژی کشور را در دست گرفته‌اند. این دستاورد، متعلق به یک فرد یا یک جریان نیست؛ حاصل سال‌ها همدلی، مطالبه‌گری، اعتماد به نخبگان و باور به توان فرزندان بوشهر است.

این آغاز یک فصل تازه است؛ فصلی که باید در آن، موفقیت هر مدیر بوشهری را موفقیت همه استان بدانیم و با حفظ همین همدلی، راه را برای نسل‌های آینده هموارتر کنیم.