به گزارش مهر، بازی‌های آسیایی ناگویا از اواخر شهریور آغاز می‌شود و دوومیدانی ایران در حالی خود را برای حضور در مهم‌ترین رویداد قاره آماده می‌کند که نسبت به دوره‌های گذشته شرایط متفاوتی دارد. اتفاقات رخ داده در جریان رقابت‌های قهرمانی آسیا در سال گذشته و خروج تعدادی از ملی‌پوشان مطرح از چرخه تیم ملی باعث شده است تا دوومیدانی ایران با بضاعت محدودتری نسبت به سال‌های قبل به استقبال این بازی‌ها برود.

فدراسیون دوومیدانی برای انتخاب نفرات اعزامی به ناگویا چند مرحله مسابقه شامل رقابت‌های جایزه بزرگ و قهرمانی کشور را در تقویم خود قرار داده است. رکوردهای ثبت شده در این مسابقات نقش مهمی در انتخاب ترکیب نهایی تیم ملی خواهند داشت و ورزشکاران برای کسب سهمیه حضور در بازی‌های آسیایی باید عملکرد قابل قبولی از خود به نمایش بگذارند.

در شرایط فعلی امیدهای اصلی دوومیدانی ایران برای کسب مدال در ناگویا به چند چهره شاخص محدود می‌شود. علی امیریان در دوی ۸۰۰ متر، محمدرضا طیبی در پرتاب وزنه، ریحانه مبینی در پرش طول، حسن تفتیان در دوی ۱۰۰ متر و فاطمه محیطی‌زاده در پرتاب وزنه زنان از جمله ورزشکارانی هستند که بیش از سایرین شانس حضور در جمع مدعیان آسیا را دارند.

البته بررسی رکوردهای ثبت شده از سوی این ورزشکاران و مقایسه آن با برترین رکوردهای آسیایی فصل نشان می‌دهد که راه رسیدن به سکو چندان هموار نیست. حسن تفتیان با رکورد ۱۰.۲۶ ثانیه در دوی ۱۰۰ متر عملکرد قابل قبولی داشته اما همچنان با رکورد ۱۰.۰۸ ثانیه‌ای فوکوتو کومورو از ژاپن فاصله دارد. در پرتاب وزنه مردان نیز محمدرضا طیبی با رکورد ۲۰.۷۵ متر یکی از نزدیک‌ترین ورزشکاران ایرانی به سطح اول آسیاست اما رکورد ۲۱.۰۳ متر تاجیندرپال سینگ تور از هند نشان می‌دهد که رقابت برای کسب مدال آسان نخواهد بود.

در دوی ۸۰۰ متر علی امیریان با ثبت زمان یک دقیقه و ۴۷.۲۳ ثانیه بهترین رکورد ایران را در اختیار دارد اما رکورد یک دقیقه و ۴۳.۹۰ ثانیه‌ای کو اوچیای ژاپنی فاصله قابل توجهی را میان او و صدر فهرست آسیایی ایجاد کرده است. در بخش زنان نیز ریحانه مبینی با پرش ۶.۴۷ متر شرایط امیدوارکننده‌تری نسبت به سایر ملی‌پوشان دارد و فاصله او با رکورد ۶.۶۵ متر برترین ورزشکار آسیا کمتر از سایر مواد است. فاطمه محیطی‌زاده نیز با رکورد ۱۱.۸۹ متر در پرتاب وزنه زنان جزو نفرات مدعی داخلی محسوب می‌شود اما در مقایسه با رکوردهای بالای ۱۸ متر پرتابگران مطرح آسیا برای نزدیک شدن به جمع مدال‌آوران کار دشواری پیش رو دارد.

آنچه از مقایسه رکوردهای فعلی ورزشکاران ایرانی با رقبای آسیایی برمی‌آید این است که دوومیدانی ایران برای رسیدن به مدال در ناگویا نیازمند پیشرفت محسوس در ماه‌های باقی‌مانده است. هرچند برخی ورزشکاران همچنان شانس حضور در جمع مدعیان را دارند اما فاصله رکوردی موجود نشان می‌دهد که کسب مدال در بسیاری از مواد به عملکردی فراتر از رکوردهای فعلی نیاز خواهد داشت.

در این میان وضعیت پرتاب دیسک بیش از هر ماده دیگری جلب توجه می‌کند. ماده‌ای که روزگاری یکی از نقاط قوت اصلی دوومیدانی ایران بود و حتی مدال المپیک را برای ورزش ایران به ارمغان آورد اکنون شرایط متفاوتی را تجربه می‌کند. بهترین رکوردهای فعلی پرتابگران دیسک ایران فاصله قابل توجهی با برترین‌های آسیا دارد و حتی احتمال دارد ایران در این ماده نماینده‌ای با شانس واقعی کسب مدال در ناگویا نداشته باشد. موضوعی که نشان‌دهنده افت جایگاه یکی از سنتی‌ترین مواد مدال‌آور دوومیدانی ایران در سطح قاره آسیاست.

با کمتر از چند ماه باقی‌مانده تا آغاز بازی‌های آسیایی باید دید مسابقات انتخابی و اردوهای پیش‌رو تا چه اندازه می‌تواند فاصله رکوردی ورزشکاران ایرانی با رقبای آسیایی را کاهش دهد. فاصله‌ای که در حال حاضر کار دوومیدانی ایران برای بازگشت به جدول مدال‌ها را دشوارتر از همیشه نشان می‌دهد.